Nu de klimaatrekening steeds zwaarder op tafel komt te liggen, krijgt een oude economische waarheid een verrassend nieuwe lading, want niet alleen fabrieken, brandstoffen en infrastructuur bepalen hoe vuil groei uitpakt, maar ook wat mensen weten, kunnen en uitvinden. Onderzoek in het International Journal of the Energy Growth Nexus concludeert dat sterker menselijk kapitaal in de BRICS landen samenhangt met minder milieuschade, vooral gemeten via lagere koolstofuitstoot, en dat effect bleef overeind onder verschillende statistische toetsen. Daarmee schuift onderwijs ineens naar voren als een klimaatfactor die veel minder zichtbaar is dan zonneparken of emissienormen, maar op lange termijn misschien net zo bepalend kan zijn.
De uitkomst is des te relevanter omdat juist de BRICS landen een enorm gewicht hebben in de wereldwijde energie en uitstootbalans, en dus mee bepalen of de mondiale klimaatdoelen nog geloofwaardig blijven. Er werd eerder gemeld dat de oorspronkelijke vijf BRICS landen in het eerste kwartaal van 2024 samen 1,98 miljard ton CO2 uit elektriciteitsopwekking uitstootten, ongeveer een half miljard ton meer dan de rest van de wereld samen, terwijl het IEA intussen vaststelde dat de wereldwijde energiegerelateerde uitstoot in 2024 opnieuw naar een record van 37,8 gigaton steeg. In zo’n omgeving krijgt elk bewijs dat scholing, vaardigheden en innovatie de uitstoot kunnen drukken meteen strategisch gewicht, omdat het debat dan verschuift van alleen minder verbruiken naar slimmer produceren en schoner groeien.
Volgens de onderzoekers werkt dat mechanisme via kennis, innovatie en aanpassingsvermogen, omdat beter opgeleide arbeidskrachten sneller schonere technologie kunnen ontwikkelen, efficiënter met energie omgaan en milieuregels beter kunnen naleven. Ook innovatie, gemeten via octrooiactiviteit, hing in de studie samen met gunstiger milieuresultaten, wat past in de gedachte dat economische groei minder vervuilend kan worden wanneer onderzoek en techniek echt mee veranderen. Tegelijk zat er ook een ongemakkelijke boodschap in het onderzoek, want globalisering als kanaal voor kennis en technologieoverdracht werkte gunstig, maar grotere handelsopenheid op zichzelf hing juist samen met meer milieuschade, vermoedelijk doordat handel ook vervuilende productie en inefficiënte technologie kan aanjagen.
Dat raakt aan een bredere zwakte in het internationale beleid, omdat onderwijs in klimaatstrategieën nog vaak als bijzaak wordt behandeld in plaats van als structureel instrument. UNESCO waarschuwde in zijn recente werk over onderwijs en klimaat dat onderwijs nog steeds een lage prioriteit krijgt in klimaatagenda’s en dat leerplannen wereldwijd vaak beperkt scoren op echte klimaatinhoud en biodiversiteit. Wie deze nieuwe BRICS studie serieus neemt, ziet daarom een harde politieke conclusie opdoemen, namelijk dat landen die schoner willen groeien niet alleen centrales, voertuigen en netwerken moeten vernieuwen, maar ook hun klaslokalen, vaktraining, onderzoekslabs en technologische vorming veel centraler moeten zetten in het economisch beleid.
Volg de Facebookpagina and Youtube kanaal voor data, nieuws en inspiratie. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
