About
Mission
We connect journalism, community building and posting to feed society with reliable data and create equal development opportunities.
Vision
We are building a future where transparency, social cohesion and flexible talent combine to create impactful, data-driven decision-making.
About
De onderzoekers van Ko'W' Checking zijn professionals van het AgapeUnit-team die zich richten op onafhankelijke, data gedreven berichtgeving. Via onze eigen platform bieden wij de samenleving betrouwbare en feitelijk onderbouwde informatie, gebaseerd op zorgvuldig onderzoek en verificatie. Ko'W' Checking werkt met een eigen redactie en onderzoeksstructuur. Informatie wordt uitsluitend gepubliceerd na interne controle. Indien nodig corrigeren of brengen wij dieptegang in berichten afkomstig van andere nieuwsbronnen wanneer deze onjuist of onvolledig blijken te zijn. Wij bieden organisaties de mogelijkheid om advertenties en promotionele boodschappen te plaatsen op onze website en via onze sociale mediakanalen. Deze commerciële dienstverlening heeft geen invloed op onze redactionele onafhankelijkheid. Ongeacht de achtergrond of doelstellingen van een organisatie, blijven wij feitelijk en onafhankelijk rapporteren. Wij formuleren onze artikelen naar waarheid en zonder redactionele binding aan commerciële of politieke belangen. Transparantie en integriteit vormen hierbij de basis.

Guyana daagt banken uit om landbouw en natuur te financieren en maakt van klimaatverandering een economische investeringsagenda

De traditionele rol van banken binnen de economische ontwikkeling van Guyana komt steeds nadrukkelijker ter discussie te staan nu president Irfaan Ali financiële instellingen oproept hun kapitaal niet uitsluitend beschikbaar te stellen voor gevestigde ondernemingen, vastgoed en conventionele handelsactiviteiten, maar ook voor landbouwprojecten die bestand zijn tegen klimaatverandering en investeringen waarmee de bescherming van natuurlijke ecosystemen een economische waarde krijgt. Tijdens de officiële opening van het nieuwe hoofdkantoor van de Bank of Baroda in Georgetown heeft het staatshoofd duidelijk gemaakt dat klimaatbestendigheid, voedselzekerheid en biodiversiteit niet langer uitsluitend onderwerpen mogen zijn voor internationale milieuconferenties en overheidsprogramma’s, maar onderdeel moeten worden van de dagelijkse kredietverlening en investeringsbeslissingen van commerciële banken. De oproep komt op een moment waarop extreme weersomstandigheden de internationale voedselproductie onder druk zetten, terwijl de groeiende belangstelling voor groene financiering nieuwe mogelijkheden biedt om kapitaal aan te trekken voor landbouwtechnologie, duurzame infrastructuur en natuurbehoud. Achter deze ontwikkeling schuilt een fundamentele verschuiving in het economisch denken, omdat een land dat zijn toekomstige welvaart wil beschermen niet uitsluitend moet investeren in ondernemingen die vandaag winstgevend zijn, maar ook in productiesystemen die morgen kunnen blijven functioneren wanneer droogte, overstromingen en andere klimaatrisico’s de economische omstandigheden ingrijpend veranderen.

De uitspraken van Ali werden gedaan tijdens de ingebruikname van het nieuwe hoofdkantoor van de Bank of Baroda op vrijdag 6 november 2026, waarmee de internationale financiële instelling een nieuwe fase van haar aanwezigheid in Guyana markeerde. De bank is inmiddels ongeveer zestig jaar actief in het land en stond enkele jaren geleden nog op het punt haar Guyanese activiteiten af te bouwen. President Ali herinnerde eraan dat zijn regering na zijn aantreden in 2020 gesprekken heeft gevoerd om belangrijke internationale banken voor de nationale economie te behouden. De opening van het nieuwe hoofdkantoor vormt daardoor niet uitsluitend een uitbreiding van bancaire infrastructuur, maar weerspiegelt ook het groeiende economische vertrouwen dat Guyana probeert te ontwikkelen door de olieproductie, internationale investeringen en de uitbreiding van verschillende economische sectoren. De president gebruikte de gelegenheid echter om duidelijk te maken dat de aanwezigheid van grote banken pas werkelijk betekenis krijgt wanneer hun financiële middelen worden ingezet om de productieve capaciteit van het land te versterken. Een financieel systeem dat voornamelijk bestaande grote ondernemingen bedient, maar onvoldoende kapitaal beschikbaar stelt aan kleinere producenten en innovatieve bedrijven, kan volgens deze benadering de economische groei op langere termijn beperken.

