De zoveelste stakeholdersconsultatie over toerisme in Suriname heeft deze week plaatsgevonden in Nickerie. Ditmaal schoof de Presidentiële Werkgroep Toerismeontwikkeling aan tafel met ondernemers, districtsbestuurders en vertegenwoordigers uit de sector om te praten over de toekomst van toerisme in westelijk Suriname. De gesprekken zouden open, constructief en inhoudelijk zijn verlopen. Maar achter die diplomatieke formulering schuilt vooral een pijnlijke realiteit, Suriname praat al jaren over toerismeontwikkeling, terwijl de structurele problemen onaangeroerd blijven. Centraal tijdens de bijeenkomst stond opnieuw Bigi Pan, internationaal bekend als één van de belangrijkste natuurgebieden van Suriname en een potentiële goudmijn voor eco- en vogeltoerisme. Toch klinkt uit de sector al jarenlang exact dezelfde klacht, er is geen duidelijk beheer, geen structurele ontwikkeling, onvoldoende bescherming en vooral een schrijnend gebrek aan coördinatie tussen de betrokken instanties.
Dat Bigi Pan anno 2026 nog steeds wordt omschreven als één van de grootste zorgpunten, is eigenlijk een harde aanklacht tegen het overheidsbeleid van de afgelopen jaren. Want hoe kan een gebied met internationale toeristische waarde zó lang blijven vastzitten in bestuurlijke traagheid? De stakeholders wezen terecht op het strategische belang van Bigi Pan voor eco-toerisme, natuurbeleving, lokale economie en de internationale positionering van westelijk Suriname. Maar mooie woorden alleen trekken geen toeristen. Buitenlandse bezoekers kijken niet naar beleidsdocumenten of werkgroepen, zij kijken naar bereikbaarheid, veiligheid, infrastructuur en kwaliteit van dienstverlening. De staat van de wegen richting toeristische locaties blijft ondermaats. Transportverbindingen zijn onbetrouwbaar. Ticketprijzen blijven hoog, waardoor Suriname voor veel reizigers simpelweg te duur wordt in vergelijking met alternatieven in de regio. Ondertussen ontwikkelt Guyana zich in hoog tempo, met investeringen in infrastructuur, toeristische promotie en internationale connectiviteit. Terwijl Suriname blijft vergaderen, haalt de concurrentie ons links en rechts in.
Opvallend is ook dat de problemen inmiddels zo bekend zijn dat bijna elke consultatie dezelfde lijst van knelpunten oplevert. Dat roept een ongemakkelijke vraag op, hoeveel gesprekken zijn er nog nodig voordat er daadwerkelijk wordt uitgevoerd? De Presidentiële Werkgroep zegt dat de aanbevelingen zullen worden meegenomen in de beleidsanalyse richting de president. Maar de toerismesector heeft intussen weinig aan nieuwe analyses zonder concrete deadlines, investeringsplannen en bestuurlijke daadkracht. Ondernemers in Nickerie en Coronie wachten niet op nog een rapport, zij wachten op beleid dat zichtbaar resultaat oplevert. Dat is des te urgenter nu Suriname zich voorbereidt op de economische impact van de olie- en gassector. Juist in deze periode zou toerisme strategisch ontwikkeld moeten worden als duurzame economische pijler naast olie-inkomsten. Want waar olie eindig is, kan een goed ontwikkelde toeristische sector generaties lang werkgelegenheid, regionale ontwikkeling en buitenlandse inkomsten opleveren. Maar daarvoor moet de overheid eindelijk kiezen voor uitvoering boven overleg. Bigi Pan heeft geen gebrek aan potentie. Suriname heeft geen gebrek aan natuur. Wat ontbreekt, is politieke urgentie, consistent beleid en een overheid die in staat is om toerisme niet langer als bijzaak te behandelen. Zolang dat niet verandert, blijft Suriname een land met enorme toeristische mogelijkheden, maar zonder toeristische doorbraak.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
