About
Missie
Wij verbinden journalistiek, community building en detachering om de samenleving te voeden met betrouwbare data en gelijke ontwikkelkansen te creëren.
Visie
Wij bouwen aan een toekomst waarin transparantie, sociale cohesie en flexibel talent samen zorgen voor impactvolle, data-gedreven besluitvorming.
About
De onderzoekers van Ko'W' Checking zijn professionals van het AgapeUnit-team die zich richten op onafhankelijke, data gedreven berichtgeving. Via onze eigen platform bieden wij de samenleving betrouwbare en feitelijk onderbouwde informatie, gebaseerd op zorgvuldig onderzoek en verificatie. Ko'W' Checking werkt met een eigen redactie en onderzoeksstructuur. Informatie wordt uitsluitend gepubliceerd na interne controle. Indien nodig corrigeren of brengen wij dieptegang in berichten afkomstig van andere nieuwsbronnen wanneer deze onjuist of onvolledig blijken te zijn. Wij bieden organisaties de mogelijkheid om advertenties en promotionele boodschappen te plaatsen op onze website en via onze sociale mediakanalen. Deze commerciële dienstverlening heeft geen invloed op onze redactionele onafhankelijkheid. Ongeacht de achtergrond of doelstellingen van een organisatie, blijven wij feitelijk en onafhankelijk rapporteren. Wij formuleren onze artikelen naar waarheid en zonder redactionele binding aan commerciële of politieke belangen. Transparantie en integriteit vormen hierbij de basis.

BRICS moet stoppen met dromen over een nieuwe wereldorde en beginnen met het herstellen van een oneerlijk financieel systeem

De groeiende economische en geopolitieke invloed van BRICS heeft wereldwijd verwachtingen gewekt over een fundamentele verandering van de internationale machtsverhoudingen, maar achter de ambitieuze verklaringen over een nieuwe wereldorde schuilt een veel urgenter probleem dat voor ontwikkelingslanden dagelijks voelbaar is. Het internationale financiële systeem biedt opkomende economieën nog altijd onvoldoende toegang tot betaalbare financiering, eerlijke kredietbeoordelingen en betrouwbare betalingsmogelijkheden, waardoor landen met aanzienlijke natuurlijke rijkdommen en economische mogelijkheden afhankelijk blijven van financiële structuren waarop zij nauwelijks invloed kunnen uitoefenen. De discussie over de toekomst van BRICS krijgt daardoor een nieuwe dimensie, omdat steeds nadrukkelijker wordt gepleit voor een organisatie die minder energie besteedt aan geopolitieke machtsverschuivingen en zich sterker richt op praktische hervormingen waarmee ontwikkelingslanden hun economische zelfstandigheid daadwerkelijk kunnen vergroten.

De economische samenwerking tussen Brazilië, Rusland, India, China, Zuid-Afrika en de inmiddels toegetreden BRICS-partners wordt regelmatig gepresenteerd als een mogelijk alternatief voor de traditionele financiële machtscentra. Die verwachting heeft geleid tot discussies over de internationale positie van de Amerikaanse dollar, de invloed van westerse financiële instellingen en de politieke vertegenwoordiging van ontwikkelingslanden binnen internationale organisaties. De werkelijkheid is echter aanzienlijk ingewikkelder, omdat BRICS geen uniforme economische of politieke machtsstructuur vormt en de deelnemende landen uiteenlopende nationale belangen, handelsrelaties en strategische prioriteiten hebben. Een organisatie die verschillende economische systemen en geopolitieke oriëntaties samenbrengt, kan daardoor moeilijk functioneren als een samenhangend machtsblok dat op korte termijn de bestaande internationale orde volledig vervangt.

