In Meerzorg verzamelden tientallen, zo niet honderden deelnemers zich voor de Mental Awareness Loop, niet alleen om kilometers af te leggen, maar om een diepgeworteld maatschappelijk probleem zichtbaar te maken, de stilte rond mentale gezondheid. De sfeer was energiek, maar de onderliggende boodschap ernstig. Terwijl deelnemers zich door de straten bewogen, droegen zij meer dan sportieve ambitie met zich mee, ze droegen verhalen, zorgen en hoop. Het thema van de dag, Jepi de, No sjeng! (er is hulp, schaam je niet), sneed dwars door een cultuur van terughoudendheid en taboe. Tijdens het evenement sprak Raj Jadnanansing met duidelijke waardering over de organisatie en de grote opkomst. Maar zijn boodschap ging verder dan lof. Hij schetste een realiteit die velen herkennen, maar zelden hardop benoemen, mentale problemen blijven vaak onder de radar totdat ze escaleren. Volgens de onderminister is bewustwording de eerste en misschien wel belangrijkste stap richting verandering. Als we het probleem niet erkennen, kunnen we het ook niet aanpakken, was de kern van zijn betoog.
Hij benadrukte dat mentale gezondheid niet iets is dat zich vanzelf herstelt. Integendeel, zonder tijdige aandacht kunnen spanningen, depressie of andere psychische klachten uitmonden in situaties die hele gezinnen ontwrichten en gemeenschappen onder druk zetten. Wat zijn woorden extra urgent maakte, is de realiteit dat veel mensen pas hulp zoeken wanneer het al bijna te laat is. Schaamte, onbegrip en gebrek aan informatie vormen nog altijd drempels. De oproep van de onderminister was daarom scherp en onomwonden, het zoeken van professionele hulp moet worden genormaliseerd. Niet als laatste redmiddel, maar als een bewuste en tijdige keuze. Door mensen fysiek samen te brengen rond een gedeeld doel, ontstaat er ruimte voor gesprek en precies dat is wat nodig is om taboes te doorbreken. Want mentale gezondheid speelt zich misschien af in het individu, maar de impact ervan is collectief. Wat opviel, was de diversiteit van de deelnemers.
Jongeren, ouderen, professionals en buurtbewoners liepen zij aan zij. Dat beeld alleen al vertelde een verhaal, mentale gezondheid raakt iedereen, ongeacht leeftijd, achtergrond of sociale positie. En misschien nog belangrijker, de bereidheid om erover te praten groeit. In Commewijne lijkt zich daarmee een voorzichtige maar betekenisvolle verschuiving af te tekenen. Waar mentale problemen eerder werden weggewuifd of verborgen gehouden, ontstaat nu langzaam ruimte voor erkenning en dialoog. Initiatieven zoals deze loop fungeren als katalysator, ze maken het onzichtbare zichtbaar en geven mensen een stem. Maar het is een begin en misschien wel een noodzakelijke schok om een bredere beweging op gang te brengen. Bewustwording moet immers worden gevolgd door structurele actie, betere toegang tot zorg, meer voorlichting en een samenleving die niet oordeelt, maar ondersteunt. De stilte rond mentale gezondheid is aan het barsten. Steeds meer mensen durven hun verhaal te delen, hulp te zoeken en elkaar te steunen. En zolang die beweging blijft groeien, krijgt de slogan van de dag steeds meer betekenis, niet alleen als woorden, maar als een nieuwe manier van denken, er is hulp en schaam je niet.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
