In het openbaar vervoer wordt de toon merkbaar zakelijker, omdat het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme een grootscheepse herregistratie van particuliere lijnbussen opzet om eindelijk zicht te krijgen op wie waar rijdt en onder welke voorwaarden. Bushouders moeten in een vastgestelde periode met volledige dossiers verschijnen, met vergunningen, verzekeringen en keuringen op orde, anders wordt het dossier niet behandeld en komt de exploitatievergunning onder druk te staan. Het ministerie wil met een opgeschoond register hardnekkige praktijken stoppen waarbij bussen eigen routes kiezen, passagiers laten wachten en de dienstregeling onvoorspelbaar maken, en koppelt daar aangekondigde sancties aan voor wie blijft afwijken van concessies.
Tegelijkertijd probeert de overheid de relatie met bus en boothouders van het Nationaal Vervoer Bedrijf te herstellen door een deel van de achterstanden in betalingen weg te werken, nadat zij eerder aan de bel hadden getrokken omdat alleen de eerste maanden van het jaar waren uitbetaald. Met een extra overmaking is opnieuw een stuk ingehaald en ligt de bedoeling op tafel om stap voor stap alle openstaande termijnen te vereffenen, al blijft het NVB als staatsbedrijf volledig afhankelijk van middelen uit de schatkist. De boodschap aan ondernemers die dagelijks leerlingen, arbeiders en bewoners vervoeren is dat afspraken over betaling en prestaties niet langer eenzijdig mogen blijven liggen, want zonder voorspelbare geldstromen is er weinig ruimte om te investeren in onderhoud en klantvriendelijkheid.
Op het niveau van bestuur en integriteit wordt de schroef eveneens aangedraaid, doordat publieke functionarissen voortaan verplicht zijn hun vermogen bij een notaris te registreren volgens een vast formulier dat nu definitief is vastgesteld. De verklaring wordt verzegeld bewaard en vormt het startpunt voor latere controles, waarbij de eigenaren weten dat onverwacht grote groei in bezit aanleiding kan zijn voor nader onderzoek en dat de informatie onder voorwaarden openbaar kan worden gemaakt. De vroegere Anticorruptiecommissie krijgt een nieuwe naam en taak als Corruptie Preventie Commissie, met nadruk op toezicht, verificatie en signalering, terwijl bescherming van melders via andere lijnen moet lopen. De wettelijke basis hiervoor ligt in nationale regelgeving die is opgebouwd rond internationale afspraken tegen corruptie, wat Suriname dwingt integriteitsregels niet langer vrijblijvend te benaderen maar te koppelen aan concrete verplichtingen voor politici, ministers en andere gezagsdragers.
Naast strengere regels zoekt de regering nadrukkelijk aansluiting bij kennis van grotere buurlanden, zo werd in een recent overleg tussen de minister van Binnenlandse Zaken en de Braziliaanse ambassadeur uitgebreid gesproken over samenwerking op het gebied van digitale overheid, hervorming van de publieke sector en modernisering van verkiezingsprocessen. Brazilië heeft ruime ervaring met elektronische stemsystemen en transparante telprocedures en die expertise is interessant voor een land dat zijn eigen verkiezingsorganisatie professioneler wil maken en fouten of wantrouwen wil beperken. In dezelfde gesprekken kwamen ook landbouw en voedselzekerheid aan bod, met aandacht voor agro technologie en innovatieve productie, omdat Suriname zijn vruchtbare grond beter wil benutten en tegelijk zoekt naar betrouwbare partners voor kennis en investeringen.
Op cultureel terrein wordt de brug naar de wereld even zichtbaar als in de diplomatie, want in Paramaribo werkte een groep jonge dansers en muzikanten een week lang samen met Indonesische meesters in een creatieve werkplaats waar tradities uit Java, de rivieroevers en de stad elkaar ontmoetten. Kunstenaars uit verschillende Surinaamse gemeenschappen experimenteerden met gamelan, lokale instrumenten, klassiek en moderne dans en maakten samen nieuwe composities die oude verhalen in een eigentijdse vorm gieten. De workshop past in een bredere agenda waarin Indonesië en Suriname hun historische band verdiepen via kunst, opleiding en culturele diplomatie, richting een jubileumjaar waarin beide landen hun diplomatieke relatie extra in de schijnwerpers zetten.