De fundamentele betekenis van BRICS ligt mogelijk juist in het vermogen om problemen aan te pakken die binnen bestaande internationale financiële instellingen onvoldoende aandacht krijgen. Ontwikkelingslanden worden geconfronteerd met hoge financieringskosten, beperkte toegang tot langlopend kapitaal en kwetsbaarheden die voortkomen uit hun afhankelijkheid van buitenlandse valuta. Grote infrastructuurprojecten blijven daardoor regelmatig steken in de voorbereidingsfase, omdat investeerders onvoldoende zekerheid krijgen over terugbetaling, valutarisico’s en de kwaliteit van de betrokken instellingen. Een effectievere samenwerking tussen opkomende economieën kan helpen deze structurele belemmeringen te verminderen, zonder dat daarvoor eerst een volledig nieuwe internationale financiële architectuur hoeft te worden ontwikkeld.

De noodzaak van hervormingen wordt versterkt door de afnemende beschikbaarheid van traditionele ontwikkelingsfinanciering. Verschillende donorlanden hebben hun internationale hulpbudgetten teruggeschroefd, waardoor landen die afhankelijk zijn van externe ondersteuning onder toenemende financiële druk komen te staan. De economische kwetsbaarheid wordt vooral zichtbaar in sectoren zoals onderwijs, gezondheidszorg, energievoorziening en infrastructuur, waarin investeringen vaak pas na vele jaren maatschappelijke en financiële opbrengsten genereren. Wanneer bilaterale ontwikkelingshulp terugloopt en commerciële kredietverstrekkers hoge risico-opslagen verlangen, ontstaat een financieringskloof die de economische ontwikkeling van hele regio’s kan vertragen.

Multilaterale ontwikkelingsbanken zouden onder deze omstandigheden een belangrijkere rol moeten spelen. Instellingen zoals de Wereldbank, regionale ontwikkelingsbanken en de New Development Bank beschikken over de mogelijkheid om langlopende financiering aan te bieden, projecten te structureren en private investeerders aan te trekken. De beschikbare financiële capaciteit wordt echter niet altijd optimaal benut. Hervormingsvoorstellen richten zich daarom op een efficiënter gebruik van bankbalansen, nieuwe kapitaalinstrumenten, kredietgaranties en betere risicodeling tussen publieke en private financiers. Daarmee kunnen ontwikkelingsbanken onder bepaalde voorwaarden meer financiering mobiliseren zonder dat iedere uitbreiding volledig afhankelijk hoeft te zijn van nieuwe kapitaalstortingen door aandeelhoudende landen.

Een belangrijk instrument binnen deze discussie is hybride kapitaal, waarmee financiële instellingen aanvullende middelen kunnen aantrekken die onder bepaalde voorwaarden bijdragen aan hun financiële draagkracht. Daarnaast kunnen garanties de risico’s voor commerciële investeerders verminderen, waardoor projecten die normaal gesproken als te onzeker worden beschouwd alsnog financierbaar worden. Dergelijke instrumenten zijn vooral relevant voor landen die beschikken over economisch waardevolle projecten, maar moeite hebben om voldoende particuliere investeringen aan te trekken. BRICS zou zijn gezamenlijke invloed daarom kunnen gebruiken om bestaande multilaterale ontwikkelingsbanken sneller te hervormen en ontwikkelingslanden een grotere stem te geven bij besluiten over kapitaalverdeling, financieringsvoorwaarden en strategische investeringsprioriteiten.

De vertegenwoordiging van opkomende economieën binnen internationale financiële instellingen vormt al jarenlang een punt van discussie. Het economische gewicht van verschillende ontwikkelingslanden is aanzienlijk toegenomen, maar hun invloed op de besluitvorming is niet altijd in dezelfde verhouding meegegroeid. Een rechtvaardiger verdeling van stemrechten en bestuurlijke verantwoordelijkheden zou de legitimiteit van deze instellingen kunnen versterken. Tegelijkertijd blijft het van belang dat ontwikkelingsbanken hun financiële betrouwbaarheid behouden, omdat een verslechtering van hun kredietwaardigheid uiteindelijk kan leiden tot hogere financieringskosten voor de landen die zij juist willen ondersteunen. De uitdaging bestaat daarom uit het vinden van een evenwicht tussen ruimere kredietverlening, verantwoord risicobeheer en een representatievere bestuursstructuur.

