De zoveelste confrontatie tussen kleinschalige goudmijnbouw en de bescherming van mens en milieu laat opnieuw zien hoe gebrekkig de ordening van de goudsector in Suriname nog steeds is. In het district Brokopondo, moest de Commissie Ordening Goudsector (OGS) optreden tegen goudmijnbouwers die actief waren in de directe omgeving van onderwijsinstellingen. Dat mijnbouwactiviteiten überhaupt konden plaatsvinden nabij scholen, is een pijnlijke illustratie van jarenlange zwakke controle en onvoldoende handhaving. Een schoolomgeving hoort een veilige plek te zijn waar kinderen leren en zich ontwikkelen niet een gebied waar graafmachines, kwikvervuiling en instortingsgevaar de dagelijkse realiteit bepalen. Volgens OGS waren eerder al meerdere goudmijnbouwers uit het gebied verwijderd. Toch keerden sommigen kort daarna terug om hun illegale activiteiten voort te zetten.
De terugkeer toont een structureel probleem aan, tijdelijke acties zonder duurzame controle bieden geen oplossing. Zolang gebieden niet effectief worden bewaakt en er geen duidelijke alternatieven worden geboden, blijven illegale praktijken terugkeren. De gevolgen bleken niet alleen theoretisch. Door een aangelegde bypass veranderde de waterstroming en baande kreekwater zich een weg naar één van de schoolterreinen. Daarmee werd opnieuw duidelijk dat ongecontroleerde mijnbouw niet alleen een economisch vraagstuk is, maar directe risico’s oplevert voor infrastructuur, gezondheid en veiligheid. Tijdens de actie werden de aanwezige mijnbouwers aangesproken en opgedragen het gebied onmiddellijk te verlaten. Hoewel zij volgens OGS geen weerstand boden, werden kampen en hutten vernietigd om te voorkomen dat de locaties opnieuw zouden worden gebruikt. Een noodzakelijke stap, maar ook een teken dat de overheid telkens achter de feiten aanloopt. Waarom moesten kinderen en scholen eerst worden blootgesteld aan deze risico’s voordat er werd ingegrepen?
OGS benadrukt terecht dat goudwinning niet thuishoort binnen of vlak naast scholen. Ook wordt gewezen op de gevaren van kwikgebruik, een bekend risico binnen de kleinschalige goudwinning. Kwikvervuiling kan langdurige schade veroorzaken aan mens en natuur. Toch blijft de sector jarenlang worstelen met illegale activiteiten en gebrekkige regulering. De aangekondigde registratie van kleinschalige goudmijnbouwers kan een stap vooruit zijn, maar registratie alleen lost het probleem niet op. Een systeem heeft pas waarde als het gepaard gaat met strikte controle, transparantie en daadwerkelijke sancties voor overtreders. Suriname kan niet blijven toestaan dat economische belangen de veiligheid van kinderen overschaduwen. Goud mag waarde hebben op de markt, maar geen enkele hoeveelheid goud rechtvaardigt dat scholen veranderen in risicogebieden. De overheid moet daarom verder gaan dan incidentele acties. Er is behoefte aan permanente aanwezigheid, duidelijke grenzen en een sector waarin verantwoordelijkheid zwaarder weegt dan snelle winst. Want een land dat zijn kinderen wil beschermen, moet eerst zorgen dat hun leeromgeving veilig is.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
