Het Ministerie van Binnenlandse Zaken heeft het eerste regeringsjaar van de regering-Simons-Rusland aangegrepen om terug te blikken op de verrichte werkzaamheden en de zogenoemde behaalde resultaten. Tijdens een interne bijeenkomst, bijgewoond door minister Marinus Bee, onderminister Kelvin Koniki, de directie en staf, werd stilgestaan bij de ontwikkelingen binnen het ministerie. Een videopresentatie van de Communicatie Unit moest de belangrijkste projecten en initiatieven van het afgelopen jaar in beeld brengen, waarna verschillende directeuren hun visie gaven op de bereikte resultaten, de uitdagingen en de plannen voor het komende bestuursjaar. Het klinkt als een verantwoordingsmoment, maar bij nadere beschouwing was het vooral een bijeenkomst waarin het ministerie zichzelf complimenteerde. Opvallend genoeg ontbraken de concrete feiten waarop de samenleving het functioneren van het ministerie daadwerkelijk kan beoordelen. Woorden als ontwikkelingen, initiatieven, professionalisering, versterking van de dienstverlening en goed bestuur, kwamen veelvuldig terug. Het zijn begrippen die in vrijwel elk overheidsverslag voorkomen, maar zonder cijfers, doelstellingen of meetbare resultaten verliezen zij hun betekenis.
Juist Binnenlandse Zaken is een ministerie dat een cruciale rol speelt binnen de Surinaamse overheid. Het draagt verantwoordelijkheid voor onder meer verkiezingsorganisatie, bevolkingsregistratie, decentralisatie, burgerzaken en de ondersteuning van democratische processen. Dat zijn kerntaken die iedere burger raken. Daarom mag van dit ministerie worden verwacht dat het niet alleen vertelt dat er hard is gewerkt, maar ook laat zien wat die inspanningen concreet hebben opgeleverd. Een videopresentatie met hoogtepunten is geen vervanging voor openbare verantwoording. Communicatie kan nuttig zijn om beleid zichtbaar te maken, maar mag nooit het beleid zelf worden. Wanneer de nadruk vooral ligt op fraaie beelden en positieve boodschappen zonder onderliggende cijfers of onafhankelijke evaluaties, ontstaat al snel de indruk dat beeldvorming belangrijker wordt gevonden dan transparantie. Ook de bijdrage van de verschillende directeuren bleef volgens de verstrekte informatie steken in algemene beschrijvingen van resultaten en uitdagingen. Welke uitdagingen dat precies zijn, blijft onbekend. Dat is opmerkelijk, omdat goed bestuur juist vraagt om openheid over successen en tekortkomingen.
Een overheid die alleen de positieve kanten belicht, wekt de indruk dat kritiek wordt vermeden in plaats van benut als instrument om beleid te verbeteren. Transparantie betekent immers niet alleen successen vieren, maar ook eerlijk erkennen waar doelstellingen niet zijn gehaald en welke maatregelen worden genomen om die alsnog te realiseren. Minister Marinus Bee sloot de bijeenkomst af met een oproep tot respect, saamhorigheid en samenwerking. Dat zijn zonder twijfel belangrijke waarden binnen iedere organisatie. Een ministerie functioneert beter wanneer medewerkers elkaar respecteren en gezamenlijk aan dezelfde doelen werken. Toch zijn interne kernwaarden geen beleidsresultaten. De burger beoordeelt een ministerie uiteindelijk niet op de sfeer binnen de organisatie, maar op de kwaliteit van de dienstverlening en de effectiviteit van het gevoerde beleid. De uitspraak dat alleen door samen te werken onze doelen kunnen worden bereikt klinkt sympathiek, maar roept tegelijkertijd de vraag op welke doelen inmiddels daadwerkelijk zijn gerealiseerd. Zonder een overzicht van vooraf gestelde doelstellingen en de mate waarin deze zijn behaald, blijft het onmogelijk om vast te stellen of het eerste regeringsjaar werkelijk succesvol is geweest.
Daarnaast valt op dat het ministerie spreekt over een blijvende inzet voor goed bestuur. Dat begrip heeft internationaal een duidelijke betekenis. Goed bestuur staat voor transparantie, verantwoordingsplicht, efficiëntie, integriteit en dienstverlening aan burgers. Die principes vragen meer dan inspirerende toespraken of interne evaluaties, zij vragen om openbaar toegankelijke rapportages, duidelijke prestatie indicatoren en onafhankelijke controle op de uitvoering van beleid. Voor de Surinaamse samenleving is het immers niet voldoende om te horen dat een ministerie tevreden terugkijkt op een bestuursjaar. Burgers willen weten wat er daadwerkelijk is veranderd. Het ministerie stelt dat het met hernieuwde inspiratie vooruitkijkt naar het komende bestuursjaar. Dat is op zichzelf positief. Maar inspiratie alleen is geen beleidsmaatstaf. Het tweede regeringsjaar zal moeten aantonen of de ambities worden omgezet in concrete resultaten die voor iedere Surinamer zichtbaar en merkbaar zijn. Een terugblik heeft pas waarde wanneer deze gepaard gaat met volledige openheid over wat is bereikt, wat is mislukt en welke lessen daaruit zijn getrokken. Tot die tijd blijft de bijeenkomst vooral een communicatiemoment waarin het ministerie zichzelf een schouderklopje geeft, terwijl de samenleving nog altijd wacht op harde cijfers, meetbare resultaten en overtuigend bewijs dat het gevoerde beleid daadwerkelijk het verschil maakt.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
