Het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) presenteert opnieuw een training als bewijs van ontwikkeling, maar wat levert het de mensen daadwerkelijk op? Sinds het aantreden van deze regering lijkt het ministerie vooral bezig met het organiseren van trainingen, terwijl concrete resultaten op het gebied van productie, inkomen en duurzame landbouw nauwelijks zichtbaar zijn. Directoraat Veeteelt van LVV verzorgde het een driedaagse training pluimveeteelt in het dorp Pusugrunu aan de Saramaccarivier. Zestien bewoners, voornamelijk vrouwen, kregen uitleg over onder andere huisvesting, hygiëne, voeding, voortplanting en verzorging van kippen. De training werd zelfs in het Surinaams gegeven om de toegankelijkheid te vergroten. Op papier klinkt dit positief. Maar een kritische blik legt een groter probleem bloot, een training alleen verandert geen sector.
Een training is slechts het begin. Wie mensen leert kippen te houden, moet ook nadenken over wat daarna gebeurt. Waar is de begeleiding na afloop? Waar is de markt waar deze kleine producenten hun eieren en kippen kunnen verkopen? Zonder deze ondersteuning blijft een training vaak een eenmalige activiteit met mooie foto’s en rapporten, maar weinig blijvende impact. De bewoners van Pusugrunu gaven zelf al het signaal af. Aan het einde van de training vroegen zij wanneer LVV terugkomt met meer landbouw- en veeteelttrainingen. Die vraag zegt eigenlijk genoeg. De gemeenschap vraagt niet om één bezoek of één cursus, zij vragen om structurele begeleiding. Het ministerie spreekt over duurzame landbouw- en veeteeltontwikkeling, maar duurzaamheid betekent meer dan kennis overdragen. Duurzaamheid betekent dat mensen daadwerkelijk productie kunnen opbouwen, inkomen kunnen verdienen en minder afhankelijk worden.
Het gevaar bestaat dat trainingen een doel op zichzelf worden, aantallen deelnemers tellen, certificaten uitdelen en persberichten publiceren. Maar de echte maatstaf moet anders zijn, hoeveel boeren zijn na een jaar daadwerkelijk gegroeid? Hoeveel gezinnen verdienen meer dankzij deze programma’s? Hoeveel kippenbedrijven zijn ontstaan? Het binnenland heeft geen tekort aan mensen met motivatie. De bewoners van Pusugrunu tonen juist bereidheid om te werken. Wat ontbreekt is een ministerie dat verder kijkt dan een driedaagse training. Een serieuze landbouwpolitiek vereist een keten, training, materiaal, financiering, begeleiding, productie en afzet. Zolang LVV blijft hangen bij het eerste onderdeel, blijft ontwikkeling vooral op papier bestaan. Want kennis zonder middelen blijft een belofte. En beloftes vullen geen kippenhokken, geen markten en geen magen.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
