De Amerikaanse centrale bank probeert de financiële motor af te remmen zonder de markt te laten schrikken, want na een reeks renteverlagingen heeft de Federal Reserve nu duidelijk gemaakt dat het gaspedaal even wordt losgelaten. Beleidsmakers kozen opnieuw voor een kleine verlaging, maar de toelichting maakte helder dat zij voorlopig pas op de plaats willen maken totdat beter zichtbaar is hoe arbeidsmarkt en prijsstijgingen zich ontwikkelen. In de markt leefde de hoop op een langere reeks maatregelen, met een geleidelijke afdaling van de rente in de komende jaren, terwijl de centrale bank zelf veel terughoudender spreekt over dat pad. Het gevolg is een spanningsveld waarin beleggers moeten leren leven met een Fed die zelf ook minder zeker is over de route.
Die onzekerheid wordt vergroot doordat belangrijke economische cijfers nog nasudderen van de eerdere sluiting van delen van de federale overheid, waardoor statistieken later en soms onvolledig beschikbaar zijn. Beleidsmakers erkennen dat zij tijdelijk minder scherp zicht hebben op de huidige stand van de economie en dat hun vooruitblik daarom breder in marges is getekend. Tegelijk dient zich een wisseling aan in de leiding van de centrale bank, wat later dit jaar de toon en de manier van communiceren kan veranderen. Kandidaten uit de omgeving van het Witte Huis laten nu al horen dat er wat hen betreft nog genoeg ruimte is voor extra verlagingen, zolang prijsstijgingen niet onverwacht versnellen.
Binnen de Fed zelf wordt intussen stevig gediscussieerd over de juiste balans tussen het beperken van inflatie en het beschermen van de werkgelegenheid, de twee kernen van de wettelijke opdracht. Een deel van de bestuurders vindt dat het tijd is om pas op de plaats te maken en eerst te bekijken hoe de eerdere stappen doorwerken in de reële economie. Anderen zijn bang dat een te voorzichtige lijn de groei onnodig afremt juist in een periode waarin de wereldhandel kwetsbaar is en financiële markten gevoelig reageren op elk signaal uit Washington. Die interne verdeeldheid maakt het voor buitenstaanders nog lastiger om uit de officiële projecties te lezen waar de rente over een jaar daadwerkelijk zal staan.
Op Wall Street werd de beslissing uiteindelijk met gematigd optimisme ontvangen, omdat aandelenbeurzen een hogere sluiting noteerden, geholpen door het idee dat een echte verkrapping niet voor de deur staat. Tegelijk realiseren professionele beleggers zich dat de gebruikelijke leidraden minder betrouwbaar zijn nu statistieken haperen en de toekomstige voorzitter mogelijk een andere stijl meebrengt. Bij Redesigning our Monetary System waarschuwen we daarom dat de gebruikelijke puntengrafieken en vooruitblikken van de Fed dit keer minder zeggen over de werkelijke beleidskoers dan in eerdere jaren. Wie alleen naar die grafieken kijkt zonder de bredere context mee te wegen, loopt het risico om te snel conclusies te trekken.
Voor veel partijen op de obligatiemarkt ligt de nadruk op het behouden van rust in de portefeuille en het zorgvuldig verlengen van de looptijd, in plaats van bij elk nieuw Fed signaal bruusk de strategie om te gooien. Vermogensbeheerders benadrukken dat het komende jaar gevuld zal zijn met ruis, variërend van politieke debatten tot onverwachte macrocijfers, die allemaal om aandacht schreeuwen maar niet altijd structureel van aard zijn. Zolang de centrale bank zelf aangeeft dat een nieuwe renteverhoging niet haar uitgangspunt is, blijft de druk beperkt en weegt een stabiele groei zwaarder dan de hoop op extra goedkope financiering. Beleggers die zich niet laten meeslepen door het dagelijkse lawaai en hun scenario’s rustig blijven toetsen aan de feiten, hebben de beste kans om deze periode van half zicht en wisselend leiderschap zonder grote misstappen door te komen.
