De reddingsoperaties in het westen van Colombia zijn de tweede dag ingegaan nadat een aardbeving met een kracht van 7,4 grote delen van het koffiegebied veranderde in een landschap van ingestorte woningen, geknakte gebouwen en geïmproviseerde hulpposten. Minstens 164 mensen zijn omgekomen, maar de autoriteiten houden rekening met een verdere stijging van het dodental omdat nog altijd slachtoffers onder het puin liggen en veel vermisten niet zijn teruggevonden.
De beving trof maandag vroeg in de ochtend een regio die bekendstaat om haar koffieproductie en stedenbouw in bergachtig terrein. In Cali, Pereira en Manizales zakten gebouwen in elkaar, raakten woonblokken onbewoonbaar en liep ook historisch erfgoed schade op. Een toren van een oude kathedraal in Manizales scheurde open onder de kracht van de aardbeving.
In Cali, een stad met ongeveer 2,2 miljoen inwoners, zijn volgens de voorlopige rampenbalans minstens 85 doden gevallen. Bewoners brachten de nacht buiten door omdat woongebouwen gevaarlijk scheef stonden of volledig waren ingestort. De hogere verdiepingen van een ziekenhuis, waaronder ruimten voor kinderzorg, begaven het eveneens, waardoor patiënten onder het puin vast kwamen te zitten en ongeveer zeshonderd anderen op straat moesten worden behandeld.
In Pereira, de hoofdstad van Risaralda, kwamen ten minste 66 mensen om het leven. Hele woonblokken veranderden in hopen beton en verwrongen staal, terwijl beelden van de luchthaven lieten zien hoe plafonddelen naar beneden kwamen op het moment dat mensen beschutting zochten. In Chocó, de landelijke provincie die het dichtst bij het epicentrum ligt, vielen nog eens dertien doden.
De zoektocht naar overlevenden verloopt onder hoge druk. Brandweer, militairen, politieagenten, vrijwilligers en buurtbewoners zetten graafmachines in, maar werken op sommige plaatsen met blote handen, stokken en schoppen om mensen niet verder in gevaar te brengen. Reddingsteams wisten in Cali meerdere personen uit een ingestort gebouw te halen, maar op andere plekken blijft de stilte onder het puin onzekerheid en hoop tegelijk voeden.
De ramp legt ook de kwetsbaarheid van stedelijke infrastructuur bloot. Ziekenhuizen, woongebouwen, vliegvelden en historische bouwwerken moeten tijdens een aardbeving blijven functioneren of ten minste snel veilig kunnen worden ontruimd. De inzet van duizend extra veiligheidsmedewerkers in Cali en avondklokken in Cali en Pereira laten zien dat een natuurramp niet alleen een medische crisis veroorzaakt, maar ook druk legt op openbare orde, voedselvoorziening en bescherming van verlaten wijken tegen plundering.
Ook Suriname kan uit deze tragedie afleiden dat rampenvoorbereiding niet mag blijven steken in noodplannen op papier. Constructienormen, veilige evacuatiepunten, geoefende hulpdiensten, noodcommunicatie, ziekenhuizen met uitwijkcapaciteit en duidelijke lokale coördinatie bepalen in de eerste uren hoeveel levens kunnen worden gered wanneer een crisis onverwacht toeslaat.
De aardbeving roept in Colombia herinneringen op aan de zware beving van 1999, die hetzelfde koffiegebied verwoestte en meer dan duizend mensen het leven kostte. Met iedere geredde persoon groeit de hoop, maar onder het puin blijft de tijd de hardste tegenstander voor een land dat opnieuw moet ontdekken hoe snel een vertrouwde stad kan veranderen in een nationale ramp.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
