President Jennifer Simons heeft een verontrustend beeld geschetst van de toestand binnen de Surinaamse gezondheidszorg. Tijdens een recente toelichting maakte zij bekend dat in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) momenteel slechts vier van de tien operatiekamers operationeel zijn. Die constatering onderstreept niet alleen acute capaciteitsproblemen, maar werpt ook bredere vragen op over het structurele beheer en de duurzaamheid van de gezondheidssector. Volgens Simons is de huidige situatie het gevolg van een opeenstapeling van problemen, een tekort aan medisch personeel, gebrekkige infrastructuur en onvoldoende of slecht functionerende medische apparatuur. De gevolgen van deze beperkingen zijn direct voelbaar in de zorgverlening. Operaties moeten worden uitgesteld of ingepland binnen een beperkte capaciteit, wat leidt tot langere wachttijden en een verhoogde druk op zowel personeel als patiënten. In een systeem waar tijd vaak cruciaal is, betekent een halvering van de operationele operatiekamers een aanzienlijke risicoverhoging voor de volksgezondheid.
Ook op de afdeling neonatologie is de situatie zorgelijk. Volgens de president zijn slechts enkele couveuses daadwerkelijk inzetbaar, mede door een gebrek aan materiaal en gespecialiseerd personeel. Dit is bijzonder kritiek, aangezien pasgeboren zorg tot de meest kwetsbare en urgente onderdelen van de ziekenhuiszorg behoort. De beperkte beschikbaarheid van functionerende apparatuur kan hier letterlijk levens beïnvloeden. De regering stelt inmiddels financiering te hebben gezocht om het AZP draaiende te houden en de situatie te verbeteren. Er worden renovatie- en uitbreidingsprojecten voorbereid, met als doel het aantal werkende operatiekamers op termijn terug te brengen van vier naar acht. Hoewel dit een stap richting herstel lijkt, blijft onduidelijk hoe snel deze plannen daadwerkelijk gerealiseerd worden en in welke mate structurele problemen, zoals onderhoud, beheer en personeelstekorten, duurzaam worden aangepakt. Daarnaast erkent de regering dat het personeelstekort een diepere oorzaak heeft, het vertrek van ervaren zorgmedewerkers uit het land.
Dit brain drain effect heeft niet alleen directe gevolgen voor de zorgkwaliteit, maar legt ook een structureel zwaktepunt bloot in arbeidsomstandigheden, beloning en loopbaanperspectief binnen de sector. De aangekondigde verbeteringen in de honorering van zorgpersoneel worden gepresenteerd als onderdeel van bredere hervormingen, maar concrete uitwerkingen en tijdlijnen blijven vooralsnog beperkt zichtbaar. Een opvallend onderdeel van de beleidsreactie is de intentie om buitenlandse zorgkrachten aan te trekken. Hoewel dit op korte termijn verlichting kan bieden, roept het ook vragen op over de duurzaamheid van het beleid, zonder gelijktijdige versterking van lokale opleidingen en arbeidsvoorwaarden dreigt afhankelijkheid van externe krachten een structurele oplossing te vervangen in plaats van problemen op te lossen. De recente problemen rond chikungunya illustreren volgens Simons de zwakke plekken in de paraatheid van het zorgsysteem, onder meer doordat essentiële bestrijdingsmiddelen niet tijdig beschikbaar waren. Dit wijst niet alleen op logistieke tekortkomingen, maar ook op bredere vraagstukken rond planning, voorraadbeheer en crisisrespons binnen de publieke gezondheidsstructuur.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
