About
Missie
Wij verbinden journalistiek, community building en detachering om de samenleving te voeden met betrouwbare data en gelijke ontwikkelkansen te creëren.
Visie
Wij bouwen aan een toekomst waarin transparantie, sociale cohesie en flexibel talent samen zorgen voor impactvolle, data-gedreven besluitvorming.
About
De onderzoekers van Ko'W' Checking zijn professionals van het AgapeUnit-team die zich richten op onafhankelijke, data gedreven berichtgeving. Via onze eigen platform bieden wij de samenleving betrouwbare en feitelijk onderbouwde informatie, gebaseerd op zorgvuldig onderzoek en verificatie. Ko'W' Checking werkt met een eigen redactie en onderzoeksstructuur. Informatie wordt uitsluitend gepubliceerd na interne controle. Indien nodig corrigeren of brengen wij dieptegang in berichten afkomstig van andere nieuwsbronnen wanneer deze onjuist of onvolledig blijken te zijn. Wij bieden organisaties de mogelijkheid om advertenties en promotionele boodschappen te plaatsen op onze website en via onze sociale mediakanalen. Deze commerciële dienstverlening heeft geen invloed op onze redactionele onafhankelijkheid. Ongeacht de achtergrond of doelstellingen van een organisatie, blijven wij feitelijk en onafhankelijk rapporteren. Wij formuleren onze artikelen naar waarheid en zonder redactionele binding aan commerciële of politieke belangen. Transparantie en integriteit vormen hierbij de basis.

BRICS eist hervorming van de wereldorde en zet macht van IMF, Wereldbank en Verenigde Naties onder druk

De internationale machtsverhoudingen staan voor een nieuwe politieke en economische krachtmeting nu de elf lidstaten van BRICS tijdens hun achttiende top in New Delhi hebben opgeroepen tot ingrijpende hervormingen van de Verenigde Naties, het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank, omdat de bestaande internationale bestuursstructuren volgens de opkomende economieën onvoldoende rekening houden met de veranderde economische werkelijkheid en de groeiende invloed van ontwikkelingslanden. De bijeenkomst van 12 en 13 september 2026 vormde het politieke hoogtepunt van twintig jaar BRICS samenwerking en werd afgesloten met de New Delhi Declaration, waarin de deelnemende landen duidelijk maakten dat zij niet langer uitsluitend een grotere plaats aan de internationale onderhandelingstafel verlangen, maar daadwerkelijke invloed willen uitoefenen op de besluitvorming over financiering, internationale handel, veiligheid en economische ontwikkeling. De verklaring vertegenwoordigt een belangrijke ontwikkeling binnen een wereldorde waarin de Verenigde Staten en verschillende Europese landen sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog een dominante positie hebben ingenomen binnen internationale financiële instellingen. De economische groei van China, India, Brazilië en andere opkomende markten heeft deze machtsverhoudingen ingrijpend veranderd, maar die ontwikkeling is volgens BRICS onvoldoende terug te zien in de verdeling van stemrechten, leidinggevende functies en financiële bevoegdheden. De centrale boodschap uit New Delhi is daarom dat internationale samenwerking alleen geloofwaardig kan blijven wanneer landen niet uitsluitend worden beoordeeld op hun historische politieke invloed, maar ook op hun huidige economische betekenis en hun recht om mee te beslissen over regels die hun toekomstige ontwikkeling rechtstreeks beïnvloeden.

De oproep tot hervorming van de Verenigde Naties richt zich vooral op de samenstelling van de Veiligheidsraad, waarin vijf permanente leden beschikken over het vetorecht en daardoor afzonderlijk belangrijke internationale besluiten kunnen tegenhouden. China, Rusland, de Verenigde Staten, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk bezitten deze bijzondere positie, terwijl grote economieën en bevolkingsrijke landen zoals India en Brazilië geen permanente zetel hebben. De BRICS landen stellen dat deze structuur onvoldoende aansluit bij de huidige internationale werkelijkheid, omdat grote delen van Afrika, Azië, Latijns Amerika en het Caribisch gebied beperkt vertegenwoordigd blijven binnen het orgaan dat verantwoordelijk is voor belangrijke besluiten over internationale vrede en veiligheid. China en Rusland hebben tijdens de top opnieuw hun steun uitgesproken voor de ambitie van Brazilië en India om een grotere rol binnen de Verenigde Naties te vervullen, waaronder de Veiligheidsraad. Ook de Afrikaanse roep om een rechtvaardigere vertegenwoordiging werd nadrukkelijk erkend. Deze ontwikkeling betekent echter nog niet dat overeenstemming bestaat over nieuwe permanente zetels, het vetorecht of de exacte inrichting van een hervormde Veiligheidsraad. De belangen van de betrokken landen lopen op verschillende punten uiteen en wijzigingen aan het Handvest van de Verenigde Naties vereisen een bijzonder ingewikkeld internationaal goedkeuringsproces. De politieke betekenis van de verklaring ligt daarom vooral in de toenemende druk om een bestuursstructuur te herzien die nog altijd sterk wordt bepaald door de machtsverhoudingen van 1945, terwijl de economische en demografische werkelijkheid sindsdien fundamenteel is veranderd.

