Met diepe waardigheid en met woorden die zwaarder klonken dan de stilte in de zaal, hebben wij in De Nationale Assemblée afscheid genomen van een man die voor velen veel meer was dan een collega. Hij was een staatsman, een volksvertegenwoordiger met gewicht. Bovendien was hij bovenal een Surinamer die zijn kennis, ervaring en toewijding tot het laatste moment in dienst stelde van land en volk. Namens de Vooruitstrevende Hervormings Partij spreek ik opnieuw mijn dank uit voor de vele condoleances uit verschillende fracties. Ook spreek ik dank uit namens de regering, omdat in tijden van verlies zichtbaar wordt hoeveel respect iemand werkelijk heeft opgebouwd.
De familie was daarbij niet alleen aanwezig om woorden van verdriet aan te horen. Ze waren er ook om te voelen hoeveel hun dierbare heeft betekend voor dit parlement en voor de samenleving. Dat besef hing in de ruimte, omdat het hier niet ging om het formele afscheid van een zetel. Integendeel, het ging om het heengaan van iemand die op zijn eigen manier richting gaf. Elke blijk van medeleven onderstreepte dat zijn betekenis de grenzen van partijpolitiek ruim had overstegen.
Kort na zijn recente toetreding tot het parlement zei hij mij nog dat hij hier niet langer dan een jaar zou blijven. Andere bezigheden wachtten op hem. Op dat moment klonk die opmerking bijna terloops en misschien zelfs licht, alsof hij vooruitwees naar nieuwe plannen en andere verantwoordelijkheden. Toch krijgt die ene zin achteraf een lading die niemand toen had kunnen voorzien. Daarin schuilt vandaag een pijn die moeilijk volledig onder woorden te brengen is.
De stoel naast mij zal niet meer door hem worden ingenomen. Dat besef treft harder dan velen van buiten zullen begrijpen. Geen korte afstemming meer, geen blik van begrip, geen enkel moment waarop met een paar woorden helderheid werd gebracht wanneer die het hardst nodig was. In het dagelijkse werk van een parlement zijn het vaak juist die kleine momenten die de ware waarde van een mens zichtbaar maken.
Toch is zijn aanwezigheid niet verdwenen, want zij leeft voort in zijn ideeën, zijn overtuigingen en zijn onvermoeibare inzet voor het publieke belang. Wat hij nalaat is niet alleen een herinnering die men met warmte bewaart. Het is ook een opdracht die zwaar en helder op onze schouders rust. De ernst waarmee hij zijn werk benaderde, de discipline waarmee hij zich voorbereidde en de plichtsgetrouwheid waarmee hij zijn rol vervulde, blijven een maatstaf voor iedereen die de samenleving wil dienen.
Voor onze jongeren ligt daarin een krachtige les, omdat de waarde van leiderschap niet wordt bepaald door volume, maar door voorbereiding, karakter en betrouwbaarheid. Iemand als hij liet zien dat dienstbaarheid pas echt betekenis krijgt wanneer woorden worden gedragen door kennis, inzet en verantwoordelijkheid. Suriname heeft behoefte aan precies dat soort voorbeeld. Dat is belangrijk in een tijd waarin vertrouwen in publieke functies niet vanzelfsprekend is.
Zijn afwezigheid snijdt diep, maar zijn nalatenschap zal blijven dragen wat hij zelf zo serieus nam. Aan zijn familie, zijn vrienden en allen die hem dierbaar waren, past ons oprechte medeleven en onze blijvende dank voor wat zij met het land hebben gedeeld. Suriname verloor niet alleen een mens, maar een zoon van de natie die zijn land tot het laatste moment heeft gediend. Dat is een verlies dat nog lang voelbaar zal blijven.
VHP-fractievoorzitter
Mr. Asis Gajadien
