Tijdens de voortzetting van de algemene politieke beschouwingen heeft parlementariër Steven Reyme (A20) stevig uitgehaald naar het gebrek aan structurele bescherming van vrouwen en kinderen in Suriname. Aanleiding voor zijn pleidooi was een recent incident dat viraal ging op sociale media, waarbij een jonge vrouw wanhopig hulp zocht maar nergens terecht kon. Volgens Reyme staat dit geval niet op zichzelf, maar illustreert het pijnlijk hoe tekortschietend de huidige vangnetten zijn.
Reyme gaf aan dat Suriname dringend behoefte heeft aan een omvattend nationaal kinder- en vrouwenbeleid dat verder reikt dan losse maatregelen of incidentele projecten. Hij pleitte voor de uitwerking van een beleidsplan dat loopt tot 2035, zodat de aanpak duurzaam, continu en niet afhankelijk is van politieke wisselingen.
Een dergelijk beleid moet volgens hem onder meer omvatten, veilige opvanghuizen voor vrouwen en kinderen in nood, gespecialiseerde begeleiding voor slachtoffers van huiselijk geweld, versterking van de bestaande kinderbeschermingsdiensten, betere training voor hulpverleners en politie om kwetsbare slachtoffers adequaat op te vangen, nauwe samenwerking tussen onderwijs, gezondheidszorg en sociale diensten.
Er zijn te veel angstige kinderen en te veel bange vrouwen die niet weten waar zij terecht kunnen. Het is onze taak om die onzekerheid weg te nemen. Reyme stelde verder voor dat elk ministerie een gender- en kindfocuspunt instelt, zodat beleid voortaan in alle sectoren rekening houdt met de impact op vrouwen en kinderen. Wie een kind of een vrouw beschermt, bouwt een natie, daarmee verwijzend naar de brede maatschappelijke waarde van bescherming van kwetsbaren. Naast de problematiek rondom veiligheid en bescherming wees Reyme ook op de bredere economische uitdagingen die het dagelijks leven van Surinamers zwaar blijven beïnvloeden. Hij schetste een samenleving waarin stijgende prijzen, toenemende onzekerheid en het ontbreken van goed werkende vangnetten veel gezinnen aan de rand van overleven brengen.
Mensen hebben het echt moeilijk. De economie is nog dol. Hij benadrukte dat bestaanszekerheid geen gunst is, maar een fundamenteel recht, en dat de overheid daar garant voor moet staan. Met name wees hij op het aangekondigde beleid omtrent kindervoeding en sociale ondersteuning. Hoewel dit volgens hem urgente en noodzakelijke maatregelen zijn, klaagde hij het gebrek aan concrete uitvoering aan. Elk kind heeft recht op voedsel. Maar we moeten weten hoe dat in de praktijk wordt gebracht. Hij vroeg de president dan ook om helderheid over budgetten, planning, distributie en controlemechanismen.
Een ander belangrijk thema was de situatie binnen het onderwijs. Reyme zei zich zorgen te maken over de aanhoudende klachten van leerkrachten over hun salaris en de gebrekkige communicatie tussen overheid en onderwijssector. Volgens hem is het voor de stabiliteit van het onderwijs noodzakelijk dat er meer transparantie komt en dat leerkrachten serieus worden genomen in hun zorgen. Techniek, ICT, ondernemerschap en innovatie moeten volgens hem een veel centralere plaats krijgen in het curriculum.
Onderwijs bepaalt de toekomst van onze jeugd en onze economie. Laat het aansluiten bij de realiteit van vandaag, niet die van twintig jaar geleden. Reyme roep de regering op om niet langer te volstaan met intenties, maar om concrete stappen te zetten die onmiddellijk merkbaar zijn voor gezinnen, leerkrachten, kinderen en vrouwen in kwetsbare posities. Zijn oproep klonk als een waarschuwing en een uitgestoken hand, de problemen zijn groot, maar niet onoplosbaar mits er daadkrachtig, samenhangend en mensgericht beleid wordt gevoerd.
