De wereld staat aan de vooravond van een stille maar harde watercrisis, die veel verder gaat dan dorpen zonder kraan of steden met lekkende leidingen. Met het nieuwe programma Water Forward willen de Wereldbank en grote ontwikkelingsbanken binnen vier jaar de waterzekerheid van meer dan één miljard mensen verbeteren. Achter dat cijfer schuilt een grotere boodschap, want water wordt niet langer alleen gezien als basisvoorziening, maar steeds meer als strategische motor voor economie, voedselzekerheid, volksgezondheid en stedelijke groei.
Het programma moet regeringen ertoe dwingen waterbeleid serieuzer te behandelen dan als goedkope publieke dienst, die pas aandacht krijgt wanneer de pompen uitvallen. De Wereldbank wil publieke middelen combineren met privaat kapitaal en filantropisch geld, zodat investeringen in waterbeheer sneller op gang komen. Daarbij gaat het om betrouwbare drinkwatervoorziening, betere irrigatie, hergebruik van afvalwater, moderne dataplanning en het terugdringen van enorme verliezen door lekkages in stedelijke netwerken.
De urgentie is groot, omdat de vraag naar zoetwater tegen het einde van dit decennium tot veertig procent hoger kan liggen dan het beschikbare aanbod. Klimaatverandering maakt de druk zwaarder, met langere droogtes, zwaardere overstromingen en grotere schade aan infrastructuur, landbouw en kwetsbare gemeenschappen. In sommige landen kosten watergerelateerde schokken al meerdere procentpunten aan economische groei per jaar, waardoor watertekort niet alleen een milieuprobleem is, maar ook een directe bedreiging voor staatsfinanciën.
De cijfers maken duidelijk hoe groot de achterstand is, want ruim 2,1 miljard mensen hebben geen veilig drinkwater en meer dan 3,4 miljard mensen leven zonder behoorlijke sanitaire voorzieningen. Volgens de Wereldbank ervaren ongeveer vier miljard mensen waterschaarste, mede door zwak beleid, onduidelijke regels en nutsbedrijven die financieel nauwelijks kunnen overleven. Het nieuwe programma begint daarom in veertien landen in zwaar belaste regio’s in Afrika, het Midden Oosten en Zuid Azië, waar de nood het hoogst is en de economische schade snel oploopt.
De Europese Investeringsbank, de Aziatische Ontwikkelingsbank, de Inter Amerikaanse Ontwikkelingsbank en de New Development Bank doen mee aan het initiatief. Die brede samenwerking laat zien dat water steeds meer wordt behandeld als grensoverschrijdend risico, net als energie, voedsel en klimaat. De Wereldbank wil zelf tegen 2030 waterzekerheid leveren aan 400 miljoen mensen, terwijl aanvullende toezeggingen van partners de totale reikwijdte boven één miljard mensen moeten brengen.
Voor Suriname is dit geen ver buitenlandverhaal, omdat een land met veel rivieren en regen niet automatisch een land met veilig, efficiënt en duurzaam waterbeheer is. Groeiende steden, oude leidingen, vervuiling, veranderende regenpatronen en economische ontwikkeling vragen om een beleid waarin waterdata, onderhoud, tarieven, investeringen en ruimtelijke planning veel strakker op elkaar aansluiten. Een land dat straks meer inkomsten uit olie, landbouw, industrie en stedelijke uitbreiding verwacht, moet water behandelen als nationale infrastructuur en niet als vanzelfsprekendheid die pas belangrijk wordt wanneer de tekorten zichtbaar worden.
Water Forward maakt duidelijk dat de volgende ontwikkelingsstrijd niet alleen wordt gevoerd om kapitaal, energie of technologie, maar ook om de controle over betrouwbare waterstromen. Landen die hun waterbeheer op orde krijgen, bouwen meer veerkracht in hun economie, beschermen hun bevolking beter en maken investeringen voorspelbaarder. Landen die blijven wachten, lopen het risico dat watertekort, vervuiling en slecht onderhoud uitgroeien tot stille remmen op groei, gezondheid en sociale stabiliteit.
Volg de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal voor data, nieuws en inspiratie. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
