Met nationale consultaties over een nieuwe regionale biodiversiteitsstrategie probeert CARICOM een antwoord te formuleren op een probleem dat niet ophoudt bij de grens van één eiland of één land. Bossen, mangroven, koraalriffen, visgronden en zoetwaterbronnen vormen de natuurlijke basis onder voedsel, toerisme, bescherming tegen stormen en lokale inkomens, maar die basis staat in de gehele regio onder druk.
De conceptstrategie moet lidstaten helpen om bescherming van natuur niet langer los te behandelen van economische ontwikkeling, landbouw, visserij, ruimtelijke ordening en klimaatbeleid. Vertegenwoordigers uit onder meer de financiële sector, toerisme, landbouw, visserij, mariene sectoren en milieudiensten worden daarom betrokken bij het bepalen van prioriteiten, uitvoering, monitoring en verslaglegging.
Klimaatweerbaarheid bestaat niet zonder gezonde ecosystemen, omdat mangroven kustgebieden beschermen, bossen water vasthouden en een levende zee de basis vormt voor visserij en toerisme. Wie natuur uitsluitend ziet als een mooi decor voor bezoekers, ontdekt te laat dat schade aan ecosystemen rechtstreeks doorwerkt in voedselprijzen, overstromingsrisico’s en economische onzekerheid.
De regio wil met een aparte uitvoerings en financieringsstrategie voorkomen dat de biodiversiteitsagenda blijft hangen in vergaderingen en beleidsnota’s. Dat onderdeel moet richting geven aan technische samenwerking, gezamenlijke investeringen, toegang tot internationale fondsen en beter gebruik van schaarse deskundigheid, met een tijdshorizon tot 2030 en daarna.
Veel Caribische landen hebben al nationale plannen, maar kampen met beperkte data, trage financiering, ingewikkelde aanbestedingen en een tekort aan mensen die beleid kunnen omzetten in bescherming op het terrein. Eerder dit jaar bleek bovendien dat slechts twee lidstaten hun volledige zevende nationale biodiversiteitsrapport tijdig konden indienen, een teken dat de afstand tussen internationale verplichtingen en lokale uitvoeringskracht nog groot is.
Een regionaal raamwerk kan die zwakte verkleinen door kennis te delen en grotere gezamenlijke projecten mogelijk te maken. Het mag echter geen excuus worden voor nationale passiviteit, want koraalriffen herstellen niet van een beleidsdocument, visbestanden keren niet terug door een conferentie en illegale houtkap stopt niet zonder toezicht, handhaving en gevolgen.
Suriname heeft binnen dit proces een bijzondere verantwoordelijkheid door zijn uitgestrekte bosgebied, rijke riviersystemen en kustzone. De waarde van die natuur moet niet alleen internationaal worden benadrukt, maar lokaal worden beschermd met actuele gegevens, controle op concessies, betere bescherming van kwetsbare gebieden en inkomstenmodellen die gemeenschappen sterker maken dan illegale exploitatie.
De nieuwe CARICOM strategie kan alleen slagen wanneer biodiversiteit wordt behandeld als economische zekerheid voor de komende generatie en niet als een luxe die pas aandacht krijgt nadat alle andere belangen al zijn bediend.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
