Met het overlijden van Arnold Theodoor Halfhide heeft Suriname zondag afscheid moeten nemen van een diplomaat van uitzonderlijk formaat, een man die zijn land gedurende tientallen jaren met gezag, intelligentie en grote internationale klasse vertegenwoordigde en die zelfs bij zijn laatste vertrek niets aan het toeval overliet. Hij is op 86-jarige leeftijd vredig heengegaan en had, geheel in overeenstemming met zijn karakter, alles rond zijn afscheid zelf geregeld.
Halfhide behoorde tot een generatie vertegenwoordigers die diplomatie niet beschouwde als een verantwoordelijkheid tegenover land en volk. Zijn kracht lag in voorbereiding, beheersing, strategisch inzicht en het vermogen om Suriname ook onder moeilijke omstandigheden een gerespecteerde plaats aan internationale onderhandelingstafels te geven.
Zijn professionele loopbaan begon buiten de diplomatie. Na een commerciële opleiding in Nederland trad hij in 1968 in dienst van de Bruynzeel Suriname Houtmaatschappij, waar hij zich vanuit de lokale verkoop opwerkte tot een leidinggevende positie binnen de exportafdeling en uiteindelijk werd opgenomen in de directie. Later stond hij aan het hoofd van Varossieau Suriname Paint Industry. Die jaren in het bedrijfsleven gaven hem een scherp inzicht in handel, export, internationale betrekkingen en de economische belangen die achter diplomatieke gesprekken schuilgaan.
Vanaf 1981 begon het hoofdstuk waarmee zijn naam voorgoed verbonden zou blijven. Als consul generaal in New York zette hij zijn eerste grote stappen binnen de buitenlandse dienst, waarna hij Suriname vertegenwoordigde in Venezuela, Nicaragua, Canada en de Verenigde Staten. Hij diende tweemaal als ambassadeur in Washington en overhandigde in verschillende perioden zijn geloofsbrieven aan de Amerikaanse presidenten Ronald Reagan en Bill Clinton.
Zijn loopbaan voerde hem door politiek uiterst gevoelige jaren waarin Suriname internationaal onder druk stond en iedere diplomatieke beweging gevolgen kon hebben voor de positie van het land. Halfhide wist zich in dat krachtenveld staande te houden door zijn talenkennis, zijn mensenkennis en zijn vermogen om achter formele standpunten de werkelijke belangen van gesprekspartners te doorgronden. Hij beheerste acht talen, waaronder Spaans, Portugees en Noors, maar zijn grootste taal was die van de diplomatie zelf.
Tijdens zijn tweede ambtstermijn in Washington leverde hij een belangrijke bijdrage aan de inrichting van de Surinaamse vertegenwoordiging bij zowel de Amerikaanse regering als de Organisatie van Amerikaanse Staten. Daarvoor voerde hij overleg met invloedrijke Amerikaanse instituten en autoriteiten. Zijn optreden onderstreepte dat een klein land niet klein hoeft te onderhandelen wanneer zijn vertegenwoordigers goed voorbereid zijn, hun dossier beheersen en weten wanneer zij moeten spreken en wanneer zij beter kunnen luisteren.
Ook na zijn formele ambassadeurschappen bleef Halfhide dienstbaar aan Suriname. Als ambassadeur algemene dienst en adviseur op het Kabinet van de President begeleidde hij belangrijke buitenlandse contacten en stelde hij zijn ervaring beschikbaar aan het hoogste bestuurlijke niveau. In 2018 werd hij opnieuw beëdigd als ambassadeur voor Nicaragua, waarbij hij zich onder meer inzette voor samenwerking op het gebied van landbouw en voor de bevordering van Surinaamse exportproducten.
Voor zijn langdurige verdiensten werd hij in 2010 onderscheiden als grootofficier in de Ereorde van de Palm. Die onderscheiding markeerde slechts een deel van wat hij voor Suriname heeft betekend, want zijn werkelijke nalatenschap ligt in de deuren die hij opende, de relaties die hij hielp onderhouden en de generaties diplomaten en bestuurders die uit zijn ervaring konden putten.
Kenmerkend voor Arnold Halfhide was dat hij tot het einde de regie over zijn eigen leven behield. Zoals hij diplomatieke missies voorbereidde, internationale contacten ordende en complexe belangen zorgvuldig op elkaar afstemde, zo heeft hij ook zijn laatste afscheid zelf geregeld. Daarin lag geen afstandelijkheid, maar verantwoordelijkheid tegenover de mensen die hij achterlaat. Hij wilde hun niet alleen herinneringen nalaten, maar ook rust, duidelijkheid en de zekerheid dat alles volgens zijn wens zou verlopen.
Suriname verliest met Arnold Halfhide niet alleen een voormalige ambassadeur, maar een vertegenwoordiger van een bestuurlijke traditie waarin kennis, discipline, etiquette en nationale waardigheid centraal stonden. Zijn leven herinnert eraan dat diplomatie meer vraagt dan een benoeming of een officiële titel. Het vereist karakter, dossierkennis, culturele intelligentie en een diep besef dat men in het buitenland nooit uitsluitend zichzelf vertegenwoordigt, maar de naam en toekomst van een heel land.
Arnold Halfhide heeft zijn laatste reis voorbereid zoals hij zijn leven heeft geleid, zorgvuldig, waardig en volledig in regie. De topdiplomaat die Suriname op verschillende continenten vertegenwoordigde, is zondag vredig heengegaan, maar zijn betekenis voor de buitenlandse dienst en zijn voorbeeld van toegewijde nationale dienstverlening zullen blijven voortleven.
Aan zijn familie, vrienden, voormalige collega’s en allen die met hem hebben mogen samenwerken, wordt veel kracht en troost toegewenst bij het dragen van dit grote verlies.
Moge zijn ziel in eeuwige vrede rusten.
