Al maanden stel ik een eenvoudige maar fundamentele vraag over de positie van Bronto Somohardjo in De Nationale Assemblée. Nadat DNA hem in staat van beschuldiging heeft gesteld, bepaalt artikel 11 lid 3 van de Wet In Staat van Beschuldigingstelling en Vervolging Politieke Ambtsdragers dat een politieke ambtsdrager die in functie is, van rechtswege wordt geschorst. Toch blijft Somohardjo deelnemen aan de werkzaamheden van het parlement.
Voor mij gaat deze kwestie niet over persoonlijke voorkeuren, politieke sympathieën of partijbelangen. Het gaat om de vraag of wij bereid zijn onze eigen wetten consequent toe te passen. Van rechtswege betekent dat een rechtsgevolg rechtstreeks uit de wet voortvloeit. Daarvoor zou geen afzonderlijke politieke beslissing nodig moeten zijn.
Er wordt gesteld dat Somohardjo niet meer als minister functioneert en inmiddels DNA lid is. Dat is precies het juridische vraagstuk waarop duidelijkheid moet komen. De WIPA rekent ook DNA leden tot de politieke ambtsdragers. Tegelijk heeft een gekozen DNA lid een constitutionele positie. Juist daarom kan deze kwestie niet onbeantwoord blijven.
Ook artikel 68 van de Grondwet wordt in deze discussie genoemd, maar dat artikel gaat over het einde van het lidmaatschap van DNA. Schorsing en beëindiging zijn niet hetzelfde. Een geschorst lid hoeft zijn zetel niet automatisch kwijt te zijn, maar de vraag blijft of hij gedurende die schorsing zijn parlementaire bevoegdheden mag uitoefenen.
Daarom heb ik op 13 augustus 2026 een officiële brief aan de president gestuurd waarin ik om duidelijkheid heb gevraagd. Tot op heden heb ik daarop geen inhoudelijk antwoord ontvangen. Dat vind ik zorgelijk. Een parlementariër heeft niet alleen het recht, maar ook de plicht om de regering te controleren en vragen te stellen wanneer de toepassing van de wet onduidelijk is.
Ook van de leiding van DNA mag worden verwacht dat hierover een helder en juridisch onderbouwd standpunt wordt ingenomen. Als de opvatting is dat Somohardjo niet geschorst is, moet worden uitgelegd op welke wettelijke grondslag dat standpunt rust. Als artikel 11 wel op hem van toepassing is, moet eveneens worden uitgelegd waarom hij zijn werkzaamheden nog kan voortzetten.
Ik beweer niet dat ieder besluit waaraan Somohardjo heeft deelgenomen automatisch ongeldig is. Dat vereist een afzonderlijke juridische beoordeling. Wel is het duidelijk dat voortdurende onzekerheid over de bevoegdheid van een parlementariër risico’s creëert voor de rechtszekerheid en voor het vertrouwen in onze staatsinstellingen.
Suriname kan zich geen situatie permitteren waarin wetten streng worden uitgelegd voor burgers, maar onduidelijk blijven zodra politieke belangen in beeld komen. Een rechtsstaat wordt geloofwaardig wanneer dezelfde regels voor iedereen gelden en wanneer bestuurders bereid zijn hun handelen publiekelijk en juridisch te verantwoorden.
Mijn vraag blijft daarom staan. Wat is de juridische status van Bronto Somohardjo sinds zijn in staat van beschuldigingstelling en waarom blijft een formele vraag hierover vanuit het parlement onbeantwoord? Stilte lost deze constitutionele kwestie niet op. Duidelijkheid wel.
Dr. Ameerani Jarbandhan
Lid van De Nationale Assemblée
