Achter de stranden, hotels en groeiende toeristische inkomsten van Jamaica speelt zich een veel hardere werkelijkheid af, want 55 procent van de bevolking leeft met onzekerheid over voldoende voedsel en 28 procent verkeert in een situatie waarin maaltijden worden overgeslagen of hele dagen zonder eten moeten worden doorgebracht. De cijfers maken duidelijk dat voedselonzekerheid geen probleem aan de rand van de samenleving is, maar een crisis die diep ingrijpt in huishoudens, gezondheid en toekomstkansen.
De druk op gezinnen wordt gevoed door dure levensmiddelen, instabiele inkomens en een landbouwsector die steeds vaker wordt geraakt door extreem weer. Wie geen zekerheid heeft over de volgende maaltijd, moet niet alleen minder eten, maar kiest vaak ook voor goedkoper en minder voedzaam voedsel, met gevolgen die zich later kunnen vertalen in ziekte, leerachterstanden en lagere arbeidsproductiviteit.
De verwoestingen van orkaan Melissa in oktober 2025 hebben die kwetsbaarheid verder blootgelegd. Vooral St. Elizabeth, een landbouwgebied dat een belangrijke rol speelt in de nationale voedselvoorziening, werd zwaar getroffen doordat woningen, akkers en bestaansmiddelen verloren gingen, waardoor lokale productie en koopkracht tegelijk werden geraakt.
Noodhulp bereikte in de eerste fase ongeveer 123.000 kwetsbare inwoners in St. Elizabeth, St. James, Trelawny en Westmoreland. Daarna volgde een programma voor financiële ondersteuning aan ongeveer 50.000 mensen die zwaar door de orkaan waren getroffen, met uitbreiding naar Hanover, zodat gezinnen opnieuw voedsel konden kopen en hun bestaan konden herstellen.
De Jamaïcaanse overheid werkt ondertussen aan een programma van 50 miljoen Amerikaanse dollar om de landbouw weerbaarder te maken, maar herstel van voedselzekerheid vraagt meer dan noodpakketten en herstelbetalingen. Waterbeheer, toegang tot betaalbare zaden, bescherming van landbouwgrond, opslagcapaciteit, verzekering en betrouwbare afzetmarkten bepalen uiteindelijk of boeren na een volgende storm overeind blijven.
De crisis op het eiland staat niet op zichzelf, want wereldwijd hadden naar schatting 645 miljoen mensen in 2025 met honger te maken, ondanks een lichte verbetering ten opzichte van eerdere jaren. De internationale cijfers laten zien dat vooruitgang mogelijk is, maar ook dat klimaatverandering, hoge voedselprijzen en geopolitieke schokken de winst snel kunnen terugdraaien.
Voor Suriname ligt hierin een duidelijke opdracht om landbouw niet uitsluitend als productiesector te behandelen, maar als fundament van nationale stabiliteit, waarbij boeren toegang nodig hebben tot grond, irrigatie, logistiek, krediet en bescherming tegen klimaatschade voordat een crisis de voedselvoorziening onder druk zet.
De komende conferentie over voedselzekerheid en voedselsouvereiniteit zal daarom pas werkelijk betekenis krijgen wanneer de gesprekken worden omgezet in maatregelen die gezinnen minder afhankelijk maken van import, boeren sterker maken na rampen en voedsel opnieuw behandelen als een basisrecht in plaats van een luxeproduct.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
