Het districtsjeugdcongres in Coronie moest opnieuw bewijzen dat jongeren een stem hebben en dat de overheid bereid is naar die stem te luisteren. In de multifunctionele zaal kwamen jongeren bijeen om te praten over onderwijs, gezondheid, jeugdbeleid en hun toekomst. Het klinkt als een belangrijke stap. In de praktijk blijft echter de vraag hoeveel waarde er wordt gehecht aan wat jongeren daadwerkelijk zeggen zodra de microfoons zijn uitgezet en de stoelen weer worden opgeruimd. De landelijke districtsjeugdcongressen van 2026 worden georganiseerd door het Nationaal Jeugdinstituut (NJI) in samenwerking met het Ministerie van Jeugdontwikkeling en Sport. Het doel is duidelijk, jongeren moeten actief kunnen deelnemen aan gesprekken over beleid dat rechtstreeks invloed heeft op hun leven. Jongeren zijn immers niet alleen de doelgroep van jeugdbeleid, maar ook de generatie die uiteindelijk met de gevolgen van politieke keuzes moet leven. In Coronie werd gesproken over de problemen waarmee jongeren worden geconfronteerd. Ook het gevoerde jeugdbeleid werd besproken en geëvalueerd. Jongeren kregen de gelegenheid aanbevelingen te doen voor verbetering van hun leefomgeving en toekomstmogelijkheden.
Dat klinkt hoopgevend, maar jeugdparticipatie mag niet eindigen als een jaarlijks ritueel waarin jongeren hun zorgen uitspreken, beleidsmakers vriendelijk knikken en vervolgens iedereen weer overgaat tot de orde van de dag. Juist in een district als Coronie moet jeugdbeleid verder gaan dan bijeenkomsten, toespraken en symbolische activiteiten. Jongeren hebben behoefte aan perspectief. Onderwijs moet hen daadwerkelijk voorbereiden op de arbeidsmarkt. Er moeten mogelijkheden zijn voor sport, cultuur, ondernemerschap en verdere opleiding. Jongeren moeten niet het gevoel krijgen dat zij voor kansen noodgedwongen naar Paramaribo moeten vertrekken. Het congres bevatte ook een interactieve activiteit met leerlingen van leerjaar 10 en 11. Zij werden verdeeld over themagroepen en kregen de opdracht hun onderwerpen op creatieve en humoristische wijze in korte toneelstukken uit te beelden. Een sympathieke aanpak, omdat jongeren hierdoor op een laagdrempelige manier hun ervaringen en ideeën konden delen. Maar creativiteit mag geen vervanging worden voor concrete actie. Een jongere die op een podium vertelt wat er misgaat, heeft uiteindelijk weinig aan applaus als dezelfde problemen maanden of jaren later nog bestaan. Jeugdparticipatie krijgt pas betekenis wanneer aanbevelingen worden vertaald naar beleid, budgetten en zichtbare resultaten.
Districtscommissaris Eric Boldewijn sprak zijn waardering uit voor het feit dat het congres ook in Coronie werd georganiseerd. Hij moedigde jongeren aan zich te blijven inzetten voor hun ontwikkeling en wenste hen succes in hun loopbaan. Minister van Jeugdontwikkeling en Sport Lalinie Gopal riep de jongeren op hun best te blijven doen, voor hun rechten op te komen en zich actief in te zetten voor een betere toekomst. Die boodschap is terecht, maar kent ook een pijnlijke keerzijde. Jongeren kunnen moeilijk verantwoordelijk worden gehouden voor hun toekomst wanneer de samenleving onvoldoende voorwaarden schept om die toekomst op te bouwen. Wie jongeren vraagt hun rechten op te eisen, moet er ook voor zorgen dat die rechten daadwerkelijk worden beschermd. Wie jongeren aanspoort zich te ontwikkelen, moet investeren in onderwijs, voorzieningen, sport en werkgelegenheid. Tijdens haar bezoek overhandigde minister Gopal verschillende attributen en materialen aan de jongeren en de afdeling Jeugdontwikkeling en Sport in Coronie voor jeugd en sportactiviteiten.
Dat is welkom, maar ook hier geldt dat incidentele materialen geen structureel jeugdbeleid vervangen. Een paar sportattributen lossen geen gebrek aan faciliteiten, begeleiding of toekomstperspectief op. Het congres in Coronie is bovendien een voorbereiding op het landelijke jeugdcongres dat eind augustus in Paramaribo plaatsvindt. Daar zullen jongeren uit de districten hun aandachtspunten en aanbevelingen presenteren. Dat moment wordt de echte test. Niet de speeches, niet de toneelstukken en niet de hapjes na afloop, maar de vraag wat er met de aanbevelingen gebeurt. Als de overheid jongeren serieus neemt, moet het landelijke congres geen eindpunt zijn, maar het begin van controleerbare actie. Elke aanbeveling zou moeten worden beoordeeld, voorzien van een verantwoordelijke instantie en gekoppeld aan een realistische termijn. Want jongeren een stem geven is gemakkelijk. Aantonen dat die stem daadwerkelijk iets verandert, is de echte uitdaging. Coronie heeft gesproken. Nu is het aan de overheid om te bewijzen dat er ook geluisterd wordt.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
