De regering heeft het nieuwe minimumuurloon van SRD 61,25 goedgekeurd. Een besluit dat op papier een belangrijke stap moet zijn in de bescherming van werknemers, maar in de praktijk opnieuw de vraag blootlegt hoe effectief arbeidswetten daadwerkelijk worden uitgevoerd. Minister André Misiekaba van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid maakte tijdens de begrotingsbehandeling in De Nationale Assemblee bekend dat de Raad van Ministers het voorstel van de loonraad heeft overgenomen. Daarmee komt er na een jaarlijks adviestraject een nieuw minimumtarief voor werknemers aan de onderkant van de arbeidsmarkt. Volgens de minister is de procedure correct gevolgd zoals vastgelegd in de Wet Minimumloon. De loonraad heeft uiterlijk in april advies uitgebracht en het voorstel is daarna voorgelegd aan de Raad van Ministers. Daarmee verdedigt de regering de snelheid van het proces, nadat vanuit het parlement kritiek was geuit over de trage aanpassing van het minimumloon.
Toch blijft er een belangrijk verschil tussen een besluit nemen en het daadwerkelijk beschermen van werknemers. De verhoging krijgt pas volledige werking nadat de formele bekendmaking heeft plaatsgevonden. Tot dat moment blijft het eerder vastgestelde minimumloon juridisch van kracht. Juist daar ligt een gevoelig punt. Een minimumloon heeft alleen waarde wanneer werknemers het ook daadwerkelijk ontvangen. De Arbeidsinspectie blijft verantwoordelijk voor de controle, maar de praktijk leert dat toezicht en handhaving vaak achterblijven bij de ambities van de wetgeving. Werknemers die onder het minimumloon worden betaald, moeten zelf een klacht indienen bij het Client Contact Center van de Arbeidsinspectie. Dat betekent dat de bescherming in veel gevallen afhankelijk blijft van de bereidheid en mogelijkheid van werknemers om misstanden te melden. Daarnaast erkende Misiekaba dat er nog problemen bestaan rond de toepassing van sancties bij overtredingen van arbeidsregels.
Sommige boetes zijn nog niet volledig opgenomen in de officiële boetelijst van het ministerie van Justitie en Politie. Hierdoor kunnen werkgevers die de regels overtreden niet altijd direct en effectief worden aangepakt. De aangekondigde overgang naar bestuurlijke boetes moet daar verandering in brengen. Daarmee zou het ministerie sneller kunnen optreden zonder afhankelijk te zijn van langdurige procedures. Maar ook hier geldt, zonder daadwerkelijke controle, voldoende capaciteit en politieke daadkracht blijft elke nieuwe regel vooral een papieren maatregel. De verhoging naar SRD 61,25 biedt werknemers meer duidelijkheid, maar lost niet automatisch de bredere problemen op de arbeidsmarkt op. Stijgende kosten van levensonderhoud, inflatie en de koopkracht van werknemers blijven bepalen hoeveel waarde dit nieuwe minimumloon werkelijk heeft. Het besluit is dus een noodzakelijke stap, maar geen eindpunt. De echte test begint pas wanneer werkgevers het bedrag daadwerkelijk moeten betalen en wanneer de overheid bereid is overtredingen zichtbaar en voelbaar te bestraffen. Een minimumloon zonder sterke handhaving blijft uiteindelijk slechts een norm op papier.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
