10 mei. Op papier is het een dag zoals zovelen, Moederdag. Een dag van bloemen, ontbijt op bed en zorgvuldig uitgekozen cadeaus. Maar wie iets dieper kijkt, ziet dat achter deze vertrouwde rituelen een wereld schuilgaat die zelden volledig wordt uitgesproken. In alle vroegte, wanneer een ieder in het huis nog slaapt, begint ergens een klein, haast onhoorbaar ritueel. In de keuken staat iemand voorzichtig een ontbijt klaar te maken. Misschien een kind, misschien al volwassen, maar nog altijd gedreven door datzelfde gevoel, dit moment moet kloppen. Niet omdat het perfect moet zijn, maar omdat het iets probeert te zeggen wat eigenlijk niet in woorden te vatten is. Hoe bedank je iemand voor jaren van zorg, voor nachten zonder slaap, voor keuzes die nooit hardop zijn uitgelegd, maar altijd voelbaar waren?
Voor veel moeders is deze dag niet alleen een viering, maar ook een terugblik. Het eerste moment dat ze hun kind vasthielden. De twijfels die volgden, doe ik het wel goed? en de kleine, stille overwinningen die niemand anders zag. Het zijn deze onzichtbare hoofdstukken die Moederdag zijn echte betekenis geven. Toch draagt de dag ook een andere lading. Voor sommigen is het geen feest, maar een confrontatie. Een herinnering aan een moeder die er niet meer is of aan een band die nooit eenvoudig is geweest. Juist in die tegenstelling schuilt de spanning van Moederdag, niet in wat er wordt gegeven, maar in wat er wordt gevoeld. In de woorden die vaak te lang blijven hangen en soms eindelijk worden uitgesproken, “Dank je wel… voor alles.” Tegen deze achtergrond kreeg Moederdag dit jaar ook een bijzondere invulling binnen het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Marinus Bee verraste enkele moeders op het ministerie met een warm gebaar van waardering. Een moment dat, hoewel klein in opzet, groot was in betekenis.
Met deze attentie benadrukte de minister dat moeders niet alleen thuis, maar ook op de werkvloer een onmisbare rol vervullen. Volgens hem vormen zij de ruggengraat van de samenleving, een kracht die vaak als vanzelfsprekend wordt gezien, maar zelden volledig wordt erkend. Hij gaf daarbij aan het te betreuren dat niet alle moeders binnen het ministerie persoonlijk in het zonnetje gezet konden worden, maar sprak de hoop uit dat dit in de toekomst wel mogelijk zal zijn. De verrassing, georganiseerd in aanloop naar Moederdag, zorgde voor een warme en feestelijke sfeer. De aanwezige moeders reageerden zichtbaar geraakt en dankbaar, een herinnering dat waardering, hoe klein ook, diep kan raken. Namens het ministerie werd alvast een liefdevolle en gezegende Moederdag toegewenst aan alle moeders. Want uiteindelijk is dat misschien waar deze dag echt om draait, niet alleen om het vieren, maar om het erkennen van alles wat vaak onzichtbaar blijft.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
