Het ministerie van Jeugdontwikkeling en Sport (JOS) is maandag 28 september 2026 begonnen met de uitbetaling van jongeren die hebben deelgenomen aan het Vakantiewerkgelegenheidsproject en de Krin Kondre actie. Jongeren uit Saramacca, Coronie, Nickerie en een deel van Paramaribo ontvingen hun vergoeding. Het ministerie zegt de betalingen woensdag te willen afronden, zodat de jongeren nog vóór de start van het nieuwe schooljaar schoolbenodigdheden kunnen aanschaffen. De uitbetaling is voor de jongeren ongetwijfeld welkom. Voor velen komt het geld op een moment waarop de kosten voor schoolspullen zich aandienen. Tegelijkertijd legt de late uitbetaling een zwakke plek van het project zichtbaar. Jongeren hebben hun werk al verricht, maar ontvangen hun vergoeding pas aan het einde van de vakantie. Daarmee wordt een project dat mede bedoeld is om jongeren werkervaring en verantwoordelijkheid bij te brengen, geconfronteerd met een elementaire kwestie van uitvoering, tijdige betaling voor verricht werk. Minister Lalinie Gopal benadrukt vooral de positieve kanten. Volgens haar hebben de jongeren hun vakantie zinvol besteed, vroeg opgestaan en zich ingezet.
Zij ziet de vergoeding niet uitsluitend als betaling, maar als erkenning voor de investering die de jongeren in zichzelf hebben gedaan. De jongeren zouden werkervaring hebben opgedaan en hebben laten zien dat zij een bijdrage kunnen leveren aan de ontwikkeling van Suriname. Die mededeling is begrijpelijk, maar het project verdient meer dan alleen een positief verhaal over inzet en discipline. Het gaat uiteindelijk ook om de vraag wat er met die opgedane ervaring gebeurt nadat het geld is uitgekeerd. Een vakantieproject kan jongeren tijdelijk werk bieden, maar daarmee is nog geen structurele oplossing gecreëerd voor jeugdwerkloosheid, gebrek aan werkervaring of de problemen rond openbare hygiëne. In Saramacca kregen jongeren onder meer de taak om het district schoon te maken. Districtscommissaris Aniel Ramautar zegt tevreden terug te kijken op het project. Volgens hem hebben de jongeren niet alleen geleerd hoe zij met afval moeten omgaan, maar ook andere vaardigheden opgedaan. Dat is waardevol. Tegelijkertijd maakt het project duidelijk dat jongeren nu worden ingezet om een probleem aan te pakken dat uiteindelijk de verantwoordelijkheid van de hele samenleving is. De jongeren kunnen helpen bij het schoonhouden van hun omgeving, maar zij kunnen niet de structurele verantwoordelijkheid voor afvalbeheer overnemen.
Ramautar roept inwoners daarom op hun vuil niet zomaar op straat te gooien en afval bij zich te houden. Dat is een eenvoudige oproep, maar ook een teken dat een schoon district niet uitsluitend afhankelijk kan zijn van tijdelijke jongerenprojecten. Zij maakten nieuwe vrienden, leerden samenwerken en ontwikkelden volgens eigen zeggen meer discipline. Het vroege opstaan en het fysieke werk waren voor sommigen vermoeiend, maar tegelijkertijd vonden zij het prettig om iets voor hun eigen district te doen. De meeste deelnemers willen hun vergoeding gebruiken voor schoolspullen, terwijl anderen een deel voor zichzelf willen besteden. Juist daarin ligt een belangrijk maatschappelijk effect van het project. Voor jongeren die hun vergoeding direct kunnen gebruiken voor onderwijs, is het bedrag meer dan zakgeld. Het kan bijdragen aan een betere voorbereiding op het nieuwe schooljaar. Maar een jongerenbeleid dat werkelijk in jongeren wil investeren, moet verder gaan dan een tijdelijke vakantiejob en een eenmalige vergoeding. Opvallend is ook dat dit jaar een groep van vijftig jongeren met een beperking aan het project deelnam. Minister Gopal koppelt dit aan het principe dat niemand mag worden achtergelaten.
Die inclusie is een belangrijke stap, maar inclusie krijgt pas echte betekenis wanneer jongeren met een beperking ook buiten tijdelijke projecten toegang krijgen tot opleiding, werkervaring en duurzame kansen. JOS heeft aangekondigd het project nog te zullen evalueren. Daarbij worden de uitdagingen en verbeterpunten in kaart gebracht. Die evaluatie is belangrijk. Niet alleen moet worden gekeken naar het aantal deelnemende jongeren of de tevredenheid over het project, maar ook naar de uitvoering, de timing van betalingen, de kwaliteit van de werkzaamheden, de begeleiding en de vraag welke resultaten na afloop daadwerkelijk blijven bestaan. Het succes van een jongerenproject wordt uiteindelijk niet bepaald door de foto’s van een uitbetaling of de blije gezichten van deelnemers. Het wordt bepaald door wat jongeren eraan overhouden wanneer het project voorbij is. De jongeren hebben hun deel gedaan. Zij stonden vroeg op, werkten in hun districten en verdienden hun vergoeding. De volgende stap ligt bij de overheid en de samenleving, ervoor zorgen dat die tijdelijke inzet niet eindigt zodra het geld is uitbetaald, maar wordt omgezet in blijvende werkervaring, verantwoordelijkheid en kansen. Want een schoon district vraagt meer dan een vakantieproject. En investeren in jongeren vraagt meer dan een vergoeding aan het einde van de vakantie.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