De discussie over internationale vertegenwoordiging wordt nog gevoeliger wanneer zij wordt verbonden aan het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank, omdat beide instellingen een belangrijke rol spelen bij de financiering van economische hervormingen, infrastructuurprojecten en de ondersteuning van landen die met schuldenproblemen of financiële crises worden geconfronteerd. BRICS stelt dat de stemverhoudingen binnen deze instellingen onvoldoende aansluiten bij de economische groei van opkomende markten, waardoor landen die een steeds groter aandeel leveren aan de mondiale productie en internationale handel niet altijd over evenredige bestuurlijke invloed beschikken. Binnen het IMF worden stemrechten in belangrijke mate bepaald door quota, die samenhangen met de economische positie van lidstaten en eveneens invloed hebben op hun financiële bijdragen en toegang tot bepaalde middelen. De BRICS landen verlangen daarom een betekenisvolle herverdeling van quota en stemrechten, waarbij de positie van ontwikkelingslanden moet worden versterkt zonder de belangen van de armste economieën te verzwakken. Ook de selectie van leidinggevenden bij het IMF en de Wereldbank moet volgens de verklaring transparanter worden en meer ruimte bieden aan kandidaten uit verschillende delen van de wereld. Deze oproep raakt aan een langdurige internationale discussie over de informele traditie waarbij het IMF doorgaans wordt geleid door een Europeaan en de Wereldbank door een Amerikaan. De betrokken instellingen hebben hun procedures gedurende de afgelopen decennia aangepast, maar de politieke invloed van de grootste aandeelhouders blijft aanzienlijk. De kritiek vanuit BRICS richt zich daarmee niet noodzakelijk op het volledig afschaffen van deze organisaties, maar op het veranderen van hun bestuurlijke inrichting zodat zij volgens de deelnemende landen beter kunnen functioneren als werkelijk mondiale instellingen.

Een van de belangrijkste economische onderdelen van de verklaring betreft de verdere ontwikkeling van internationale betalingsmogelijkheden, omdat BRICS de afhankelijkheid van traditionele financiële kanalen wil verminderen en meer ruimte probeert te creëren voor transacties in nationale munteenheden. De deelnemende landen hebben opnieuw steun uitgesproken voor het werk van de BRICS Payment Task Force, die onderzoekt hoe bestaande betalingsnetwerken, financiële berichtenkanalen en systemen voor grensoverschrijdende transacties technisch beter op elkaar kunnen aansluiten. Het doel is om internationale betalingen sneller, goedkoper en toegankelijker te maken, waarbij ondernemingen onder geschikte omstandigheden gebruik kunnen maken van de munteenheden van de landen waarmee zij handel drijven. De verklaring houdt nadrukkelijk rekening met nationale regelgeving en de uiteenlopende belangen van de lidstaten, omdat de financiële systemen van China, India, Brazilië en andere deelnemers aanzienlijk van elkaar verschillen. Een groter gebruik van lokale valuta kan bepaalde transactiekosten en afhankelijkheden verminderen, maar introduceert eveneens risico’s rond wisselkoersen, liquiditeit en de internationale beschikbaarheid van betaalmiddelen. De plannen betekenen bovendien niet dat BRICS inmiddels een gemeenschappelijke munt heeft ingevoerd of dat een dergelijk besluit tijdens de top is genomen. De bestaande afspraken richten zich vooral op technische samenwerking, vrijwillige betalingsoplossingen en het vergroten van de keuzevrijheid voor ondernemingen en financiële instellingen. De werkelijke economische betekenis zal pas zichtbaar worden wanneer deze voorstellen worden omgezet in systemen die veilig functioneren, internationaal kunnen worden gebruikt en voldoende vertrouwen genieten bij banken, toezichthouders en handelspartners.

