In het binnenland, waar de rivier het ritme van het leven bepaalt en de stilte normaal gesproken heerst, broeit onrust. Tijdens een beladen werkbezoek aan Pokigron werd minister Harish Monorath geconfronteerd met een gemeenschap die haar vertrouwen in de veiligheid langzaam ziet wegglippen. De bijeenkomst vond plaats in aanwezigheid van het traditioneel gezag en vertegenwoordigers van het commissariaat. De districtscommissaris kon er niet bij zijn vanwege een hoorzitting in Boven-Suriname, maar liet zich vertegenwoordigen. Toch lag de focus niet op afwezigheid, maar op wat er wel aanwezig is, angst, frustratie en een groeiend gevoel van onveiligheid. Bij monde van Kapitein Jeroe klonk een duidelijke boodschap, het vertrouwen in het Korps Politie Suriname is ernstig geschaad. Hoewel er een politiepost in het gebied staat, voelt die voor velen als een lege huls. Criminelen lijken vrij spel te hebben.
Gascilinders verdwijnen, buitenboordmotoren worden gestolen en waardevolle bezittingen lossen op in het niets. Wat ooit een hechte gemeenschap was waar men elkaar kende en beschermde, voelt nu kwetsbaar. Zelfs het onderwijs ontsnapt niet aan de dreiging. Leerkrachten ervaren onvoldoende rust om hun werk veilig en geconcentreerd uit te voeren. De onzekerheid sijpelt door in klaslokalen waar juist stabiliteit nodig is. Tijdens de ontmoeting overhandigde het traditioneel gezag een schrijven aan de minister, geen symbolisch document, maar een concrete oproep tot actie. Drie duidelijke aandachtspunten over de veiligheidssituatie werden daarin vastgelegd. Opvallend is dat bepaalde kwesties bewust niet openbaar worden besproken. Uit veiligheidsoverwegingen wil het gezag deze onderwerpen in besloten kring toelichten. Het verzoek aan de minister is duidelijk, een vervolggesprek op zijn kantoor, op korte termijn.
De ondertoon is helder, de situatie is ernstiger dan men publiekelijk durft te zeggen. In zijn reactie verwees minister Monorath naar de krachtige woorden uit het Surinaams volkslied, un mu seti kondre bun, wij moeten het land goed maken. Volgens hem sluit deze oproep naadloos aan bij wat de gemeenschap vraagt, samen verantwoordelijkheid nemen voor veiligheid en welzijn. De minister benadrukte dat hij er bewust voor koos om binnen zeven maanden na zijn aantreden het gebied persoonlijk te bezoeken. Niet vanuit Paramaribo besturen, maar zelf zien, luisteren en voelen wat er speelt. Hij verzekerde de aanwezigen dat het Ministerie van Justitie en Politie de aangedragen punten zorgvuldig zal behandelen en zich maximaal zal inspannen om waar mogelijk tot uitvoering over te gaan. Ondanks de gespannen sfeer sprak de gemeenschap haar waardering uit voor het bezoek. Het feit dat hun zorgen rechtstreeks zijn aangehoord, biedt hoop, maar hoop alleen is niet genoeg. In Pokigron wacht men nu op daden. Op zichtbare verandering. Op een politiepost die functioneert. Op rust in de klaslokalen. Op nachten zonder angst. De komende weken zullen uitwijzen of de woorden un mu seti kondre bun, in Pokigron veranderen van een belofte in een werkelijkheid.
Volg de Facebookpagina en Youtube kanaal voor data, nieuws en inspiratie. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
