Het recente werkbezoek van president Jennifer Simons aan het Verenigd Koninkrijk had volgens de regering één duidelijk doel, het versterken van internationale partnerschappen en het aantrekken van investeringen voor de economische ontwikkeling van Suriname. Achter de diplomatieke formuleringen schuilt echter een fundamentele vraag die de samenleving niet kan negeren, bereidt de regering de weg voor naar nieuwe leningen of zelfs een nieuwe schuldherschikking? Die vraag werd in De Nationale Assemblée scherp op tafel gelegd door VHP-parlementariër Mahinder Jogi. Aanleiding vormden de uitspraken van de president na haar terugkeer uit Engeland, waar zij samen met een kleine delegatie gesprekken voerde met internationale financiële instellingen, Bank of America en vertegenwoordigers uit de financiële sector en de olie en gasindustrie. Juist de verwijzing naar internationale financiële instellingen roept vragen op. De president sprak over ondersteuning, kennisuitwisseling en deskundigheid om Suriname voor te bereiden op de verwachte olie en gasinkomsten.
Dat onderscheid is allesbehalve onbelangrijk. Suriname heeft nog maar kort geleden een ingrijpend traject van schuldherschikking doorlopen. De economische pijn van dat proces is nog voelbaar bij burgers en bedrijven. Tegen die achtergrond is het begrijpelijk dat elke verwijzing naar internationale financiële instellingen onmiddellijk vragen oproept over mogelijke nieuwe leningen of aanvullende schuldafspraken. Jogi vraagt daarom terecht om volledige transparantie. Welke instellingen zaten daadwerkelijk aan tafel? Welke concrete onderwerpen zijn besproken? Zijn er intentieverklaringen ondertekend of financiële toezeggingen gedaan? Zonder heldere antwoorden blijven uitspraken over internationale ondersteuning vooral politieke slogans. Ook de rol van Bank of America verdient nadere toelichting. De Amerikaanse zakenbank beschikt over uitgebreide ervaring op het gebied van internationale financiering, kapitaalmarkten en advisering rond grote energieprojecten. Dat kan waardevolle expertise opleveren, maar roept tegelijkertijd de vraag op welke belangen de bank vertegenwoordigt en welke positie Suriname in een dergelijke samenwerking inneemt. Advies van een internationale zakenbank is immers zelden vrijblijvend.
De president benadrukte daarnaast dat Suriname zich voorbereidt op een nieuwe economische fase en sprak over een noodzakelijke economische transitie. Dat klinkt ambitieus, maar zonder verdere uitwerking blijft het een abstract begrip. Gaat het om hervormingen van de staatsfinanciën, investeringen in infrastructuur, versterking van het investeringsklimaat? De samenleving verdient meer dan algemene beleidsformuleringen. Daar komt nog bij dat de regering heeft gesproken over de ontwikkeling van een staatsinvesteringsfonds voor toekomstige olie en gasinkomsten. Internationaal bestaan hiervoor succesvolle voorbeelden, maar ook tal van mislukkingen. Het succes van zo’n fonds hangt volledig af van transparant bestuur, onafhankelijke controle en duidelijke wettelijke kaders. Zonder die randvoorwaarden kan een staatsfonds juist uitgroeien tot een bron van politieke beïnvloeding en financieel wanbeheer. Hetzelfde geldt voor de aangekondigde internationale partnerschappen. Investeringen zijn welkom en internationale samenwerking is noodzakelijk, maar alleen wanneer duidelijk is onder welke voorwaarden deze tot stand komen.
Zolang die informatie ontbreekt, blijft onduidelijk of het werkelijk gaat om investeringen die economische groei stimuleren of om financiële afspraken die toekomstige generaties met nieuwe schulden belasten. Juist nu Suriname zich opmaakt voor een olie economie is maximale openheid essentieel. Grote verwachtingen gaan vaak gepaard met grote financiële belangen. Dat vraagt om een regering die niet alleen spreekt over kansen, maar ook volledige verantwoording aflegt over de gesprekken die zij voert en de afspraken die zij maakt. De vragen van Mahinder Jogi raken daarom aan een veel bredere discussie dan een enkel werkbezoek. Ze gaan over de manier waarop Suriname zijn economische toekomst vormgeeft. Transparantie is daarbij geen politieke luxe, maar een democratische plicht. Zolang de regering geen concrete duidelijkheid geeft over de inhoud van haar internationale gesprekken, blijft de twijfel bestaan of achter de belofte van partnerschappen en investeringen misschien toch de schaduw van nieuwe schulden schuilgaat.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