De oproep om klimaatbestendige landbouw te financieren heeft een duidelijke economische achtergrond, omdat de toenemende onzekerheid over neerslag en temperatuur traditionele landbouwmodellen steeds kwetsbaarder maakt. Een boer die zijn volledige productie afhankelijk maakt van één gewas en één oogstperiode, loopt het risico zijn inkomsten grotendeels te verliezen wanneer extreme droogte of hevige regenval de opbrengst vernietigt. Dergelijke verliezen treffen niet alleen de landbouwondernemer, maar eveneens de bank die de productie heeft gefinancierd en de huishoudens die afhankelijk zijn van de beschikbaarheid van betaalbare voedingsmiddelen. Ali stelt daarom dat financiële instellingen hun beoordeling van landbouwprojecten moeten aanpassen en meer aandacht moeten besteden aan technologie waarmee boeren de gevolgen van veranderende weersomstandigheden kunnen beperken. Investeringen in klimaatbestendige productie zijn volgens deze gedachtegang niet uitsluitend een vorm van maatschappelijke verantwoordelijkheid, maar kunnen ook bijdragen aan een stabielere kredietportefeuille waarin het risico op grote verliezen door mislukte oogsten beter wordt beheerst.

Een belangrijk voorbeeld dat de president naar voren bracht, betreft de toepassing van moderne landbouwtechnieken zoals hydrocultuur, waarbij gewassen worden geteeld met behulp van gecontroleerde water en voedingsstoffensystemen in plaats van volledig afhankelijk te zijn van traditionele landbouwgrond. Dergelijke systemen kunnen in geschikte omstandigheden minder water gebruiken en bieden mogelijkheden om de groei van gewassen nauwkeuriger te beheersen. Ook de invloed van extreme neerslag of langdurige droogte kan gedeeltelijk worden beperkt wanneer de productie plaatsvindt binnen beschermde installaties. Ali wees op de verschillen tussen landbouwers die tijdens El Niño afhankelijk blijven van gewone teeltmethoden en ondernemers die gebruikmaken van moderne productiesystemen, waarbij de gevolgen voor de opbrengst aanzienlijk uiteen kunnen lopen. De economische betekenis daarvan is groot omdat een bank bij het beoordelen van een landbouwinvestering niet uitsluitend zou moeten kijken naar de aanschafkosten van nieuwe technologie, maar eveneens naar de mogelijke vermindering van productieverlies en de grotere voorspelbaarheid van toekomstige inkomsten. De president presenteert klimaatbestendige landbouw daarmee als een activiteit waarin commerciële belangen en maatschappelijke ontwikkeling elkaar kunnen versterken.

De mogelijkheden van hydrocultuur en andere vormen van slimme landbouw vragen echter om een zorgvuldige financiële beoordeling, omdat technologische vooruitgang niet automatisch betekent dat iedere investering economisch verantwoord is. Moderne teeltsystemen kunnen hoge aanvangskosten met zich meebrengen voor waterpompen, voedingssystemen, beschermde constructies, sensoren en technische ondersteuning. Bovendien zijn sommige installaties afhankelijk van een betrouwbare elektriciteitsvoorziening, waardoor stroomonderbrekingen en hoge energiekosten belangrijke risico’s kunnen vormen. Een bank die dergelijke projecten wil financieren, moet daarom beschikken over voldoende technische kennis om de haalbaarheid van het bedrijfsmodel te beoordelen. De verwachte productie, onderhoudskosten, marktprijzen en beschikbaarheid van deskundig personeel moeten zorgvuldig worden onderzocht voordat krediet wordt verstrekt. Het economisch voordeel ontstaat niet uitsluitend doordat een onderneming moderne apparatuur gebruikt, maar vooral wanneer de technologie leidt tot een stabielere productie, lagere risico’s en voldoende inkomsten om de investering terug te verdienen.

