Met veel diplomatieke woorden, bedrijfsbezoeken en beloftes over duurzame ontwikkeling en voedselzekerheid, heeft de Barbadiaanse minister van Landbouw, Voedsel en Voedingszekerheid, Shantal Munro-Knight, haar werkbezoek aan Suriname afgesloten. Samen met LVV-minister Mike Noersalim sprak zij over een praktische en reële samenwerking tussen Suriname en Barbados op agrarisch gebied. Kennisuitwisseling, exportgroei, gezamenlijke werkgroepen en nieuwe kansen voor producenten. Maar achter de optimistische verklaringen rijst een fundamentele vraag, hoeveel van deze regionale landbouwafspraken leveren uiteindelijk écht tastbare resultaten op voor Surinaamse boeren en exporteurs? De geschiedenis van regionale samenwerking binnen het Caribisch gebied laat immers zien dat ambitieuze intenties vaak stranden in bureaucratie, logistieke problemen en gebrek aan uitvoering. Ook nu lijkt het enthousiasme groter dan de concrete garanties.
Tijdens het bezoek van de Barbadiaanse delegatie werden diverse Surinaamse bedrijven bezocht, waaronder Gopex N.V. en Suriname Pig Farm N.V. in Saramacca. Vooral de moderne varkensteelt maakte indruk op de bezoekers. Tegelijkertijd werd benadrukt dat Suriname momenteel slechts ongeveer twee procent van de Barbadiaanse behoefte aan varkensvlees levert. Dat percentage klinkt eerder als een signaal van beperkte exportcapaciteit dan als een groot succesverhaal. Want ondanks Suriname’s enorme landbouwpotentie blijft de daadwerkelijke regionale export relatief klein. Problemen zoals gebrekkige infrastructuur, hoge transportkosten, beperkte certificering, onvoldoende opslagfaciliteiten en trage exportprocedures blijven de sector parten spelen. De Surinaamse regering spreekt graag over voedselzekerheid en exportgroei, maar de praktijk leert dat veel lokale producenten nog steeds moeite hebben om structureel toegang te krijgen tot buitenlandse markten. Kleine landbouwers kampen bovendien met hoge productiekosten, beperkte financiering en onzekerheid over afzetmarkten. Opvallend is dat Barbados tijdens het bezoek vooral technische ondersteuning aanbood. Zo wil het eiland Suriname ondersteunen op het gebied van Black Belly-schapenteelt en kunstmatige inseminatie.
Dat Barbados expertise kan aanbieden aan Suriname op bepaalde landbouwterreinen toont aan dat Suriname, ondanks zijn enorme beschikbare landbouwgronden, nog steeds achterloopt in gespecialiseerde agrarische ontwikkeling. Ook in Brokopondo werden ambitieuze samenwerkingsmogelijkheden besproken rondom ananas, dragonfruit, rambutan en broodvruchtproductie. Vooral broodvrucht wordt door Barbados gezien als een kansrijke sector. Minister Noersalim sprak na afloop van het bezoek en benadrukte dat beide landen elkaar uitstekend kunnen aanvullen. Binnen één week zal een technische werkgroep worden ingesteld om de samenwerking verder uit te werken. Maar Surinamers hebben inmiddels genoeg ervaring met werkgroepen, commissies en memoranda van overeenstemming die veel publiciteit krijgen, maar weinig zichtbare impact hebben op de economie of de positie van lokale producenten. Wat Suriname nu nodig heeft, is geen nieuwe reeks diplomatieke foto’s en verklaringen, maar een harde economische strategie waarbij boeren, exporteurs en producenten daadwerkelijk profiteren. Zolang structurele problemen in de landbouwsector niet worden aangepakt, blijven veel van deze internationale bezoeken vooral hoopvolle beloftes en weinig meer dan dat.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
