Wat ooit als een prachtig en waardevol project aan de Waterkant werd gerealiseerd, met steun van PURP en voorfinanciering van de IDB, dreigt steeds meer ten onder te gaan aan iets wat in Suriname helaas maar al te bekend is, gebrek aan toezicht, gebrek aan handhaving en vooral gebrek aan bestuurlijke verantwoordelijkheid. Met name na 18.00 uur verandert het gebied dagelijks in een regelrechte chaos. De verkeersregels lijken er niet meer te bestaan en de openbare ruimte wordt zonder enige terughoudendheid toegeëigend door automobilisten die menen dat zij overal mogen stoppen en parkeren. Wat bedoeld was als een verbetering van de openbare ruimte en leefbaarheid, is daardoor verworden tot een vrijplaats waar iedereen zijn eigen regels lijkt te bepalen. Vanaf het prille begin was duidelijk dat langs de versmalde weg een stop en parkeerverbod geldt. Dat verbod was geen overbodige luxe. De inrichting van het project heeft de beschikbare rijruimte beperkt en daarmee is het noodzakelijk geworden dat automobilisten zich strikt aan de verkeersregels houden. Maar juist daar gaat het volledig mis.
Het parkeerverbod wordt massaal genegeerd. Auto’s worden zonder enige schroom langs de weg geparkeerd, alsof de verkeersborden slechts decoratieve hangsels zijn. Nog erger is dat deze overtredingen plaatsvinden in het volle zicht van de autoriteiten. De Motor Surveillance Dienst van het Korps Politie Suriname, de reguliere politie en politiemotorrijders lijken het gebied nauwelijks als onderdeel van hun verantwoordelijkheid te beschouwen. De situatie is inmiddels zover geëscaleerd dat sommige automobilisten het zelfs aandurven om op het looppad naast het rijwielpad dubbel te parkeren. Daarmee wordt niet alleen de verkeersdoorstroming belemmerd, maar wordt ook de ruimte die bestemd is voor voetgangers en fietsers schaamteloos geblokkeerd. Een project dat juist bedoeld was om de openbare ruimte toerist vriendelijk, aantrekkelijker, veiliger en toegankelijker te maken, wordt op deze manier door egoïstisch gedrag en bestuurlijke nalatigheid uitgehold. De vraag is niet langer of de situatie uit de hand loopt. Dat stadium zijn we allang voorbij.
Het probleem is dat niemand blijkbaar bereid is daadwerkelijk verantwoordelijkheid te nemen. Waar is de beheersraad die ervoor moet zorgen dat het gebied op een professionele manier wordt beheerd? Waarom ontbreekt een structurele aanwezigheid van toezichthouders? Waarom worden overtreders niet consequent aangesproken, bekeurd of weggesleept? En waarom wordt een met publieke en internationale middelen gerealiseerd project feitelijk aan zijn lot overgelaten? Ook de eerdere aankondigingen over een veiligheidszone, die zich zou uitstrekken van de Rooseveltkade tot de Centrale Markt, dreigen hierdoor hun geloofwaardigheid volledig te verliezen. Een veiligheidszone op papier heeft geen enkele betekenis wanneer op straat geen agent te zien is wanneer verkeersregels massaal worden overtreden. De Regering kan alleen show, beleidsvoornemens, mooie aankondigingen presenteren en nadien blindstaren. Waar het structureel aan ontbreekt, is uitvoering. Er wordt gesproken over veiligheid, orde, toerisme, leefbaarheid en een aantrekkelijke binnenstad, maar ondertussen wordt een belangrijk deel van de openbare ruimte dagelijks gegijzeld door foutparkeerders en ontbrekende handhaving.
Het is ronduit beschamend dat miljoeneninvesteringen in de verbetering van de Waterkant uiteindelijk worden ondermijnd door gebrek aan elementaire controle. Een fraai aangelegd gebied heeft weinig waarde wanneer automobilisten vervolgens vrij spel krijgen en voetgangers en fietsers worden gedwongen zich tussen verkeerd geparkeerde voertuigen door te manoeuvreren. De verantwoordelijke autoriteiten moeten daarom ophouden met mooie woorden en eindelijk beginnen met optreden. De Waterkant heeft geen nieuwe aankondiging nodig, maar permanente handhaving, een goed bemande beheersstructuur en duidelijke consequenties voor overtreders. Zonder die maatregelen blijft het PURP project slechts een fraai decor voor bestuurlijke onmacht. En dat is misschien wel de meest pijnlijke conclusie, niet het gebrek aan geld heeft dit project in gevaar gebracht, maar het gebrek aan discipline, toezicht en verantwoordelijkheid.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