De boodschap van Ali raakt daarmee aan een fundamenteel probleem binnen traditionele kredietverlening, omdat banken doorgaans sterk afhankelijk zijn van tastbare zekerheden zoals grond, gebouwen en andere bezittingen die als onderpand kunnen dienen. Landbouwers en kleine ondernemers beschikken echter niet altijd over voldoende geregistreerde eigendommen om omvangrijke investeringen te financieren, zelfs wanneer hun bedrijfsactiviteiten economisch veelbelovend zijn. De financiering van klimaatbestendige landbouw vraagt daarom om andere vormen van risicobeoordeling, waarbij toekomstige kasstromen, afzetcontracten, technische begeleiding en de kwaliteit van het bedrijfsplan een grotere rol krijgen. Financiële instellingen kunnen daarnaast samenwerken met overheden en internationale ontwikkelingsorganisaties om gedeeltelijke kredietgaranties en andere instrumenten te ontwikkelen waarmee het risico van nieuwe investeringen beter wordt verdeeld. De uitdaging is om landbouwprojecten financierbaar te maken zonder dat banken worden gedwongen onverantwoorde kredietrisico’s te accepteren. Een gezonde financiële sector moet immers bijdragen aan economische groei, maar tegelijkertijd de spaargelden en andere middelen van klanten zorgvuldig beschermen.

De oproep om biodiversiteit als onderdeel van financiële besluitvorming te behandelen, vertegenwoordigt een nog grotere verandering in de traditionele benadering van economische waarde. Bossen, rivieren, wetlands en andere natuurlijke ecosystemen leveren belangrijke diensten die vaak onvoldoende zichtbaar zijn binnen gewone financiële berekeningen. Zij dragen bij aan waterregulering, bescherming tegen erosie, koolstofopslag, biodiversiteit en de beschikbaarheid van natuurlijke hulpbronnen waarvan landbouw, visserij en andere economische activiteiten afhankelijk zijn. De waarde van deze functies wordt echter niet altijd rechtstreeks uitgedrukt in financiële inkomsten, waardoor investeringen in natuurbehoud moeilijker toegang krijgen tot commerciële kredietverlening. Ali wil dat financiële instellingen nadrukkelijker onderzoeken hoe dergelijke projecten kunnen worden verbonden aan economische activiteiten en betrouwbare financieringsmodellen. Daarbij kan worden gedacht aan duurzaam bosbeheer, ecotoerisme, herstel van aangetaste ecosystemen en andere initiatieven waarbij natuurbehoud samengaat met economische voordelen voor lokale gemeenschappen.

De ontwikkeling van dergelijke financieringsmodellen vereist echter duidelijke afspraken over de vraag hoe de economische waarde van natuur wordt vastgesteld en welke inkomsten daadwerkelijk beschikbaar zijn om investeringen terug te betalen. Een bos kan een aanzienlijke ecologische waarde vertegenwoordigen zonder dat deze waarde onmiddellijk kan worden omgezet in voldoende geldstromen voor rente en aflossing van een banklening. Bij projecten die gebruikmaken van koolstofkredieten moeten bovendien betrouwbare methoden bestaan om vast te stellen hoeveel uitstoot daadwerkelijk wordt vermeden of hoeveel koolstof langdurig wordt opgeslagen. Internationale investeerders verlangen steeds vaker onafhankelijke verificatie en transparantie over de eigendomsrechten, projectkosten en verdeling van financiële opbrengsten. Wanneer deze voorwaarden onvoldoende zijn geregeld, bestaat het risico dat projecten hoge verwachtingen creëren zonder dat zij daadwerkelijk voldoende inkomsten opleveren. De financiering van biodiversiteit vraagt daarom om gespecialiseerde kennis en een zorgvuldig onderscheid tussen ecologische waarde, toekomstige commerciële mogelijkheden en reeds beschikbare financiële middelen.

