Het Nationaal Ontwikkelingsplatform (NOP) heeft onder leiding van technocraat Karl Eckhorst de eerste formele vergadering gehouden voor de ontwikkeling van de Roadmap 2029-2050. Met de bijeenkomst is het startsein gegeven voor de uitwerking van een nationale langetermijnstrategie die de duurzame ontwikkeling van Suriname moet waarborgen en bestand moet zijn tegen politieke wisselingen. Tijdens de bijeenkomst werd de trekkersgroep officieel gepresenteerd. Die bestaat uit voorzitter Karl Eckhorst, Sergio Akiemboto (chef-staf van het Kabinet van de President), Danny Lachman (Stichting Planbureau Suriname), Rekha Bissumbhar (Vereniging Surinaams Bedrijfsleven) en Reynold Simons (Raad van Vakcentrales in Suriname). De groep bracht de belangrijkste ontwikkelingsprioriteiten in kaart en maakte afspraken over de samenwerking met de werkgroep, de taakverdeling en maandelijkse voortgangsrapportages.
Volgens technocraat Lothar Boksteen, afgevaardigd door de Confederatie voor Organisaties van Landsdienaren (COL), stond de eerste vergadering vooral in het teken van organisatorische afspraken. De werkgroep heeft de opdracht gekregen om binnen een jaar de hoofdlijnen van een nationaal ontwikkelingsplan voor de periode 2029-2050 gereed te hebben. Hoewel de ambitie groot is, ziet Boksteen de grootste uitdaging niet in het schrijven van een nieuw beleidsdocument, maar in de uitvoering ervan. Hij wijst erop dat Suriname in het verleden al meerdere meerjarenontwikkelingsplannen heeft opgesteld met vergelijkbare uitgangspunten, zonder dat deze daadwerkelijk zijn gerealiseerd. De vraag is niet wat er in de plannen staat, maar waarom ze nooit zijn uitgevoerd. Daar moeten we lessen uit trekken, zodat dit plan niet hetzelfde lot ondergaat. Een belangrijk uitgangspunt van de Roadmap is dat deze moet uitgroeien tot een breed gedragen nationale ontwikkelingsagenda die richting geeft aan de sociaaleconomische ontwikkeling van Suriname, ongeacht welke regering aan de macht is.
Volgens Boksteen is daarom bewust gekozen voor een brede vertegenwoordiging, waaronder politieke partijen in De Nationale Assemblée, om te voorkomen dat beleid na iedere regeringswisseling opnieuw wordt gewijzigd. Toch waarschuwt hij dat een duurzame ontwikkelingsstrategie alleen kans van slagen heeft als de uitvoeringscapaciteit van de overheid aanzienlijk wordt versterkt. Sterke instituties alleen zijn volgens hem niet voldoende wanneer er een tekort is aan gekwalificeerd personeel. Boksteen pleit ervoor om deskundigen aan te trekken, concurrerend te belonen en tegelijkertijd een cultuur van verantwoordelijkheid en prestaties te creëren. Daarnaast vindt hij dat Suriname opnieuw moet investeren in sterke plan- en uitvoeringsinstituten. Hij wijst erop dat het Planbureau in het verleden een belangrijke strategische rol vervulde, maar in de loop der jaren sterk is verzwakt. Volgens Boksteen is een krachtig strategisch orgaan noodzakelijk om de nationale planning te coördineren, terwijl de ministeries verantwoordelijk blijven voor de uitvoering van het beleid. Met de start van het NOP is de eerste stap gezet richting een langetermijnvisie voor Suriname. Of de Roadmap 2029-2050 daadwerkelijk het verschil zal maken, hangt uiteindelijk minder af van de kwaliteit van het plan dan van de politieke wil en bestuurlijke capaciteit om de gemaakte afspraken consequent uit te voeren.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