Een tweede fundamenteel vraagstuk betreft de internationale kredietbeoordeling van landen. De wereldwijde markt voor kredietratings wordt grotendeels beheerst door drie grote instellingen, namelijk Standard & Poor’s, Moody’s en Fitch. Hun beoordelingen hebben aanzienlijke gevolgen voor de rente die overheden en ondernemingen moeten betalen wanneer zij internationale financiering aantrekken. Een land met een lage kredietwaardering wordt doorgaans geconfronteerd met hogere risicopremies, waardoor de kosten van staatsleningen, infrastructurele investeringen en commerciële kredietverlening kunnen toenemen. Voor ontwikkelingslanden kan dit betekenen dat een groter deel van de beschikbare begrotingsmiddelen wordt besteed aan rentebetalingen in plaats van productieve investeringen.

De discussie over de methodologie van kredietbeoordelaars wordt versterkt door verschillen tussen landen die op basis van afzonderlijke economische indicatoren moeilijk te verklaren lijken. Frankrijk heeft bijvoorbeeld een aanzienlijk hogere overheidsschuld in verhouding tot zijn bruto binnenlands product dan India, maar beschikt desondanks over een hogere kredietrating. Dergelijke verschillen worden door critici aangevoerd als bewijs dat het internationale beoordelingssysteem ontwikkelingslanden mogelijk benadeelt. Een kredietrating wordt echter niet uitsluitend bepaald door de hoogte van de staatsschuld. Ook institutionele betrouwbaarheid, de structuur van de economie, de inkomstenbasis van de overheid, externe financiële kwetsbaarheden, monetaire flexibiliteit en het vermogen om schulden tijdig af te lossen spelen een belangrijke rol.

Het probleem ontstaat wanneer de invloed van deze verschillende factoren onvoldoende inzichtelijk is en kwalitatieve beoordelingen een grote rol spelen zonder dat buitenstaanders eenvoudig kunnen vaststellen hoe de uiteindelijke score tot stand is gekomen. Vooral begrippen zoals bestuurlijke betrouwbaarheid, politieke stabiliteit en de bereidheid van overheden om hun financiële verplichtingen na te komen, kunnen aanleiding geven tot discussie. Dergelijke factoren zijn economisch relevant, maar de beoordeling ervan kan afhankelijk zijn van aannames, deskundigenoordelen en internationale percepties. Voor landen die al worden geconfronteerd met hogere financieringskosten is het daarom van groot belang dat kredietbeoordelaars hun methodologieën voldoende transparant maken en duidelijk uitleggen welke factoren doorslaggevend zijn geweest.

BRICS kan op dit terrein een constructieve bijdrage leveren door aan te dringen op meer transparantie en een grotere rol voor objectief toetsbare economische gegevens. Ook de ontwikkeling van regionale kredietbeoordelaars kan bijdragen aan meer concurrentie en een beter begrip van lokale economische omstandigheden. Dat betekent echter niet dat nationale of regionale kredietbeoordelaars automatisch betrouwbaarder zijn dan gevestigde internationale instellingen. Hun geloofwaardigheid zal moeten worden opgebouwd door onafhankelijke analyses, consistente beoordelingsmethoden en aantoonbaar betrouwbare voorspellingen van financiële risico’s. Een alternatieve kredietrating heeft immers pas economische waarde wanneer investeerders bereid zijn deze beoordeling serieus te nemen bij hun financieringsbeslissingen.

