De massale vissterfte in de Saramaccarivier heeft de Inheemse en Tribale gemeenschappen langs de rivier hard geraakt en legt tegelijkertijd de gebrekkige reactie van de overheid bloot. Met een petitie aan De Nationale Assemblée hebben de dorpen hun ongenoegen en bezorgdheid kenbaar gemaakt over de vermeende verontreiniging van de rivier die voor duizenden mensen van levensbelang is. Dorpshoofd Joan van der Bosch van Pikin Poika sprak namens de getroffen gemeenschappen en maakte duidelijk dat de situatie veel verder reikt dan een milieuprobleem. De Saramaccarivier vormt de levensader van de dorpen. Zij voorziet in drinkwater, voedsel, visserij, inkomsten en vormt een essentieel onderdeel van de cultuur en identiteit van de bewoners. Door de vissterfte zijn vissers inmiddels al weken verstoken van inkomsten, terwijl de onzekerheid over de veiligheid van het rivierwater blijft voortduren. De petitie schetst een beeld van groeiende frustratie over het gebrek aan transparantie.
Volgens de gemeenschappen wordt nauwelijks informatie verstrekt en wanneer die wel komt, roept zij meer onduidelijkheid op dan antwoorden. Het vertrouwen in de aanpak van de overheid staat daardoor ernstig onder druk. De bewoners wijzen erop dat zij niet alleen te maken hebben met economische schade, maar ook met mogelijke risico’s voor hun gezondheid en leefomgeving. Zij voelen zich in de steek gelaten en vragen zich af waarom er geen directe noodmaatregelen zijn getroffen om gezinnen te beschermen tegen mogelijke gevolgen van de vervuiling. In de petitie wordt benadrukt dat het niet gaat om een politiek debat, maar om fundamentele rechten. De gemeenschappen beroepen zich op hun recht op een gezond milieu, gezondheidszorg, bescherming en inspraak. Daarbij wordt verwezen naar eerdere internationale uitspraken waarin Suriname is aangesproken op de bescherming van de rechten van Inheemse en Tribale volken. De dorpen eisen daarom een onafhankelijk en deskundig onderzoek naar de oorzaak, omvang en gevolgen van de vervuiling.
Daarnaast vragen zij volledige openheid over de onderzoeksresultaten, compensatie voor de getroffen gemeenschappen, concrete maatregelen om verdere schade te voorkomen en een structurele betrokkenheid van de bewoners bij besluitvorming over hun woon en leefgebied. Volgens Van der Bosch moet de vissterfte worden gezien als een waarschuwing van de natuur zelf. De gebeurtenis onderstreept volgens de gemeenschappen de noodzaak van een serieuze en rechtvaardige aanpak waarbij mensenrechten, milieubescherming en gelijke behandeling centraal staan. Namens parlementsvoorzitter Ashwin Adhin werd de petitie in ontvangst genomen door DNA-lid Rabindre Parmessar. Hij stelde dat zowel het parlement als de regering de kwestie serieus nemen en wees erop dat DNA eerder al heeft aangedrongen op een grondig onderzoek. Tevens maakte hij bekend dat water- en vismonsters inmiddels naar het buitenland zijn gestuurd voor analyse. Die mededeling biedt echter nog geen antwoord op de meest dringende zorgen van de bewoners. Zolang de oorzaak van de vissterfte onbekend blijft en er geen concrete beschermingsmaatregelen worden genomen, blijven de gemeenschappen langs de Saramaccarivier achter met onzekerheid over hun gezondheid, hun inkomen en de toekomst van hun leefgebied. De vissterfte heeft daarmee niet alleen een ecologische crisis blootgelegd, maar ook de kwetsbare positie van de mensen die dagelijks afhankelijk zijn van de rivier. Hun boodschap aan de overheid is, onderzoek alleen is niet genoeg. Wat nodig is, zijn transparantie, bescherming en daadkracht.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
