Het was een belangrijk en veelbelovend moment voor het district Marowijne toen districtscommissaris Marvin Vijent samen met een delegatie van lokale stakeholders aanschoof voor een gesprek met minister Mike Noersalim van het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV). Het overleg bracht een probleem naar voren dat al langer onder de oppervlakte borrelt, de moeilijke positie van traditionele vissers uit de inheemse dorpen langs de Marowijne River. Voor de vissers uit de dorpen langs de rivier is vissen meer dan een beroep. Het is een eeuwenoude traditie en vaak de belangrijkste bron van inkomsten en voedsel voor hun families. Dagelijks trekken zij de rivier op om vis te vangen zoals koebie, bang bang en snoek soorten die geliefd zijn op de markten in Paramaribo. Wanneer vissers proberen hun vangst naar Paramaribo te vervoeren, stuiten zij op een harde realiteit bij de controlepost Stolkertsijver controlepost. Daar wordt de vis vaak in beslag genomen, omdat de vissers niet beschikken over de vereiste vergunningen om hun producten officieel te transporteren en te verkopen.
Voor de betrokken gemeenschappen voelt dat onrechtvaardig. De vis is legaal gevangen op traditionele wijze, maar door administratieve regels raakt hun product verloren nog voor het de markt bereikt. Tijdens het overleg werd duidelijk dat dit probleem slechts een deel is van een groter verhaal. De stakeholders uit Marowijne gaven aan dat het district al jaren kampt met een gebrek aan middelen en ondersteuning voor landbouw en visserij. Zo werd de dringende behoefte onder de aandacht gebracht voor, een graafmachine (excavator), tractoren met ploegen, landbouwwerktuigen, plantmateriaal, voorlichting en begeleiding voor boeren en meststoffen zoals ureum en fosfor. Volgens de aanwezigen zijn deze middelen cruciaal om landbouw en voedselproductie in het district naar een hoger niveau te tillen. Een ander gevoelig punt dat ter tafel kwam, is de bestuurlijke afhankelijkheid van Marowijne van het district Commewijne, als het gaat om besluitvorming en begrotingen. Volgens vertegenwoordigers uit Marowijne zorgt deze constructie ervoor dat het district zich vaak achtergesteld voelt. Het gevoel van een zogenaamde stiefmoederlijke behandeling leeft sterk onder de bevolking.
Daarom werd tijdens het gesprek benadrukt dat er dringend behoefte is aan een duidelijke werkstructuur waarin Marowijne meer zelfstandigheid en aandacht krijgt bij beleidsbeslissingen. Minister Mike Noersalim toonde volgens de deelnemers begrip voor de situatie. Hij gaf aan dat er een werkstructuur zal worden opgezet om de traditionele en kleinschalige vissers in kaart te brengen. Het doel daarvan is om gerichte maatregelen te ontwikkelen zodat hun visproducten veilig en legaal buiten Marowijne kunnen worden afgezet. Daarnaast deed de minister ook enkele concrete toezeggingen. Er zullen werktuigen beschikbaar worden gesteld voor het district. Er komt verdere ondersteuning voor landbouwontwikkeling. Op korte termijn zal hij zelf een bezoek brengen aan Marowijne om samen met lokale organisaties de nieuwe werkstructuur te bespreken. Voor de vissers langs de Marowijnerivier kan deze ontwikkeling een keerpunt betekenen. Als de beloofde maatregelen daadwerkelijk worden uitgevoerd, kan dat niet alleen hun inkomen verbeteren, maar ook bijdragen aan de voedselvoorziening van het hele land. Voor nu blijft de hoop dat de woorden uit het overleg snel worden omgezet in daden, zodat de vangst van de vissers niet langer eindigt bij een controlepost, maar op de markten waar hun vis thuishoort.
Volg de Facebookpagina en Youtube kanaal voor data, nieuws en inspiratie. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
