Met de oproep van de Indiase minister Nitin Gadkari om de samenwerking tussen BRICS landen op het gebied van transport, logistiek en duurzame mobiliteit te verdiepen, wordt opnieuw zichtbaar dat het uitgebreide blok niet alleen politieke invloed wil opeisen, maar ook de fysieke infrastructuur wil bouwen waarmee handel, productie, energie, voedsel en technologie in de komende decennia sneller en zelfstandiger kunnen bewegen. Tijdens de derde bijeenkomst van BRICS transportministers onder het Indiase voorzitterschap van 2026 benadrukte Gadkari dat Brazilië, Rusland, India, China, Zuid Afrika, Egypte, Ethiopië, Indonesië, Iran en de Verenigde Arabische Emiraten samen de schaal hebben om de toekomst van mondiale mobiliteit mee vorm te geven. De inzet is helder, want wie transportcorridors, havens, spoorlijnen, wegen, digitale logistiek en multimodale knooppunten beheerst, beheerst niet alleen verkeer, maar ook economische macht.
De Indiase voorzitterstermijn staat in het teken van innovatie, samenwerking en duurzaamheid, een lijn die Gadkari koppelde aan de Indiase gedachte dat de wereld een familie is. Die taal klinkt idealistisch, maar achter de diplomatie schuilt een harde economische realiteit. BRICS vertegenwoordigt bijna de helft van de wereldbevolking en een aanzienlijk deel van de mondiale productie en handel, waardoor betere verbindingen binnen dit blok enorme gevolgen kunnen hebben voor toeleveringsketens, exportmarkten, energiezekerheid en regionale integratie. Transport is daarmee geen ondersteunende sector, maar de ruggengraat van economische macht.
De uitdagingen die de BRICS landen benoemen, zijn herkenbaar voor vrijwel alle opkomende economieën. Infrastructuurfinanciering blijft duur, verkeersopstoppingen remmen productiviteit, uitstoot maakt mobiliteit politiek en ecologisch gevoeliger, verkeersveiligheid kost jaarlijks levens en zwakke verbindingen tot de laatste kilometer houden plattelandsgebieden, kleine ondernemers en afgelegen gemeenschappen buiten de economische hoofdstroom. Gadkari benadrukte daarom dat deze problemen niet afzonderlijk door landen kunnen worden opgelost, maar vragen om kennisdeling, gezamenlijke technologieontwikkeling, capaciteitsopbouw en gerichte samenwerking.
India presenteerde zichzelf tijdens de bijeenkomst nadrukkelijk als voorbeeld van snelle infrastructuuromvorming. Het land beschikt inmiddels over het op een na grootste wegennet ter wereld, heeft de aanleg van toegang gecontroleerde snelwegen fors uitgebreid en gebruikt financieringsmodellen zoals het Hybrid Annuity Model om private investeringen in infrastructuur aan te trekken. Daarmee wil New Delhi laten zien dat grote transportambities pas werkelijkheid worden wanneer overheid, kapitaal, techniek en langetermijnplanning elkaar raken. Voor BRICS is dit belangrijk, omdat veel lidstaten enorme infrastructuurbehoeften hebben maar tegelijk worstelen met begrotingsdruk en kapitaalkosten.
De spoorsector kreeg eveneens een prominente plaats in de Indiase presentatie. Indian Railways nadert volledige elektrificatie van het breedspoornet, de Vande Bharat treinen worden verder uitgerold, de hogesnelheidscorridor tussen Mumbai en Ahmedabad blijft in ontwikkeling en projecten zoals de nieuwe Pamban Bridge tonen dat India infrastructuur ook als technologische demonstratie gebruikt. Spoor wordt binnen BRICS steeds belangrijker, omdat het vracht en passagiers duurzamer kan vervoeren, steden kan ontlasten en industriële corridors kan verbinden met havens, landbouwgebieden en exportzones.
De maritieme dimensie maakt de agenda nog strategischer. India wees op de Maritime Amrit Kaal Vision 2047, digitale programma’s zoals e Navik en e Samudra, en de Green Shipping Initiative als stappen richting efficiëntere havens, betere logistieke koppelingen en schonere scheepvaart. Dat raakt precies aan de nieuwe realiteit van wereldhandel, omdat landen na pandemieën, oorlogen, sancties, verstoringen in zeeëngtes en stijgende transportkosten beseffen dat havens en scheepvaartroutes nationale veiligheidsinstrumenten zijn geworden. Een haven die traag werkt, een douanesysteem dat achterloopt of een corridor die niet aansluit op spoor en weg, kan een hele economie vertragen.
De derde BRICS Transport Working Group bereidde de ministeriële conclusies inhoudelijk voor met gesprekken over duurzame infrastructuur, veerkrachtige logistiek, multimodale verbindingen, digitalisering van transport, slimme stedelijke mobiliteit, duurzame luchtvaartbrandstof, decarbonisatie van vervoer en spooronderzoek. India presenteerde zes prioritaire initiatieven die technische samenwerking, innovatie, institutionele partnerschappen en capaciteitsopbouw moeten versterken. Daarmee probeert het blok de discussie te verplaatsen van losse nationale projecten naar een meer samenhangende BRICS agenda voor efficiënte, schonere en toekomstbestendige mobiliteit.
De gezamenlijke resolutie aan het einde van de tweedaagse bijeenkomst moet de samenwerking verdiepen rond duurzaam transport, schone mobiliteit, logistieke veerkracht en toekomstige verbindingen. Delegaties uit alle lidlanden spraken over sterkere supply chains, lagere logistieke kosten, technologieoverdracht, gezamenlijk onderzoek en beleidscoördinatie. Dat klinkt breed, maar de kern is concreet, want handel wordt pas sterker wanneer containers sneller bewegen, grensprocedures eenvoudiger worden, transportkosten dalen en bedrijven beter kunnen plannen zonder telkens te struikelen over infrastructuur die niet past bij economische ambitie.
Aan de Surinaamse kant ligt hier een duidelijke opdracht, omdat een land met olievooruitzichten, landbouwpotentie, havens, rivieren, grensgebieden en regionale handelsambities zijn ontwikkeling niet kan bouwen op wegen, opslag, transportplanning en logistieke systemen die achterlopen op de belofte van groei. De Surinaamse overheid moet beseffen dat productie zonder logistiek slechts halve ontwikkeling is. Wanneer Suriname serieus wil exporteren, voedselketens wil versterken, districten wil ontsluiten en toekomstige energie inkomsten wil omzetten in brede economische groei, moeten wegen, havens, digitale douane, koelfaciliteiten, watertransport en regionale routes eindelijk als een nationale infrastructuuragenda worden behandeld.
De BRICS transportagenda laat zien dat de nieuwe wereldorde niet alleen wordt gebouwd met banken, valuta, handelsakkoorden en politieke verklaringen, maar vooral met verbindingen die goederen, mensen, energie en data betrouwbaar laten bewegen. Landen die hun infrastructuur moderniseren, verlagen hun kosten, vergroten hun markten en versterken hun onderhandelingspositie. Landen die blijven wachten, worden afhankelijk van routes, havens en systemen van anderen. In die harde werkelijkheid probeert BRICS een eigen mobiliteitsnetwerk van de toekomst te vormen, en precies daar zal blijken of het blok meer is dan een geopolitiek merk of werkelijk een economische machine kan worden.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
