De irritatie in De Nationale Assemblée groeit over de manier waarop de regering omgaat met kritische vragen vanuit het parlement. Volgens fractieleider van de NDP, Rabin Parmessar, blijft de regering te vaak steken in vage antwoorden en uitstel, terwijl maatschappelijke kwesties om directe duidelijkheid vragen. Een schrijnend voorbeeld is de verdwijning van een hoeveelheid kwik van het terrein van politiebureau Geyersvlijt. Weken nadat de kwestie bekend werd, blijkt minister van Justitie en Politie, Harish Monorath, nog altijd geen concrete uitleg te kunnen geven over hoe een gevaarlijke stof uit een beveiligde overheidslocatie kon verdwijnen. Voor Parmessar is dit geen kwestie die simpelweg kan worden afgedaan met de mededeling dat er een onderzoek loopt. Het gaat volgens hem om verantwoordelijkheid, transparantie en het vertrouwen van de samenleving in staatsinstituten. Ook de massale vissterfte in de Saramaccarivier werd door Parmessar aangehaald als voorbeeld van een overheid die onvoldoende duidelijkheid verschaft. Milieuschade met mogelijke gevolgen voor gemeenschappen en volksgezondheid vraagt om meer dan procedurele verklaringen. De samenleving heeft recht op feiten, maar krijgt volgens de oppositie vooral vertraging en onzekerheid voorgeschoteld.
De reactie vanuit de regering dat zij het parlement wel degelijk serieus neemt, overtuigt niet iedereen. Minister André Misiekaba benadrukte dat de regering bereid is verantwoording af te leggen, maar de praktijk laat volgens critici een ander beeld zien. Verantwoording afleggen betekent immers niet alleen aanwezig zijn en verklaringen afleggen, maar ook daadwerkelijk antwoorden geven die helder, controleerbaar en volledig zijn. Minister Monorath verwees opnieuw naar het lopende onderzoek en gaf aan dat bepaalde zaken eventueel in comité-generaal besproken moeten worden om het onderzoek niet te beïnvloeden. Hoewel het beschermen van een onderzoek belangrijk is, mag dit geen algemeen excuus worden om het parlement en de samenleving langdurig in het ongewisse te laten. De vraag is terecht, hoe het mogelijk is dat de regering geen duidelijk beeld heeft van een zaak die onder haar verantwoordelijkheid valt. Het Openbaar Ministerie valt binnen het staatsbestel en de regering beschikt over mogelijkheden om informatie en voortgang te monitoren. De indruk ontstaat nu dat instanties naar elkaar wijzen terwijl niemand de politieke verantwoordelijkheid neemt.
Ook vanuit de coalitie klinkt kritiek. VHP-parlementariër Asis Gajadien riep de regering op om serieuzer om te gaan met de beantwoording van vragen. Het voortdurend herhalen dat er een onderzoek gaande is kan geen vervanging zijn voor openheid. Wanneer de overheid niet in staat is bepaalde informatie te verstrekken, moet zij daar helder over communiceren in plaats van het parlement en de samenleving met algemene antwoorden af te schepen. De kern van het probleem is niet alleen de verdwijning van kwik of de vissterfte in een rivier. Het gaat om een groter vraagstuk, de geloofwaardigheid van bestuur. Een regering die vertrouwen wil behouden, moet laten zien dat zij controle heeft over haar eigen instellingen en bereid is volledige verantwoordelijkheid te nemen. Het parlement heeft de taak de regering te controleren. Wanneer antwoorden uitblijven en onderzoeken als schild worden gebruikt, wordt niet alleen de rol van het parlement verzwakt, maar ook het vertrouwen van burgers in de overheid aangetast. Duidelijkheid is geen gunst die de regering verleent, het is een fundamentele verplichting tegenover de samenleving.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