De mogelijke financiële voordelen van betrouwbaardere en beter uitlegbare kredietbeoordelingen zijn aanzienlijk. Een verbetering van de kredietwaardering kan de rente op nieuwe leningen verlagen, waardoor overheden meer financiële ruimte krijgen voor investeringen in infrastructuur en maatschappelijke voorzieningen. Internationale analyses wijzen erop dat ontwikkelingslanden gezamenlijk miljarden kunnen besparen wanneer financieringskosten beter aansluiten bij hun werkelijke economische risico’s. Dergelijke besparingen zijn echter geen gegarandeerde opbrengst van aangepaste beoordelingsmethoden, omdat internationale rentetarieven eveneens worden beïnvloed door marktomstandigheden, begrotingsbeleid, schuldhoudbaarheid en het vertrouwen van beleggers.

Een derde belangrijke pijler binnen de BRICS-discussie betreft de ontwikkeling van financiële markten en internationale betalingssystemen die minder afhankelijk zijn van vreemde valuta. Veel ontwikkelingslanden ontvangen hun belastinginkomsten en binnenlandse bedrijfsopbrengsten in nationale valuta, maar moeten internationale schulden aflossen in Amerikaanse dollars of euro’s. Hierdoor ontstaat een valutarisico dat bijzonder problematisch kan worden wanneer de nationale munt sterk in waarde daalt. De kosten van buitenlandse schulden stijgen dan in lokale valuta, zelfs wanneer de oorspronkelijke schuld in dollars ongewijzigd blijft. Deze kwetsbaarheid heeft in verschillende opkomende economieën bijgedragen aan ernstige financiële problemen.

Het uitbreiden van financiering in nationale valuta kan dergelijke risico’s verminderen. Wanneer een infrastructuurproject inkomsten genereert in de lokale munteenheid en ook in diezelfde valuta wordt gefinancierd, ontstaat een betere aansluiting tussen inkomsten en betalingsverplichtingen. De ontwikkeling van diepere nationale kapitaalmarkten maakt het daarnaast mogelijk om binnenlandse besparingen productiever te benutten en lokale institutionele investeerders sterker te betrekken bij economische ontwikkeling. Dat vraagt om betrouwbare centrale banken, goed functionerende financiële markten, geloofwaardig begrotingsbeleid en voldoende bescherming van investeerders.

India heeft inmiddels verschillende praktische stappen gezet om het internationale gebruik van de roepie en andere nationale munteenheden te vergroten. Het land heeft afspraken over betalingen in lokale valuta gemaakt met de Verenigde Arabische Emiraten, Indonesië, de Maldiven en Mauritius. Deze regelingen bieden mogelijkheden om bepaalde handelstransacties rechtstreeks in nationale valuta af te wikkelen, zonder dat iedere betaling noodzakelijkerwijs via een derde valuta hoeft te verlopen. Daarnaast kunnen buitenlandse correspondentbanken via speciale roepierekeningen betalingen faciliteren die verband houden met internationale handel. De praktische betekenis daarvan is dat landen hun betalingsverkeer kunnen diversifiëren en onder geschikte omstandigheden transactiekosten en afhankelijkheden kunnen beperken.

Deze ontwikkeling betekent echter niet dat de Amerikaanse dollar op korte termijn zijn dominante positie in het internationale financiële systeem zal verliezen. De dollar profiteert van omvangrijke en liquide kapitaalmarkten, een wereldwijd netwerk van financiële instellingen en het vertrouwen dat internationale beleggers hechten aan Amerikaanse financiële activa. Nationale valuta kunnen een grotere rol gaan spelen in regionale handel zonder dat daarmee automatisch een alternatief ontstaat voor de internationale reservefunctie van de dollar. Voor BRICS ligt de belangrijkste economische mogelijkheid daarom niet noodzakelijk in het verdringen van één dominante valuta, maar in het scheppen van meer betalingsmogelijkheden en het verminderen van kwetsbaarheden die ontstaan wanneer landen onvoldoende alternatieven hebben.

De New Development Bank speelt binnen deze strategie een belangrijke rol. De bank, die werd opgericht door de oorspronkelijke BRICS-landen, heeft voor de strategische periode van 2022 tot en met 2026 als doel gesteld om 30 procent van haar financieringsvolume in de nationale valuta van lidstaten aan te bieden. De achterliggende gedachte is dat ontwikkelingsprojecten minder worden blootgesteld aan wisselkoersschommelingen wanneer de financieringsvaluta beter aansluit op de economische activiteiten die worden gefinancierd. De instelling onderzoekt daarnaast mogelijkheden om particuliere investeringen aan te trekken, garanties te verstrekken en financiële instrumenten te ontwikkelen waarmee grotere infrastructuurprojecten kunnen worden gerealiseerd.

De ambities van de ontwikkelingsbank reiken inmiddels verder dan het oorspronkelijke financieringsmodel. President Dilma Rousseff heeft in augustus 2026 uiteengezet dat voor de volgende strategische periode, van 2027 tot en met 2031, wordt gestreefd naar een aandeel van 40 tot 50 procent financiering in nationale valuta. Daarnaast wordt gewerkt aan een grotere betrokkenheid van de private sector, meer klimaatfinanciering en afzonderlijke financieringsdoelstellingen voor innovatie en digitale transformatie. De bank wil hiermee niet uitsluitend een aanvullende kredietverstrekker zijn, maar eveneens een instelling die andere financiers mobiliseert en landen ondersteunt bij de voorbereiding van economisch uitvoerbare investeringsprojecten.

Het belang van dergelijke hervormingen blijkt ook uit de New Delhi Declaration, die op 12 september 2026 tijdens de BRICS-top in India werd aangenomen. In deze verklaring erkennen de deelnemende landen de noodzaak van hervormingen binnen multilaterale ontwikkelingsbanken, verdere ontwikkeling van financiële markten en uitbreiding van financiering in nationale valuta. De verklaring ondersteunt daarnaast initiatieven om internationale betalingssystemen beter met elkaar te verbinden en financiële samenwerking tussen opkomende economieën te versterken. Daarmee wordt duidelijk dat de gezamenlijke agenda niet uitsluitend bestaat uit geopolitieke verklaringen, maar ook uit technische maatregelen die rechtstreeks kunnen bijdragen aan economische ontwikkeling.

Opvallend is de aandacht voor kleine en middelgrote ondernemingen die moeite hebben om toegang te krijgen tot betaalbare financiering. Binnen BRICS zijn beginselen ontwikkeld voor de kredietbeoordeling van exportgerichte ondernemingen, waarbij meer gebruik kan worden gemaakt van uiteenlopende gegevensbronnen om de financiële positie en economische mogelijkheden van bedrijven te beoordelen. Traditionele kredietverlening is vaak sterk afhankelijk van onderpand, historische jaarrekeningen en gevestigde bancaire relaties. Daardoor worden innovatieve en groeiende ondernemingen regelmatig benadeeld, zelfs wanneer zij beschikken over interessante producten, betrouwbare afnemers en goede commerciële vooruitzichten.

Een modernere benadering van kredietbeoordeling kan rekening houden met aanvullende informatie over handelsactiviteiten, betaalgedrag, omzetontwikkeling en andere relevante bedrijfsgegevens. Digitale technologie kan daarbij helpen om informatie toegankelijker te maken en risico’s nauwkeuriger te beoordelen. De toepassing van dergelijke systemen vereist wel zorgvuldige bescherming van bedrijfsgegevens, betrouwbare analysemethoden en duidelijke verantwoordelijkheden bij geautomatiseerde kredietbeslissingen. Wanneer deze voorwaarden worden vervuld, kan de toegang tot financiering verbeteren voor ondernemingen die traditioneel buiten het bereik van grote financiële instellingen blijven.

Ook het beschikbaar maken van werkkapitaal vormt een belangrijk onderdeel van deze economische strategie. De BRICS-landen hebben belangstelling uitgesproken voor mechanismen waarmee ondernemingen hun openstaande handelsfacturen kunnen gebruiken om sneller financiering te verkrijgen. Een bedrijf dat producten heeft geleverd maar pas na enkele maanden wordt betaald, kan hierdoor mogelijk eerder beschikken over financiële middelen om nieuwe voorraden aan te schaffen, werknemers te betalen en productiecapaciteit uit te breiden. Vooral voor kleinere exportbedrijven kan dit een belangrijk verschil maken, omdat een gebrek aan liquiditeit vaak een grotere beperking vormt dan onvoldoende vraag naar hun producten.

De internationale discussie over deze hervormingen maakt duidelijk dat economische ontwikkeling niet uitsluitend afhankelijk is van het aantrekken van grote buitenlandse investeringen. Een land moet eveneens beschikken over financiële instellingen die kapitaal efficiënt kunnen verdelen, ondernemingen die toegang hebben tot krediet en een betalingsinfrastructuur die internationale handel ondersteunt. Een economisch samenwerkingsverband dat erin slaagt deze onderdelen te versterken, kan daardoor meer betekenen voor de dagelijkse economische werkelijkheid dan een organisatie die voornamelijk wordt beoordeeld op haar politieke invloed tegenover andere wereldmachten.

De betekenis voor Suriname ligt vooral in de noodzaak om zijn eigen financiële infrastructuur te versterken voordat de verwachte inkomsten uit de offshore olieproductie op grotere schaal beschikbaar komen. Het land beschikt over aanzienlijke natuurlijke hulpbronnen en ontwikkelingsmogelijkheden, maar de toegang van kleine en middelgrote ondernemingen tot investeringskapitaal blijft een belangrijk aandachtspunt. Hogere economische groei leidt niet automatisch tot een sterkere ondernemingssector wanneer kredietverlening onvoldoende toegankelijk is, financiële informatie gebrekkig blijft en internationale betalingstransacties relatief kostbaar of ingewikkeld zijn. Een toekomstgericht financieel beleid zou daarom meer aandacht moeten besteden aan transparante kredietbeoordeling, betrouwbare bedrijfsadministraties, moderne betalingssystemen en financieringsinstrumenten waarmee lokale ondernemers kunnen deelnemen aan grotere economische projecten. De internationale ervaringen binnen BRICS bieden op dit terrein interessante aanknopingspunten, zonder dat Suriname daarvoor zijn bestaande financiële samenwerkingsrelaties hoeft te vervangen of zich uitsluitend op één economisch machtsblok hoeft te richten.

De toekomst van BRICS zal uiteindelijk niet worden bepaald door de omvang van zijn gezamenlijke bevolking, de retoriek over een multipolaire wereld of de politieke ambitie om bestaande machtsverhoudingen te veranderen, maar door de economische resultaten die de deelnemende landen daadwerkelijk weten te realiseren. Betaalbaardere ontwikkelingsfinanciering, eerlijkere en transparantere kredietbeoordelingen, sterkere nationale kapitaalmarkten en betere financieringsmogelijkheden voor ondernemers kunnen de positie van ontwikkelingslanden structureel verbeteren. Indien BRICS erin slaagt deze concrete doelstellingen te verwezenlijken, kan de organisatie een belangrijke bijdrage leveren aan een evenwichtiger internationaal financieel systeem zonder dat daarvoor eerst de bestaande wereldorde volledig moet worden afgebroken. De grootste economische verandering ontstaat immers niet noodzakelijk wanneer nieuwe machtscentra de plaats innemen van oude, maar wanneer landen die jarenlang aan de rand van het financiële systeem hebben gestaan eindelijk de middelen krijgen om hun eigen ontwikkeling duurzaam te financieren.

Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com

Totaal
0
Aandelen
Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Verwante berichten
Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag