In New Delhi werd het diplomatieke spel deze week opnieuw op scherp gezet, omdat Moskou en India hun strategische band willen verdiepen op het moment dat energie, handel en defensie steeds vaker in één dossier worden dichtgevouwen. President Vladimir Poetin sprak met premier Narendra Modi over leveringszekerheid van brandstoffen, bredere handel en militaire samenwerking, in een bezoek dat vooral opvalt omdat het de eerste top in India is sinds de oorlog in Oekraïne de internationale verhoudingen hard herschikte.
De kern van de gesprekken draait om olie, niet als abstracte grondstof maar als geopolitieke zuurstof, omdat India de voorbije periode veel Russische vaten heeft opgenomen en daardoor onder toenemende druk staat vanuit Washington. De Verenigde Staten koppelen die aankopen aan de financiering van de Russische oorlogsinspanning en proberen met strafmaatregelen en handelsdreiging New Delhi te bewegen tot afstand, wat India in eigen land afdoet als onevenwichtig en selectief.
Poetin koos zichtbaar voor de boodschap van continuïteit, met de claim dat Rusland een betrouwbare leverancier blijft van wat India nodig heeft om te blijven groeien, en dat leveringen niet mogen haperen door buitenlandse druk. Modi legde tegelijk de nadruk op uitbreiding en verbreding van de economische samenwerking, met een traject dat handel en markttoegang moet verruimen en met extra aandacht voor nieuwe sectoren die verder gaan dan ruwe energie alleen.
Achter de schermen schuift ook het betaalverkeer mee, omdat sancties en reputatierisico’s de klassieke routes ingewikkelder maken en beide landen zoeken naar manieren om handel in nationale valuta vlotter te laten lopen. Russische banken verkennen een grotere fysieke aanwezigheid in India en zetten instrumenten in die import en export kunnen versnellen, wat past in een breder Russisch plan om de handelsstroom minder afhankelijk te maken van westerse financiële knooppunten.
Voor India blijft het intussen balanceren, want raffinaderijen en bedrijven kijken scherp naar wat nog kan zonder in juridische of commerciële problemen te belanden, en verschuiven waar nodig hun inkoop om risico’s te dempen. Dat maakt van elk vat een keuze met bijsluiter, wat de toon van de gesprekken verklaart en ook de nadruk op defensie en technologie, waar gezamenlijke productie en kennisuitwisseling voor beide landen aantrekkelijk blijven in een wereld die zich sneller in blokken organiseert.
Op de achtergrond speelt de bredere Oekraïne agenda mee, omdat Europese leiders tegelijk proberen andere grootmachten te bewegen richting de-escalatie, en omdat elk nieuw handelsakkoord vandaag onvermijdelijk wordt gelezen als een signaal in die oorlog. De optelsom is een wereld waarin energie, tarieven, banken en veiligheid steeds minder losse hoofdstukken zijn, en steeds vaker een verhaal vormen dat landen dwingt hun afhankelijkheden te hertekenen, bij voorkeur vóór de druk van buitenaf die hertekening komt afdwingen.