De zoektocht naar nieuwe betalingsmogelijkheden is nauw verbonden met de internationale discussie over economische soevereiniteit, omdat veel ontwikkelingslanden afhankelijk blijven van buitenlandse valuta voor de financiering van invoer, internationale investeringen en de aflossing van staatsschulden. Wanneer de Amerikaanse dollar sterker wordt of internationale rentetarieven stijgen, kunnen de financiële verplichtingen van landen met omvangrijke dollarschulden aanzienlijk zwaarder worden, zelfs wanneer hun binnenlandse economische productie nauwelijks verandert. Daarnaast kunnen geopolitieke spanningen en financiële sancties gevolgen hebben voor de toegankelijkheid van internationale betalingssystemen, waardoor landen proberen hun financiële relaties over meerdere markten en munteenheden te spreiden. De wens om minder kwetsbaar te worden voor dergelijke ontwikkelingen verklaart een belangrijk deel van de belangstelling voor alternatieve betalingskanalen binnen BRICS. Toch betekent financiële onafhankelijkheid niet dat een land zijn internationale verplichtingen kan negeren of dat transacties in nationale munteenheden automatisch goedkoper en veiliger zijn. Ook binnen nieuwe financiële samenwerkingsverbanden blijven betrouwbaar toezicht, witwasbestrijding, cybersecurity en voldoende internationale liquiditeit noodzakelijke voorwaarden. De Amerikaanse dollar behoudt bovendien een dominante positie binnen de internationale handel en financiële markten, waardoor een geleidelijke diversificatie van betalingsmogelijkheden realistischer is dan een snelle vervanging van het bestaande mondiale geldstelsel. De plannen uit New Delhi moeten daarom vooral worden gezien als een poging om de internationale financiële infrastructuur uit te breiden en minder afhankelijk te maken van een beperkt aantal dominante kanalen.

De New Development Bank neemt binnen deze ontwikkeling een belangrijke plaats in, omdat de financiële instelling in 2015 werd opgericht om investeringen in infrastructuur en duurzame ontwikkeling binnen opkomende economieën te ondersteunen. Onder leiding van de Braziliaanse oud president Dilma Rousseff probeert de bank haar financiële mogelijkheden verder uit te breiden en meer projecten te ondersteunen die bijdragen aan economische ontwikkeling, energievoorziening, transport en andere noodzakelijke publieke voorzieningen. Tijdens de top in New Delhi werd het belang van de instelling opnieuw bevestigd, waarbij de lidstaten benadrukten dat ontwikkelingsfinanciering beter moet aansluiten bij de specifieke behoeften van landen die omvangrijke infrastructuurinvesteringen nodig hebben. De mogelijkheden om leningen in lokale munteenheden te verstrekken krijgen daarbij bijzondere aandacht, omdat dergelijke financiering onder geschikte omstandigheden het valutarisico voor kredietnemers kan verminderen. Een land dat inkomsten ontvangt in zijn eigen munteenheid maar verplichtingen moet aflossen in dollars, kan immers met aanzienlijke financiële problemen worden geconfronteerd wanneer de wisselkoers sterk verandert. Financiering in lokale valuta kan dat risico gedeeltelijk beperken, maar vereist eveneens een betrouwbare kapitaalmarkt, voldoende beleggers en een zorgvuldig beheer van rente en liquiditeit. De New Development Bank vormt daarmee een aanvullende mogelijkheid naast bestaande internationale ontwikkelingsbanken, maar is geen garantie dat iedere lidstaat of belangstellend ontwikkelingsland automatisch toegang krijgt tot goedkoop kapitaal. De uiteindelijke financiering blijft afhankelijk van projectkwaliteit, financiële haalbaarheid, institutionele voorwaarden en de beschikbare middelen van de bank.

De politieke ambities van BRICS worden tegelijkertijd begrensd door de uiteenlopende belangen van de deelnemende landen, omdat het samenwerkingsverband bestaat uit economieën met verschillende politieke systemen, internationale bondgenootschappen en strategische prioriteiten. China en India beschikken over aanzienlijke economische mogelijkheden, maar hebben eveneens te maken met onderlinge spanningen over veiligheid en handel, terwijl landen als Brazilië en Zuid Afrika hun internationale relaties met zowel Westerse als niet Westerse partners willen behouden. Ook de verschillende posities van leden ten aanzien van regionale conflicten, energiebeleid en internationale sancties maken het moeilijk om op alle onderwerpen gezamenlijk op te treden. BRICS functioneert daarom in belangrijke mate op basis van overleg en consensus, waardoor gezamenlijke verklaringen niet automatisch leiden tot bindende besluiten of uniforme economische maatregelen. De New Delhi Declaration benadrukt juist het belang van soevereine gelijkheid, wederzijds respect en de vrijheid van landen om hun eigen ontwikkelingsbeleid vorm te geven. Deze uitgangspunten bieden ruimte voor samenwerking zonder dat de deelnemende staten al hun internationale standpunten hoeven gelijk te trekken, maar kunnen tegelijkertijd de snelheid beperken waarmee omvangrijke hervormingen worden doorgevoerd. De uitdaging voor BRICS ligt daarom bij het ontwikkelen van voldoende gemeenschappelijke belangen om concrete resultaten te bereiken, zonder dat de politieke en economische verschillen tussen de leden het samenwerkingsverband voortdurend verlammen. Een grotere invloed op de wereldorde ontstaat immers niet uitsluitend doordat elf landen gezamenlijk hervormingen eisen, maar vooral wanneer zij over voldoende diplomatieke, financiële en economische capaciteit beschikken om hun voorstellen ook buiten de eigen kring aanvaard te krijgen.