Guyana probeert op dit terrein een internationale voortrekkersrol te ontwikkelen door natuurbehoud nadrukkelijk te verbinden aan zijn nationale ontwikkelingsstrategie. De Low Carbon Development Strategy vormt daarbij een belangrijk beleidsinstrument waarmee het land internationale financiële ondersteuning probeert aan te trekken voor de bescherming van bossen en andere natuurlijke ecosystemen. President Ali wees tijdens recente internationale bijeenkomsten op de samenwerking met Noorwegen en de ontwikkeling van koolstofkredieten, waarmee Guyana volgens zijn verklaring inmiddels meer dan 500 miljoen Amerikaanse dollar heeft gemobiliseerd. Een deel van deze middelen wordt gebruikt voor ontwikkelingsprojecten in inheemse gemeenschappen en investeringen die de weerbaarheid tegen klimaatverandering moeten vergroten. Deze benadering laat zien dat natuurbehoud onder bepaalde voorwaarden financiële mogelijkheden kan creëren voor landen die beschikken over omvangrijke bosgebieden. De economische betekenis ligt niet uitsluitend in het ontvangen van internationale betalingen, maar vooral in de mogelijkheid om dergelijke inkomsten te verbinden aan infrastructuur, lokale ondernemingen en maatschappelijke voorzieningen die de nationale ontwikkeling ondersteunen.

De internationale ambities van Guyana worden verder versterkt door de Global Biodiversity Alliance, waarmee het land samenwerking probeert te organiseren tussen regeringen, wetenschappers, financiële instellingen en ondernemingen die betrokken zijn bij de bescherming van natuurlijke ecosystemen. Tijdens de recente bijeenkomst van deze alliantie in Georgetown presenteerde Ali een programma dat gericht is op het ontwikkelen van projecten die daadwerkelijk financierbaar zijn en meetbare resultaten kunnen opleveren. Een belangrijk onderdeel daarvan is de voorbereiding van een internationaal investeringsforum dat naar verwachting in juni 2027 in Londen zal plaatsvinden. Tijdens deze bijeenkomst moeten potentiële investeerders, ontwikkelingsbanken, filantropische instellingen en andere financiële partijen worden samengebracht om concrete projecten te beoordelen. Het voornemen is om vooraf voldoende technische en financiële informatie beschikbaar te maken, zodat de gesprekken niet opnieuw beperkt blijven tot algemene verklaringen over de noodzaak van natuurbehoud. Deze aanpak weerspiegelt de groeiende erkenning dat internationale klimaatfinanciering alleen effectief kan worden wanneer goede beleidsideeën worden vertaald naar uitvoerbare investeringsvoorstellen met duidelijke verantwoordelijkheden en controleerbare resultaten.

De betrokkenheid van koning Charles III bij internationale initiatieven voor natuurbehoud heeft Guyana daarnaast nieuwe mogelijkheden geboden om zijn beleid onder de aandacht te brengen binnen het Gemenebest. Tijdens de recente bijeenkomst van regeringsleiders in Antigua en Barbuda benadrukte Ali dat de bescherming van biodiversiteit niet afzonderlijk moet worden behandeld van economische ontwikkeling, werkgelegenheid en de verbetering van levensomstandigheden. Hij stelde dat internationale samenwerking vooral betekenis krijgt wanneer natuurlijke hulpbronnen worden beschermd en tegelijkertijd economische mogelijkheden ontstaan voor de gemeenschappen die van deze ecosystemen afhankelijk zijn. Binnen het Commonwealth Nature Initiative wordt geprobeerd wetenschap, financiering en bestuurlijke samenwerking beter met elkaar te verbinden, zodat landen ondersteuning kunnen krijgen bij het ontwikkelen van concrete beschermingsprogramma’s. De nadruk ligt daarbij steeds minder op het uitsluitend aanwijzen van beschermde gebieden en steeds meer op de ontwikkeling van mechanismen waarmee natuurbehoud kan bijdragen aan economische zekerheid. De uitdaging blijft echter om te voorkomen dat internationale financiering voornamelijk terechtkomt bij grote organisaties en consultants, terwijl lokale gemeenschappen onvoldoende profiteren van de economische waarde die aan hun leefomgeving wordt toegekend.

De toenemende belangstelling voor natuurfinanciering creëert eveneens nieuwe mogelijkheden voor commerciële banken, omdat projecten die verband houden met klimaatbestendigheid en biodiversiteit onderdeel kunnen worden van een bredere financiële markt voor duurzame investeringen. Banken kunnen bijvoorbeeld financiering verstrekken aan ondernemingen die investeren in efficiënte irrigatiesystemen, duurzame landbouwverwerking, hernieuwbare energie of technologie waarmee natuurlijke hulpbronnen beter worden beheerd. Ook kunnen financiële instellingen samenwerken met internationale fondsen om projecten te ondersteunen die zonder aanvullende garanties moeilijk financierbaar zijn. Het ontwikkelen van dergelijke activiteiten vraagt echter om een andere benadering van risicobeheer, omdat de financiële prestaties niet uitsluitend worden beïnvloed door traditionele marktontwikkelingen, maar eveneens door klimaatfactoren, technologische betrouwbaarheid en veranderingen in internationale milieuregels. Financiële instellingen zullen daarom moeten investeren in deskundigheid waarmee zij deze risico’s zelfstandig kunnen beoordelen. Een bank die duurzame projecten financiert zonder voldoende inzicht in de technische en economische haalbaarheid, kan immers nieuwe financiële kwetsbaarheden creëren in plaats van bestaande risico’s te verminderen.

De oproep van Ali krijgt extra betekenis doordat Guyana zich tegelijkertijd ontwikkelt tot een belangrijke producent van aardolie, waardoor het land beschikt over groeiende financiële middelen maar ook voor ingewikkelde economische keuzes staat. De olieproductie biedt mogelijkheden om infrastructuur, gezondheidszorg, onderwijs en andere publieke voorzieningen te versterken, maar kan eveneens leiden tot een toenemende afhankelijkheid van één sector wanneer onvoldoende wordt geïnvesteerd in economische diversificatie. De ontwikkeling van klimaatbestendige landbouw en natuurfinanciering vormt daarom een mogelijkheid om een bredere productieve basis op te bouwen die ook op langere termijn inkomsten kan genereren. De betrokkenheid van commerciële banken is hierbij essentieel, omdat overheidsinvesteringen alleen niet voldoende zijn om duizenden ondernemingen en landbouwbedrijven duurzaam te moderniseren. Private financiering kan bijdragen aan de uitbreiding van productieve activiteiten, mits het economische beleid voldoende zekerheid biedt over eigendomsrechten, contractuele verplichtingen en de toegankelijkheid van markten. De rol van de overheid verschuift daarmee gedeeltelijk van directe financier naar het creëren van omstandigheden waarin commerciële investeringen verantwoord kunnen plaatsvinden.

De internationale ontwikkeling maakt duidelijk dat klimaatrisico’s steeds nadrukkelijker onderdeel worden van de economische beoordeling van bedrijven en financiële instellingen. Een landbouwbedrijf dat afhankelijk is van betrouwbare neerslag, kan bij toenemende droogte worden geconfronteerd met hogere kosten en lagere inkomsten, waardoor de kans op betalingsproblemen groeit. Een onderneming die investeert in betere irrigatie, beschermde teelt en verschillende productcategorieën kan onder geschikte omstandigheden beter bestand zijn tegen dergelijke risico’s. Voor banken betekent dit dat investeringen in klimaatbestendigheid niet uitsluitend moeten worden beschouwd als aanvullende kosten, maar eveneens als maatregelen waarmee de kwaliteit van toekomstige inkomsten kan worden beschermd. Deze benadering vraagt om betrouwbare gegevens over bodemkwaliteit, waterbeschikbaarheid, energievoorziening en historische productiepatronen. Financiële instellingen die dergelijke informatie combineren met deskundige kredietbeoordeling kunnen beter vaststellen welke projecten voldoende economische mogelijkheden hebben om verantwoord te worden gefinancierd. Klimaatfinanciering wordt daarmee een onderdeel van financieel risicobeheer in plaats van uitsluitend een afzonderlijke categorie maatschappelijke investeringen.

Binnen Suriname verdient deze ontwikkeling bijzondere aandacht omdat de landbouwsector al jarenlang wordt geconfronteerd met uitdagingen rond financiering, waterbeheer, infrastructuur en de beschikbaarheid van moderne productietechnologie. De toekomstige inkomsten uit de offshore olieproductie bieden mogelijkheden om de nationale economie verder te ontwikkelen, maar vormen geen garantie dat landbouwbedrijven en kleinere ondernemingen automatisch gemakkelijker toegang krijgen tot investeringskapitaal. De overheid en financiële sector zouden daarom gezamenlijk moeten onderzoeken hoe banken beter kunnen worden betrokken bij de financiering van klimaatbestendige landbouw, duurzame voedselverwerking en projecten die de economische waarde van natuurbehoud versterken. Daarbij is het noodzakelijk dat de Centrale Bank van Suriname en andere verantwoordelijke instellingen duidelijke kaders ontwikkelen waarbinnen financiële innovatie kan plaatsvinden zonder de stabiliteit van het bancaire systeem in gevaar te brengen. De financiering van landbouwprojecten moet worden gebaseerd op betrouwbare bedrijfsplannen, technische haalbaarheid en realistische verwachtingen over toekomstige inkomsten, zodat boeren niet worden geconfronteerd met schulden die zij bij tegenvallende oogsten onmogelijk kunnen terugbetalen. Ook de ontwikkeling van nationale expertise op het gebied van biodiversiteit, koolstofmarkten en klimaatfinanciering kan nieuwe mogelijkheden bieden, mits de economische voordelen transparant worden verdeeld en projecten voldoen aan internationale kwaliteitsnormen.

De Surinaamse financiële sector heeft daarnaast de mogelijkheid om een actievere rol te spelen bij het versterken van de nationale productie, omdat banken niet uitsluitend bewaarders van spaargelden zijn maar eveneens belangrijke instellingen die bepalen welke economische activiteiten toegang krijgen tot investeringskapitaal. Een economie waarin kredieten vooral worden verstrekt aan bestaande grote ondernemingen en relatief veilige traditionele activiteiten, kan moeite hebben om nieuwe productieve sectoren te ontwikkelen. Het is daarom belangrijk om financiële instrumenten te onderzoeken waarmee landbouwers, technische ondernemers en andere producenten toegang kunnen krijgen tot verantwoord krediet, bijvoorbeeld via gedeeltelijke garanties, langlopende financiering en samenwerking met internationale ontwikkelingsinstellingen. De bescherming van natuurlijke ecosystemen kan daarbij worden verbonden aan economische activiteiten die werkgelegenheid creëren en de voedselzekerheid versterken. Suriname beschikt met zijn omvangrijke bosgebieden en natuurlijke hulpbronnen over belangrijke mogelijkheden, maar de economische waarde daarvan zal alleen duurzaam worden benut wanneer het land investeert in betrouwbare kennis, professionele instellingen en financiële modellen die daadwerkelijk uitvoerbaar zijn. De ontwikkeling in Guyana maakt duidelijk dat een sterk economisch beleid niet uitsluitend vraagt om meer geld in de economie, maar vooral om betere mechanismen waarmee beschikbare middelen worden omgezet in productie, innovatie en langdurige maatschappelijke voordelen.

De oproep van president Irfaan Ali bevestigt uiteindelijk dat de internationale discussie over klimaatverandering en biodiversiteit steeds nadrukkelijker verschuift van milieubescherming als afzonderlijk beleidsdoel naar een bredere economische benadering waarin natuurlijke hulpbronnen, financiële stabiliteit en productieve investeringen met elkaar worden verbonden. Guyana probeert met zijn Low Carbon Development Strategy, internationale natuurpartnerschappen en de betrokkenheid van commerciële banken een model te ontwikkelen waarin klimaatbestendige landbouw en biodiversiteit niet uitsluitend afhankelijk blijven van overheidssubsidies en internationale donaties. De financiële sector krijgt daarmee een belangrijke verantwoordelijkheid om projecten te identificeren die zowel economische inkomsten kunnen genereren als de kwetsbaarheid van ondernemingen en gemeenschappen verminderen. Het succes van deze benadering zal uiteindelijk afhangen van de kwaliteit van de investeringen, de beschikbaarheid van deskundigheid en de mate waarin financiële instellingen bereid zijn nieuwe sectoren te ondersteunen zonder hun verplichtingen op het gebied van risicobeheer te verwaarlozen. De komende jaren zullen moeten uitwijzen of Guyana erin slaagt de aangekondigde ambities te vertalen naar concrete financiering, sterkere landbouwbedrijven en aantoonbare resultaten binnen het natuurbeheer. De belangrijkste betekenis van deze ontwikkeling ligt in het besef dat economische groei niet uitsluitend kan worden gemeten aan de hand van beschikbare olieinkomsten, omvangrijke bankbalansen of internationale investeringsbeloften, maar vooral aan het vermogen van een samenleving om haar natuurlijke rijkdommen te beschermen en tegelijkertijd voldoende productieve capaciteit op te bouwen om toekomstige generaties een stabiele en zelfstandige economische toekomst te bieden.

Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com

Total
0
Shares
Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Related Posts
Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag