De Nationale Assemblee (DNA) zou vandaag met reces gaan, maar heeft op het laatste moment besloten de parlementaire rust uit te stellen. De behandeling van het wetsvoorstel tot wijziging van de wet op het Surinamerschap en het ingezetenschap moet worden voortgezet. Maar achter dat ogenschijnlijk procedurele besluit ligt een veel fundamenteler probleem, waarom moest een wet met zulke verstrekkende gevolgen voor nationaliteit en ingezetenschap zo dicht tegen het parlementaire reces nog worden bijgesteld? Het wetsvoorstel moet volgens de initiatiefnemers ruimte bieden voor een meer gericht nationaliteitsbeleid ten aanzien van buitenlandse personen van wie de inzet van belang kan zijn voor Suriname. Daarbij wordt nadrukkelijk gewezen op professionele sportbeoefenaren. Op zichzelf is het begrijpelijk dat Suriname talenten die een bijdrage kunnen leveren aan het land, bijvoorbeeld in de internationale sport, niet onnodig wil verliezen door starre regelgeving, maar nationaliteitswetgeving is geen transfermarkt.
Het Surinamerschap is geen administratief instrument dat naar behoefte kan worden ingezet om op korte termijn een sportief, economisch of ander voordeel te behalen. Nationaliteit raakt aan identiteit, rechten, plichten en de juridische verhouding tussen individu en staat. Juist daarom verdient iedere wijziging van de wet een behandeling die zorgvuldig, transparant en inhoudelijk overtuigend is. Dat beeld wordt nu vertroebeld doordat de initiatiefnemers op de dag waarop de inhoudelijke behandeling had moeten plaatsvinden, aanvullende inzichten en aandachtspunten aan het parlement hebben voorgelegd. Vervolgens kondigden zij ook nog een amendement aan. Het resultaat, de behandeling werd uitgesteld en het parlement moet zich opnieuw over de materie buigen. Het uitstel is daarmee niet alleen een procedurele kwestie. Het legt vooral bloot dat de voorbereiding kennelijk nog niet volledig was afgerond toen het voorstel al op de parlementaire agenda stond en dat is problematisch. Een parlement hoort geen wetgeving af te raffelen omdat de politieke agenda daarom vraagt. Zeker niet wanneer het gaat om een onderwerp als nationaliteit.
De samenleving mag verwachten dat initiatiefnemers hun voorstel vooraf tot in detail hebben doordacht, dat juridische consequenties zijn onderzocht en dat mogelijke mazen, uitzonderingen en misbruikscenario’s zijn afgedekt voordat het voorstel voor inhoudelijke behandeling wordt aangeboden. De aangekondigde wijziging maakt duidelijk dat er kennelijk nog belangrijke punten op tafel liggen. Dat roept niet noodzakelijk twijfel op over het doel van het wetsvoorstel, maar wel over de kwaliteit van het voorbereidende werk. Opmerkelijk is bovendien dat het parlement oorspronkelijk vandaag met reces zou gaan. Nu wordt het reces uitgesteld en krijgt de voltallige Assemblee de gelegenheid om het amendement en de aanvullende aandachtspunten te bestuderen. De behandeling staat inmiddels gepland voor maandag om 09.30 uur. Dat is beter dan een overhaaste stemming, maar het is geen reden voor zelfgenoegzaamheid. Het parlement moet deze extra tijd daadwerkelijk gebruiken om de wet juridisch en maatschappelijk aan een harde toets te onderwerpen. Het initiatiefwetsvoorstel werd op 19 augustus ingediend door Ebu Jones (NDP), Steven Reyme (DOE/A20), Jeffrey Lau (NPS) en Edgar Sampie (ABOP).
De brede politieke samenstelling van de commissie maakt duidelijk dat dit geen dossier is dat uitsluitend aan één politieke partij kan worden overgelaten. De verantwoordelijkheid ligt bij het gehele parlement. Suriname heeft behoefte aan een nationaliteitsbeleid dat duidelijk, rechtvaardig en controleerbaar is. Als buitenlandse sporters daadwerkelijk van grote waarde zijn voor het land, kan daar een regeling voor worden getroffen. Maar die regeling mag nooit ontaarden in willekeur, politieke bevoordeling of een achterdeurconstructie waarmee het Surinamerschap afhankelijk wordt van prestaties, belangen of politieke voorkeuren. Het uitgestelde reces biedt de DNA daarom meer dan alleen extra tijd. Het biedt een noodzakelijke correctie op politieke haast. Het parlement moet voorkomen dat snelheid wordt verward met daadkracht. Een wet die bepaalt wie Surinamer kan worden, verdient geen haastwerk. Zij verdient wetgeving die bestand is tegen juridische toetsing, maatschappelijke kritiek en de tand des tijds. Als daarvoor het reces moet wachten, dan is dat geen probleem. Het probleem zou pas ontstaan wanneer het parlement, ondanks de signalen dat het voorstel nog moet worden aangescherpt, toch kiest voor snelheid boven zorgvuldigheid.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