De internationale ontwikkeling verdient bijzondere aandacht vanuit Suriname, omdat kleinere economieën doorgaans sterk afhankelijk zijn van de regels, financiële voorwaarden en handelsstructuren die binnen mondiale instellingen worden vastgesteld. Een hervorming van het IMF en de Wereldbank waarbij ontwikkelingslanden meer invloed krijgen, kan op langere termijn bijdragen aan een evenwichtigere besluitvorming over kredietverlening, schuldhoudbaarheid en ontwikkelingsfinanciering, maar betekent niet automatisch dat leningen goedkoper worden of dat economische voorwaarden verdwijnen. Suriname moet daarom zijn internationale financiële strategie niet uitsluitend baseren op de vraag welke landen of machtsblokken meer invloed verwerven, maar vooral op de mogelijkheden om toegang te krijgen tot betrouwbare financiering, nieuwe afzetmarkten en technologie die de nationale productie versterkt. De verwachte inkomsten uit de offshore olieproductie vanaf 2028 bieden een gelegenheid om gerichte investeringen te doen in energie, landbouwverwerking, logistiek, onderwijs en digitale financiële infrastructuur, waarbij samenwerking met verschillende internationale partners kan bijdragen aan een grotere economische zelfstandigheid. De ontwikkeling van nieuwe grensoverschrijdende betalingsmogelijkheden binnen BRICS verdient eveneens aandacht, omdat Surinaamse ondernemers belang hebben bij efficiënte en betaalbare internationale transacties, maar iedere mogelijke aansluiting moet zorgvuldig worden beoordeeld op juridische zekerheid, cyberveiligheid, valutarisico’s en de verenigbaarheid met bestaande internationale financiële verplichtingen. Het zou daarbij onverstandig zijn om de keuze tussen traditionele Westerse instellingen en nieuwe financiële samenwerkingsverbanden te behandelen als een politieke loyaliteitskwestie, aangezien Suriname economisch het meest gebaat is bij een professioneel beleid dat verschillende financieringsmogelijkheden benut zonder onnodige afhankelijkheden te creëren. De belangrijkste nationale opgave ligt daarom bij het versterken van deskundige instellingen, transparant schuldbeheer en de productieve economie, zodat internationale veranderingen daadwerkelijk kunnen worden omgezet in voordelen voor de samenleving.

De achttiende BRICS top in New Delhi markeert uiteindelijk een belangrijke ontwikkeling binnen de internationale discussie over de toekomst van de wereldorde, omdat de deelnemende landen niet langer uitsluitend wijzen op historische ongelijkheden, maar steeds concreter aangeven welke hervormingen noodzakelijk zijn om ontwikkelingslanden meer bestuurlijke en financiële invloed te geven. De oproepen tot veranderingen binnen de Verenigde Naties, het IMF en de Wereldbank, de verdere ontwikkeling van alternatieve betalingsmogelijkheden en de versterking van de New Development Bank laten zien dat de landen van het mondiale Zuiden hun economische betekenis steeds nadrukkelijker willen vertalen naar internationale besluitvormingsmacht. De bestaande wereldorde zal echter niet uitsluitend veranderen door de publicatie van gezamenlijke verklaringen, omdat hervormingen van internationale instellingen ingewikkelde onderhandelingen vereisen en de invloed van gevestigde economische machten aanzienlijk blijft. Het succes van BRICS zal daarom afhangen van de bereidheid van zijn leden om politieke verschillen te overbruggen, gezamenlijke financiële instrumenten verantwoord te ontwikkelen en internationale hervormingen te ondersteunen die niet alleen gunstig zijn voor de grootste deelnemende landen, maar ook voor kleinere en kwetsbare economieën. De wereld bevindt zich daarmee niet noodzakelijk op de drempel van een onmiddellijke vervanging van bestaande internationale instellingen, maar wel in een periode waarin hun legitimiteit steeds nadrukkelijker wordt verbonden aan de vraag of zij voldoende ruimte bieden aan landen die economisch belangrijker zijn geworden. Een werkelijk evenwichtige internationale orde ontstaat uiteindelijk niet doordat de dominante positie van de ene groep landen eenvoudig wordt overgenomen door een andere, maar doordat de regels voor financiering, handel en internationale samenwerking transparanter worden en alle landen meer mogelijkheden krijgen om hun eigen economische ontwikkeling op een verantwoorde manier vorm te geven.

Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com

Totaal
0
Aandelen
Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Verwante berichten
Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag