De officiële installatie van het nieuwe bestuur van de Stichting Jeugdtandverzorging Suriname door minister André Misiekaba klinkt als een stap vooruit. Brede vertegenwoordiging, betere spreiding van zorg en versterking van kwaliteit op papier oogt het als een stevig fundament. Maar achter de ceremonie rijst een prangende vraag, verandert er werkelijk iets voor de duizenden kinderen die afhankelijk zijn van deze zorg? De samenstelling van het bestuur, waarin ministeries, vakbewegingen en de tandheelkundige sector vertegenwoordigd zijn, wordt gepresenteerd als een garantie voor sterker toezicht. Toch is juist die verwevenheid met overheidsinstanties een tweesnijdend zwaard. Wanneer toezicht en beleid te dicht bij elkaar liggen, dreigt onafhankelijkheid te vervagen. Wie controleert wie, als iedereen aan dezelfde tafel zit?
Minister Misiekaba benadrukte tijdens de installatie het belang van geografische spreiding. Een terechte zorg, want in de praktijk blijft toegang tot mondzorg voor kinderen buiten Paramaribo en andere stedelijke gebieden vaak beperkt. De vraag is echter waarom deze evaluatie nu pas nadrukkelijk wordt benoemd. Was het bestaande netwerk jarenlang onvoldoende in beeld of ontbreekt het simpelweg aan daadkracht om structurele ongelijkheid aan te pakken? Voorzitter Antoine Elias sprak ambitieuze woorden over visie en doelgerichtheid. Maar ambities zijn geen beleid. Zonder concrete plannen, transparante doelstellingen en meetbare resultaten dreigt dit bestuur dezelfde valkuil te herhalen als zijn voorgangers, goede intenties zonder tastbare impact. De Stichting Jeugdtandverzorging vervult onmiskenbaar een cruciale rol in zowel preventieve als curatieve zorg. Voorlichting en bewustwording zijn belangrijke pijlers, maar ook hier geldt dat bereik en effectiviteit zelden publiekelijk worden geëvalueerd.
Hoeveel kinderen worden daadwerkelijk bereikt? En belangrijker, hoeveel vallen nog steeds buiten de boot? De aanwezigheid van vertegenwoordigers uit onder andere Financiën en Planning en de Surinaamse Tandheelkundige Vereniging suggereert dat er ruimte is voor zowel beleidsmatige als inhoudelijke versterking. Maar zonder duidelijke prioriteiten en voldoende middelen blijft die potentie slechts dat potentie. De installatie van dit bestuur markeert dus niet alleen een nieuw begin, maar legt ook oude pijnpunten bloot. Toegang, kwaliteit en onafhankelijk toezicht zijn geen nieuwe thema’s, ze vragen al jaren om structurele oplossingen. De komende drie jaar zullen uitwijzen of dit bestuur daadwerkelijk het verschil maakt of dat het slechts een nieuwe laag verf is op een systeem dat al te lang wacht op echte hervorming.
Volg de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal voor data, nieuws en inspiratie. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
