De spanningen binnen de regeringscoalitie hebben een nieuw kookpunt bereikt. ABOP-assembleelid Genevievre Jordan heeft zich fel uitgesproken tegen aanhoudende kritiek op haar partij en trekt daarbij de fundamenten van de coalitiesamenwerking openlijk in twijfel. Volgens Jordan is het vertrouwen binnen de coalitie ernstig aangetast door het structureel niet nakomen van cruciale afspraken door de regeringsleiding. In een scherpe en emotioneel geladen verklaring richt Jordan zich tot critici die de ABOP verwijten onrust te veroorzaken of een te harde koers te varen. Zij kaatst die beschuldigingen resoluut terug en stelt een confronterende vraag, wat zou een coalitiepartner moeten doen wanneer gemaakte afspraken keer op keer worden geschonden? Jordan maakt duidelijk dat het volgens haar niet gaat om losse voorvallen of misverstanden, maar om een zorgwekkend patroon.
Vrijwel alle directeuren die afkomstig zijn uit de gelederen van de ABOP zouden zonder voorafgaand overleg zijn bedankt. Ook diplomatieke posten die expliciet aan de partij waren toegewezen, zouden eenzijdig zijn ingetrokken. Zonder overleg, zonder aankondiging, zonder uitleg. Dat wekt de indruk dat inzet, deskundigheid en professionaliteit er niet toe doen. Deze gang van zaken, raakt de kern van het coalitievertrouwen. Afspraken die aan de basis lagen van de samenwerking worden volgens haar genegeerd, terwijl juist die afspraken essentieel waren om gezamenlijk verantwoordelijkheid te dragen voor het landsbestuur. Het assembleelid onderstreept dat de ABOP een volwaardige coalitiepartner is en geen bijwagen. Partnerschap, moet gestoeld zijn op wederzijds respect, transparantie en het consequent nakomen van afspraken. Besluiten eenzijdig nemen en die pas achteraf meedelen, kan volgens Jordan onmogelijk als partnerschap worden gezien. Samenwerken betekent niet dat één partij structureel wordt gepasseerd. Dat ondermijnt niet alleen de relatie, maar ook het vertrouwen van de samenleving in de regering. Hoewel Jordan benadrukt dat de ABOP vanaf het begin bereid is geweest verantwoordelijkheid te dragen binnen het landsbestuur, maakt zij duidelijk dat die bereidheid niet onbeperkt is. Respect, betekent niet klakkeloos alles accepteren.
Respect betekent ook grenzen stellen wanneer die worden overschreden. Het opkomen voor de positie van de ABOP is volgens haar dan ook geen teken van onwil of obstructie, maar juist van verantwoordelijkheid. Tot slot benadrukt Jordan dat echte coalitiepartners elkaar aanspreken wanneer het schuurt, niet om te breken, maar om het gezamenlijke doel te beschermen. De ABOP blijft volgens haar openstaan voor constructieve samenwerking, maar uitsluitend op basis van eerlijkheid, transparantie en wederzijds respect. Dat zijn volgens Jordan geen eisen uit partijbelang, maar noodzakelijke voorwaarden voor goed bestuur en het behoud van vertrouwen in de regering. De boodschap is helder, de ABOP is bereid om samen verder te gaan, maar niet tegen elke prijs. De vraag die nu boven de coalitie hangt, is of de regeringsleiding die waarschuwing serieus neemt of dat de spanningen verder zullen escaleren.
