President Jennifer Simons heeft tijdens haar bezoek aan Brasília een indrukwekkende lijst van samenwerkingsakkoorden met de Braziliaanse president Luiz Inácio Lula da Silva ondertekend. Van veiligheid en handel tot gezondheidszorg, technologie en klimaatbeheer, de intenties zijn groot en de ambities klinken veelbelovend. Toch roept de lange lijst aan memoranda en intentieverklaringen ook een fundamentele vraag op, hoeveel van deze afspraken zullen daadwerkelijk tastbare resultaten opleveren voor de Surinaamse bevolking? Tijdens de bilaterale ontmoeting op het Palácio do Planalto benadrukten beide staatshoofden hun wens om de historische banden tussen Suriname en Brazilië verder te verdiepen. Na vijftig jaar diplomatieke betrekkingen werd een uitgebreid pakket aan documenten ondertekend dat de samenwerking op vrijwel alle strategische terreinen moet versterken. Op papier lijkt het een diplomatiek succes. Er werden afspraken gemaakt over de bestrijding van mensenhandel en mensensmokkel, cybersecurity, politiële samenwerking, defensie, volksgezondheid, rampenbestrijding, bosbrandbeheer, luchtverkeersdiensten en wetenschappelijke innovatie.
Daarnaast werd het startsein gegeven voor onderhandelingen over een gedeeltelijke handelsovereenkomst die de economische banden tussen beide landen moet versterken. Maar achter de diplomatieke ceremonie schuilt een bekende realiteit. Een groot deel van de ondertekende documenten bestaat uit Memoranda of Understanding (MoU’s), intentieverklaringen en Terms of Reference. Dit zijn belangrijke instrumenten om samenwerking vorm te geven, maar ze bevatten vaak geen harde verplichtingen, concrete investeringsbedragen of bindende deadlines. Juist daarom zal de aangekondigde gemengde commissie, die toezicht moet houden op de uitvoering van de afspraken, bepalend zijn voor het succes van deze nieuwe fase in de relatie tussen beide landen. Suriname kent immers een lange geschiedenis van ambitieuze internationale overeenkomsten die in de praktijk slechts gedeeltelijk of helemaal niet werden uitgevoerd.
Vooral op economisch vlak liggen de verwachtingen hoog. Brazilië is de grootste economie van Zuid-Amerika en biedt aanzienlijke kansen voor Surinaamse exporteurs, ondernemers en investeerders. De vraag blijft echter of Suriname voldoende voorbereid is om daadwerkelijk te profiteren van een mogelijke handelsovereenkomst. Zonder verbeteringen in infrastructuur, logistiek en productiecapaciteit dreigt de samenwerking vooral voordelen op te leveren voor de veel grotere Braziliaanse economie. Ook op veiligheidsgebied zijn de uitdagingen aanzienlijk. De grensregio’s worden al jaren geconfronteerd met illegale goudwinning, smokkelactiviteiten en grensoverschrijdende criminaliteit. Nieuwe overeenkomsten zijn welkom, maar de effectiviteit ervan zal uiteindelijk afhangen van de beschikbare middelen, capaciteit en politieke wil om de afspraken daadwerkelijk uit te voeren. De ontmoeting tussen Simons en Lula da Silva heeft onmiskenbaar een nieuwe impuls gegeven aan de relatie tussen beide landen. De ondertekende documenten creëren kansen. Toch zal het uiteindelijke oordeel niet worden bepaald door het aantal handtekeningen onder de akkoorden, maar door de vraag of de Surinaamse burger over enkele jaren daadwerkelijk de voordelen van deze samenwerking zal merken. Want diplomatieke successen worden niet gemeten in memoranda, maar in concrete resultaten.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
