Hij heeft zijn taken afgerond. Wij die hier nog zijn, moeten ons werk voortzetten. Met deze indringende woorden nam president Jennifer Simons afscheid van haar voorganger Chandrikapersad Santokhi tijdens een beladen uitvaartdienst in De Olifant. De sfeer was zwaar, doordrenkt van respect en herinnering, toen het staatshoofd stil stond bij het leven van een man die zijn stempel drukte nationaal en internationaal. Santokhi die op maandag 30 maart 2026 overleed, werd niet alleen herdacht als politicus, maar als een man van discipline, toewijding en plichtsbesef. Vanuit zijn beginjaren bij het Korps Politie Suriname groeide Santokhi uit tot een gezaghebbende kracht binnen het veiligheidsapparaat, met als bekroning zijn functie als hoofdcommissaris.
Maar zijn roeping reikte verder. In de politieke arena bewees hij zich als minister van Justitie en Politie, parlementariër en uiteindelijk als president, een rol die volgens Simons de hoogste en meest veeleisende functie binnen het land is. In haar toespraak gaf president Simons een zeldzaam inkijkje in de zwaarste van het presidentschap. Het vereist kracht, maar ook zachtheid en flexibiliteit. Achter de schermen, zo benadrukte zij, staat een president er vaak alleen voor. Adviseurs kunnen begeleiden, maar de uiteindelijke keuzes rusten op één paar schouders. Het verlies van Santokhi raakt Suriname diep, niet in de laatste plaats omdat hij de vierde oud-president is die het land in korte tijd moet missen, na Desiré Bouterse, Jules Wijdenbosch en Ronald Venetiaan. Een generatie leiders lijkt in rap tempo afscheid te nemen. Toch bleef het niet alleen bij formele woorden. Simons sprak ook persoonlijk.
Ze herinnerde zich hun samenwerking, soms intens, altijd professioneel, gedreven door één gemeenschappelijk doel, het landsbelang. Een van hun laatste gesprekken, kort voor juli 2025, ging over de toekomst van Suriname en de rol van politieke partijen daarin. Het was een gesprek dat nu, achteraf, een bijna symbolische lading krijgt. Aan het einde van haar toespraak richtte de president zich tot de nabestaanden en het volk. Haar woorden waren eenvoudig, maar krachtig, een wens voor vrede, rust en troost. In De Olifant werd die dag niet alleen afscheid genomen van een oud-president, maar ook van een hoofdstuk in de geschiedenis van Suriname. Wat blijft, zijn de woorden en de opdracht aan hen die achterblijven om het werk voort te zetten.
Volg de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal voor data, nieuws en inspiratie. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
