In een wereld die genoeg kennis, logistiek en productiecapaciteit heeft om voedsel sneller dan ooit over grenzen te verplaatsen, laat het nieuwe Global Report on Food Crises 2026 zien dat acute honger zich dieper heeft vastgezet in de zwakste delen van het internationale systeem. Volgens het rapport leefden in 2025 ongeveer 266 miljoen mensen in 47 landen en gebieden met hoge niveaus van acute voedselonzekerheid. Dat komt neer op bijna 23 procent van de onderzochte bevolking en laat zien dat honger steeds minder een tijdelijke ramp is, en steeds vaker het gevolg van oorlog, ontwrichting, dure voedselmarkten en falende toegang tot hulp.
De cijfers zijn hard, maar de concentratie ervan is misschien nog verontrustender. Tien landen, waaronder Afghanistan, Bangladesh, de Democratische Republiek Congo, Myanmar, Nigeria, Pakistan, Zuid Sudan, Sudan, Syrië en Jemen, waren samen goed voor twee derde van alle mensen die met ernstige acute honger te maken hadden. Afghanistan, Zuid Sudan, Sudan en Jemen behoorden tot de zwaarste voedselcrises, zowel in absolute aantallen als in het aandeel van de bevolking dat in nood verkeerde.
De scherpste grens werd in 2025 overschreden toen hongersnood werd vastgesteld in Gaza Governorate en delen van Sudan. Voor het eerst sinds de start van deze rapportagereeks werden in één jaar twee aparte hongersnoden bevestigd, waardoor het begrip crisis bijna te zwak wordt voor wat zich daar voltrok. Conflict, geblokkeerde of beperkte humanitaire toegang en massale verplaatsing van mensen duwden kwetsbare gemeenschappen naar de meest extreme vorm van voedselnood.
De ontwikkeling over tien jaar laat zien hoe diep de breuk is geworden. Acute honger is volgens het rapport sinds 2016 verdubbeld, en het aantal mensen in catastrofale honger, de zwaarste fase van het internationale IPC systeem, lag in 2025 negen keer hoger dan in 2016. Daardoor gaat het niet langer alleen om meer mensen die tijdelijk minder eten, maar om een groeiende groep die terechtkomt in omstandigheden waarin ondervoeding, sterfte en maatschappelijke instorting dichtbij komen.
Kinderen dragen de zwaarste rekening van deze verslechtering. In 2025 waren 35,5 miljoen kinderen acuut ondervoed, van wie bijna 10 miljoen leden aan ernstige acute ondervoeding. In bijna de helft van de onderzochte voedselcrisisgebieden viel voedselnood samen met voedingscrises, waarbij slechte voeding, ziekte, kapotte gezondheidsdiensten en gebrek aan schoon water elkaar versterken.
De VN wijst conflict opnieuw aan als de grootste motor achter acute voedselonzekerheid en ondervoeding. Secretaris generaal António Guterres noemde het feit dat in twee conflictgebieden tegelijk hongersnood ontstond een ongekende ontwikkeling, en riep wereldleiders op om niet alleen levensreddende hulp op te schalen, maar ook de conflicten aan te pakken die deze ellende veroorzaken. Zijn boodschap raakt een ongemakkelijke waarheid, namelijk dat honger vandaag vaak niet ontstaat door een leeg veld, maar door een geblokkeerde weg, een beschoten haven, een ingestorte munt of een politieke keuze die hulp vertraagt.
Gedwongen verplaatsing maakt die crisis nog zwaarder. Meer dan 85 miljoen mensen waren in 2025 ontheemd binnen voedselcrisiscontexten, onder wie binnenlands verdrevenen, vluchtelingen en asielzoekers. Mensen die hun huis verliezen, verliezen meestal ook hun landbouwgrond, werk, netwerk, schoolstructuur en toegang tot basisvoorzieningen, waardoor zij vaker en dieper in acute honger terechtkomen dan de gemeenschappen die hen opvangen.
De vooruitzichten voor 2026 blijven somber, omdat oorlogen, klimaatschokken en economische onzekerheid elkaar blijven versterken. De escalatie in het Midden Oosten kan volgens het rapport extra druk zetten op importafhankelijke landen, doordat hogere energieprijzen, duurdere logistiek en mogelijke verstoringen in kunstmest en voedseltransport de koopkracht van kwetsbare gezinnen verder aantasten. Daardoor kan een conflict dat geografisch ver weg lijkt, via brandstof, graan, scheepvaart en kunstmest alsnog zichtbaar worden in de prijs van brood, rijst en basisvoeding.
De financiële situatie maakt de waarschuwing nog ernstiger. Hulp voor voedselcrises en voeding is teruggevallen naar niveaus die bijna een decennium geleden gebruikelijk waren, terwijl de noden veel groter zijn geworden. Volgens aanvullende berichtgeving daalde humanitaire financiering voor voedselcrises in 2025 sterk, waardoor hulporganisaties minder capaciteit hebben om op tijd in te grijpen, voedsel te leveren, ondervoede kinderen te behandelen en vroege signalen om te zetten in preventieve actie.
Een verborgen probleem zit in de data zelf. Het rapport benadrukt dat een lager totaal aantal gemeten mensen in ernstige voedselnood niet automatisch betekent dat de wereld vooruitgaat, omdat 2026 het laagste aantal landen met technisch vergelijkbare data in tien jaar telt. Achttien landen en gebieden misten vergelijkbare gegevens, waaronder grote crisissituaties zoals Burkina Faso, Congo en Ethiopië, die in 2024 samen nog meer dan 27 miljoen mensen met urgente voedselhulpbehoefte telden.
Voor Suriname is deze wereldwijde voedselcrisis een bevestiging om voedselzekerheid strategischer te organiseren voordat externe schokken de prijs van import, brandstof en kunstmest opnieuw omhoogduwen. Een land met landbouwgrond, water, vis, bosproducten en regionale markttoegang moet investeren in lokale productie, opslag, verwerking, zaaigoed, koelketens en betrouwbare voedseldata, omdat echte stabiliteit niet begint wanneer de crisis uitbreekt, maar wanneer gemeenschappen al veerkracht hebben opgebouwd. De beste bescherming tegen een dure wereldmarkt is geen paniekbeleid, maar een voedselstrategie die boeren, handelaren, scholen, gezondheidsdiensten en lokale verwerkers aan elkaar koppelt.
Het rapport maakt duidelijk dat honger niet langer kan worden behandeld als een tijdelijke ramp die na een inzamelingsactie verdwijnt. De zwaarste crises zijn langdurig, voorspelbaar en geconcentreerd in landen die worden geraakt door conflict, armoede, klimaatdruk en zwakke instituties. Zolang de wereld wel vroeg genoeg ziet dat mensen afglijden, maar te laat handelt om hen vast te houden, zal voedselnood niet alleen een humanitaire tragedie blijven, maar ook een bewijs van politiek falen.
Het gehele GLOBAL REPORT ON FOOD CRISES 2026 kunt u hier downloaden
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
