Een culturele activiteit, veranderde bij Huize Ashiana in een avond vol emotie, herkenning en onverwacht diepe ontroering. Het Nationaal Archief Suriname (NAS) organiseerde er een bijzondere filmtentoonstelling voor seniorenburgers, maar wat volgde, ging veel verder dan alleen kijken naar een oude film, het werd een confrontatie met het verleden zelf. Centraal stond de vertoning van de historische film “Uma fu Sranang” uit 1978. Al vanaf de eerste scènes werd duidelijk dat dit geen gewone filmvertoning zou worden. Beelden uit een vervlogen tijd brachten herinneringen los die jarenlang stil hadden gelegen. Voor sommige aanwezigen kwamen die herinneringen zacht en glimlachend terug, voor anderen rauw en emotioneel intens. De zaal van Huize Ashiana veranderde langzaam in een ruimte waar verleden en heden door elkaar liepen. Van gesprekken, herkenbare situaties en oude tradities zorgden voor spontane reacties, gelach dat plots omsloeg in stilte en stilte die vervolgens weer brak door een onverwachte opmerking of herkenning.
Het effect was tastbaar, alsof de film niet alleen werd bekeken, maar opnieuw werd beleefd. Het initiatief van het NAS sluit aan bij een bredere missie, burgers letterlijk en figuurlijk terugbrengen in de tijd en het cultureel geheugen van Suriname levend houden. Maar deze middag liet vooral zien dat geschiedenis niet alleen in archieven leeft, maar diep verankerd zit in mensen zelf, vooral bij de oudere generatie. Directeur Pinas van Huize Ashiana sprak haar waardering uit voor het initiatief en benadrukte dat de impact groter was dan verwacht. Volgens haar werden de seniorenburgers niet alleen vermaakt, maar vooral erkend in hun waarde als dragers van geschiedenis. Zij deed daarbij ook een duidelijke oproep aan de samenleving om ouderen niet uit het oog te verliezen. Deze mensen hebben verhalen die ons land hebben gevormd. Ze verdienen aandacht, respect en nabijheid.
Ook mevrouw Jagernath van de activiteitenafdeling van Huize Ashiana keek met tevredenheid terug op de filmvertoning. Zij gaf aan dat het gezamenlijk beleven van de film zorgde voor een sterke verbondenheid tussen de bewoners. Het werd niet zomaar een activiteit, maar een gedeelde ervaring die nog lang zal blijven nazinderen. Wat deze middag extra betekenis geeft, is dat het NAS aangeeft dat dit slechts het begin is. Er liggen meerdere projecten klaar die gericht zijn op het vastleggen van mondelinge geschiedenissen van senioren. Door hun persoonlijke verhalen op te tekenen, wil het archief voorkomen dat waardevolle herinneringen verloren gaan. Zo wordt stap voor stap gewerkt aan een levend archief van Suriname, niet alleen opgebouwd uit documenten en beelden, maar vooral uit de stemmen van mensen die het land hebben meegemaakt, gevormd en doorgegeven. En precies daar ligt de kracht van dit initiatief, het verleden werd niet alleen getoond, maar opnieuw wakker gemaakt.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
