Suriname staat aan de vooravond van een nieuwe fase in de nationale ontwikkeling. Met de installatie van het Nationaal Ontwikkelingsplatform heeft president Jennifer Simons een ambitieuze poging gelanceerd om de koers van het land tot ver na 2030 vast te leggen. Niet voor één regeertermijn, maar voor generaties vooruit. De installatie vond plaats in aanwezigheid van vicepresident Gregory Rusland, minister van Financiën Adelien Wijnerman en chef-staf van het Kabinet van de President Sergio Akiemboto. Het platform krijgt één jaar de tijd om een breed gedragen ontwikkelingsplan uit te werken dat politieke grenzen overstijgt. De boodschap van de president is duidelijk, Suriname bevindt zich in een overgangsperiode. Met de verwachte inkomsten uit olie en gas aan de horizon, groeit de financiële ruimte van het land maar ook de risico’s. Er komt meer middelen binnen, maar als je het niet goed aanpakt, kunnen de gevolgen groot zijn. De uitdaging ligt volgens haar niet alleen in groei, maar vooral in de richting, waar Suriname naartoe moet groeien.
Centraal in het initiatief staat een zogenoemde roadmap 2030–2050, een langetermijnvisie die niet afhankelijk mag zijn van politieke wissels. Het platform moet alle ideeën uit de samenleving bundelen en vertalen naar één coherent ontwikkelingspad. De leiding is in handen van technocraat Karel Eckhorst, die benadrukt dat het proces vooral inclusief moet zijn. Het mag geen plan worden dat wordt ontworpen vóór de samenleving, maar met de samenleving. Volgens hem staat Suriname aan de vooravond van een economische transformatie die vergelijkbaar is met een nieuw tijdperk, gedreven door de olie- en gassector. Maar die vooruitgang vraagt ook om strakke keuzes, duurzame en inclusieve ontwikkeling moet centraal staan. Vanuit het bedrijfsleven klinkt dezelfde boodschap, maar met meer urgentie. Rekha Bissumbhar van de Vereniging Surinaams Bedrijfsleven waarschuwt dat Suriname zich geen eindeloze vergadercultuur kan permitteren. Het moet niet bij praten en plannen blijven.
De uitvoering moet al komend jaar zichtbaar worden. Volgens haar ligt er een unieke kans, met nieuwe middelen kunnen plannen eindelijk worden omgezet in realiteit, maar alleen als het tempo hoog blijft. Opvallend is de brede samenstelling van het platform. Naast vertegenwoordigers van de overheid en het bedrijfsleven zitten ook politieke partijen en instituten aan tafel, waaronder het Planbureau Suriname, vakbonden en diverse politieke stromingen. Ontwikkeling mag geen exclusief project van de regering zijn, maar moet worden gedragen door de hele samenleving. Zelfs de Vereniging van Economisten in Suriname werd benaderd om deel te nemen, maar koos ervoor onafhankelijk te blijven. Met olie-inkomsten in aantocht, stijgen de verwachtingen, maar ook de druk. Het Nationaal Ontwikkelingsplatform moet in één jaar tijd iets neerzetten dat normaal jaren kost, een visie die Suriname moet begeleiden tot 2050. Wat op papier begint als een beleidsinitiatief, voelt in de praktijk als een race tegen de klok. Kan Suriname de historische kans van rijkdom omzetten in duurzame vooruitgang of wordt dit opnieuw een gemiste kans in een land vol potentieel? Eén ding is zeker, de komende maanden wordt niet alleen geschreven aan een plan, maar aan de toekomst van Suriname zelf.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
