De recente wateroverlast die grote delen van Suriname trof, legt niet alleen straten en landbouwgebieden onder water, maar ook de structurele zwakte van het waterbeheer bloot. Binnen het ministerie van Openbare Werken, Ruimtelijke Ordening (OWRO) onder leiding van minister Stephen Tsang rijst steeds luider de vraag of het beleid verder reikt dan ad-hoc ingrepen en het zoeken naar extra financiële middelen, terwijl duurzame oplossingen op zich laten wachten. Uit vrijwel het hele land kwamen meldingen van zware regenval en overlast. Van de kustvlakte tot het binnenland stonden gebieden blank. Hoewel de minister aangeeft dat het water op sommige plaatsen inmiddels is weggetrokken, blijven onder meer Pomona, Rahemal en Tout Lui Faut kampen met aanhoudende problemen. Juist daar blijkt hoe kwetsbaar het afwateringssysteem is en hoe afhankelijk het beleid lijkt van tijdelijke ingrepen. In Tout Lui Faut werd tijdens inspecties zelfs vastgesteld dat een autowrak en een koelkast de afwatering ernstig belemmerden.
Het beeld is symbolisch, een systeem dat niet alleen faalt door regenval, maar ook door gebrek aan structureel onderhoud en handhaving. Dat er vervolgens met een stroompaal van de EBS improviserend duikers worden doorgestoken, benadrukt vooral de crisisaanpak waarin het ministerie zich blijft bewegen. Ook in Pomona wordt opnieuw gekeken naar een extra afwateringskanaal, terwijl in Rahemal een pomp moest worden ingezet om de situatie onder controle te krijgen. Steeds opnieuw gaat het om noodoplossingen, niet om preventieve infrastructuur die toekomstige overstromingen moet voorkomen. Bij de Brantimakkaweg (Weg naar Zee) klinkt dezelfde herhaling van zetten. Landbouwers kampen met langdurig stilstaand water, terwijl een geplande sluis nog altijd niet is gerealiseerd. Als tijdelijke oplossing wordt zelfs overwogen om eerder afgesloten sluizen opnieuw te activeren, een maatregel die volgens eigen inschatting snel dichtslibt en dus blijvend onderhoud vereist.
Daarmee ontstaat het beeld van beleid dat vooral symptomen bestrijdt, niet de oorzaak. Het meest illustratief is wellicht de situatie rond de negentien zware pompen die destijds door het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij werden aangeschaft. Hoewel de pompen beschikbaar zijn en technisch nog in goede staat verkeren, blijkt inzet niet mogelijk zonder miljoeneninvesteringen in infrastructuur en verouderde elektronische aansturing. De projecten worden doorgeschoven naar de begroting van 2026, wat opnieuw de vraag oproept hoe urgent waterbeheer daadwerkelijk wordt behandeld. Critici stellen dat het ministerie te vaak blijft steken in het zoeken naar middelen, terwijl het land intussen herhaaldelijk wordt geconfronteerd met wateroverlast die landbouw, infrastructuur en dagelijks leven ontwricht. Wordt er bestuurd op basis van een langetermijnvisie, of vooral gereageerd wanneer het water al aan de lippen staat?
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
