Guyana schuift zich met zelfvertrouwen naar de voorhoede van het mondiale ecotoerisme, want in de visie van president Irfaan Ali vormt het regenwoud niet langer alleen decor voor mooie foto’s maar het hart van een economische strategie waarin natuur, klimaat en toerisme elkaar versterken. In die strategie wordt het oerwoud gezien als een ecosysteem dat banen, inkomsten en internationale waardering kan opleveren, zolang de natuurbehoudslijn net zo strak blijft als de groeiplannen voor de sector.
De regering presenteert toerisme nadrukkelijk als volwaardig pijler naast olie, landbouw en dienstverlening en nodigt internationale investeerders uit voor grootschalige projecten die voldoen aan hoge duurzaamheidseisen. Er zijn verschillende gebieden aangewezen waar nieuwe lodges, rivierresorts en natuurparken moeten ontstaan, steeds met het uitgangspunt dat bezoekers komen voor stilte, wildernis en ontmoeting met lokale gemeenschappen en niet voor massatoerisme met betonnen hotels en afgesloten enclaves. Dit alles past in een bredere poging om de economie schokbestendig te maken via diversificatie, zodat het land niet wegzakt wanneer grondstofprijzen dalen.
De president koppelt het toeristische verhaal aan een bredere agenda voor klimaat en biodiversiteit en presenteert Guyana op het wereldtoneel als stem van boslanden die hun koolstofrijke natuur willen verzilveren zonder haar te vernietigen. In interviews rond grote klimaattoppen legt hij uit hoe rivierexcursies, boswandelingen en verblijf in inheemse dorpen worden ingebed in waardeketens waarin koolstofopslag, bescherming van diersoorten en lokale werkgelegenheid samen worden georganiseerd. Een rivier als de Mahaica wordt dan een voorbeeld van hoe natuurbeleving, vogelspotten en dorpsontwikkeling elkaar kunnen optillen in plaats van verdringen.
De basis onder dit model ligt in de dorpen zelf, met name in gebieden als de Rupununi waar ecotoerisme wordt gezien als motor voor behoud van cultuur, onderwijs en gezondheidszorg. Lokale bewoners worden opgeleid tot gids, beheerder of ondernemer en raken daardoor minder afhankelijk van activiteiten die bossen aantasten, omdat een intact landschap nu direct inkomen kan genereren. Het toeristische product onderscheidt zich binnen de regio doordat het leunt op authenticiteit, kleinschaligheid en natuurervaring, niet op grote all inclusive formules die dezelfde formule kopiëren van eiland tot eiland.
Internationale erkenning helpt om dit verhaal geloofwaardig te maken, want verschillende lodges hebben certificaten ontvangen die aansluiten bij mondiale duurzaamheidscriteria voor toerisme. Zulke keurmerken zijn meer dan een sticker op een brochure, omdat zij eisen stellen aan waterverbruik, afvalbeheer, bescherming van dieren en inspraak van gemeenschappen en daarmee een soort kwaliteitsgarantie bieden voor de bewuste reiziger. De overheid gebruikt deze erkenningen als bewijs dat het land klaar is voor grotere evenementen en meer bezoekers, zolang die instromen via routes die het groene profiel versterken.
De visie van de president stopt niet bij de bosrand maar loopt door tot in de hoofdstad, waar een meerjarige opknapbeurt van straten, grachten en publieke ruimtes moet uitmonden in een stad die zowel bewoners als bezoekers aantrekt. Een speciaal team werkt aan betere waterafvoer, groenere lanen en veilige recreatiezones, met nadruk op bomen, plantvakken en plekken waar kinderen kunnen spelen en gezinnen kunnen wandelen. De esthetische ingreep wordt gepresenteerd als onderdeel van een bredere strategie voor stedelijke duurzaamheid, waarin schoonheid, klimaatbestendigheid en toeristische aantrekkingskracht samenvallen.
Voor Suriname ligt hier een spiegel die verder gaat dan de gebruikelijke vergelijking van olievelden en begrotingscijfers, omdat aan de overkant van de grens zichtbaar wordt hoe een land zijn bosrijkdom, cultuur en stedelijke ruimte samen inzet om toerisme op een hoger niveau te brengen. Een land dat zelf beschikt over uitgestrekte bossen, rivieren, inheemse en marrongemeenschappen en een multicultureel stedelijk leven, kan elementen van dit model vertalen naar eigen bodem door bijvoorbeeld bestaande dorpsinitiatieven, natuurreservaten en stadsvernieuwing sterker met elkaar te verbinden. Waar nu losse parels bestaan van lodges, festivals en erfgoedlocaties kan een samenhangend verhaal ontstaan waarin Suriname zich presenteert als bestemming waar natuur, cultuur en klimaatambitie elkaar ontmoeten, wat niet alleen nieuwe bezoekers aantrekt maar ook jongeren en ondernemers aanmoedigt om in eigen land toekomst te bouwen.
