De Raad van Ministers (RvM) heeft geweigerd om Wendy Jap A Joe, directeur van de Telecommunicatie Autoriteit Suriname (TAS), te schorsen. Daarmee heeft de regering niet zozeer een conflict opgelost, maar vooral een bestuurlijke patstelling in stand gehouden. Terwijl de Raad van Commissarissen (RvC) van de telecomwaakhond al geruime tijd aandringt op maatregelen tegen de directeur, kiest de regering ervoor de voorgestelde schorsing niet te honoreren. De onderliggende problemen verdwijnen daarmee echter niet. Minister Raymond Landveld van Transport, Communicatie en Toerisme bracht de argumenten van de RvC tijdens de vergadering van de RvM naar voren. De aangevoerde gronden waren volgens de regering onvoldoende om tot een schorsing over te gaan. Daarmee ontstaat een opmerkelijke situatie, een toezichthoudend orgaan zegt dat er ernstige tekortkomingen zijn binnen een staatsinstelling, maar de regering vindt de situatie blijkbaar niet zwaar genoeg om bestuurlijk in te grijpen.
De RvC stelt dat Jap A Joe een onafhankelijk onderzoek naar het financiële beheer binnen de TAS zou belemmeren. Dat is geen beschuldiging die zonder meer als een intern meningsverschil kan worden afgedaan. Financiële transparantie en onafhankelijke controle behoren juist tot de basisvoorwaarden voor behoorlijk bestuur, zeker binnen een organisatie die belast is met toezicht op een cruciale sector als de telecommunicatie. De door de RvC genoemde problemen zijn bovendien concreet. Er wordt gesproken over achterstanden in de financiële verantwoording, het ontbreken van een actuele jaarrekening, gebrekkige informatievoorziening en het onvoldoende opvolgen van besluiten van de RvC. Wanneer dergelijke signalen zich opstapelen, gaat het niet langer uitsluitend om een verschil van inzicht tussen een directeur en commissarissen. Dan komt de bestuurlijke integriteit en controleerbaarheid van de organisatie zelf in beeld. Juist daarom is het besluit van de RvM politiek en bestuurlijk gevoelig. De regering heeft de schorsing afgewezen, maar daarmee geen antwoord gegeven op de vragen die door de RvC zijn opgeworpen.
Het niet schorsen van de directeur betekent immers niet automatisch dat de financiële en bestuurlijke kritiek ongegrond is. Het betekent slechts dat de regering op basis van de aangevoerde gronden geen aanleiding ziet voor deze specifieke maatregel. Dat verschil is belangrijk. Een afwijzing van een schorsingsverzoek mag niet worden uitgelegd als een vrijspraak van alle beschuldigingen. Evenmin betekent het dat de problemen binnen de TAS daarmee van tafel zijn. Integendeel, zolang de genoemde tekortkomingen niet overtuigend worden opgehelderd, blijft er een schaduw hangen boven het functioneren van de organisatie. Aan de andere kant heeft Jap A Joe de beschuldigingen niet onbeantwoord gelaten. Zij heeft juridisch gereageerd en een kort geding aangespannen tegen zes van de zeven leden van de RvC. Daarmee is het conflict inmiddels niet alleen bestuurlijk, maar ook juridisch geëscaleerd. De directeur verlangt onder meer een openbare rectificatie, een verbod op verdere uitlatingen over haar functioneren en een schadevergoeding. De situatie dreigt daardoor uit te groeien tot een institutionele machtsstrijd waarin energie verloren gaat die juist nodig is voor het functioneren van de TAS. Een toezichthouder die tegenover zijn eigen directeur staat, een directeur die de toezichthouder juridisch bestrijdt en een regering die vervolgens weigert in te grijpen, vormen samen geen beeld van bestuurlijke rust.
De kern van het probleem is dan ook niet langer alleen de vraag of Wendy Jap A Joe wel of niet geschorst moet worden. Veel belangrijker is de vraag of binnen de TAS nog sprake is van een gezonde bestuurlijke verhouding waarin toezicht, financiële verantwoording en besluitvorming normaal kunnen functioneren. De RvM heeft met zijn besluit de directe confrontatie voorlopig afgezwakt, maar de fundamentele kwestie niet opgelost. Zolang de beschuldigingen over financiële verantwoording, informatievoorziening en het opvolgen van besluiten niet onafhankelijk en overtuigend worden opgehelderd, blijft de geloofwaardigheid van zowel de directie als de RvC onder druk staan. Wat Suriname nu nodig heeft, is geen bestuurlijke doofpot en evenmin een publieke afrekening. Er is behoefte aan transparantie, onafhankelijke controle en duidelijke verantwoordelijkheid. Als de regering besluit een schorsing af te wijzen, moet zij ook bereid zijn uit te leggen hoe de geconstateerde problemen vervolgens worden onderzocht en opgelost. Anders dreigt de beslissing van de RvM slechts een tijdelijke pleister te worden op een veel dieper bestuurlijk probleem. De schorsing is van tafel, maar de crisis binnen de TAS allerminst.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
