De symbolische overdracht van ICT-apparatuur aan Havo 4 door president Jennifer Simons is zonder twijfel een positieve ontwikkeling voor een school die begin dit jaar zwaar werd getroffen door een verwoestende brand. De levering van laptops, all-in-one computers en desktops geeft leerlingen en docenten uitzicht op een modernere leeromgeving. Toch mag de feestelijke ceremonie niet verhullen dat de grootste uitdagingen voor de school nog altijd niet zijn opgelost. Op 27 januari 2026 gingen vier leslokalen, het directiekantoor en de administratie volledig in vlammen op. De brand liet niet alleen een beschadigd schoolgebouw achter, maar had ook een directe impact op de kwaliteit van het onderwijs. Sindsdien probeert de school, met beperkte middelen, het onderwijsproces voort te zetten. Tegen deze achtergrond is elke vorm van ondersteuning welkom, zeker wanneer die afkomstig is van de overheid en maatschappelijke partners. Volgens directeur Eartha Grootfaam waren vier organisaties betrokken bij de schenking van de ICT-apparatuur.
De president zou bovendien haar medewerking hebben verleend om de volledige lading kosteloos naar Suriname te laten verschepen. Dat getuigt van betrokkenheid en laat zien dat de overheid bereid is haar netwerk in te zetten om onderwijsinstellingen te ondersteunen. Juist in een tijd waarin digitalisering een steeds belangrijkere rol speelt binnen het onderwijs, kan de komst van moderne apparatuur een belangrijke impuls geven aan de ontwikkeling van leerlingen. Toch blijft de vraag of de prioriteiten op dit moment wel in de juiste volgorde worden aangepakt. Computers vormen immers slechts één onderdeel van een goed functionerend onderwijssysteem. Zonder voldoende leslokalen, betrouwbare elektriciteitsvoorzieningen, een stabiele internetverbinding, goed opgeleide ICT-docenten en een passend lesprogramma zal de nieuwe apparatuur haar volledige potentieel niet bereiken. Technologie is een hulpmiddel en geen oplossing op zichzelf. Uit de verklaringen van de schoolleiding blijkt bovendien dat de basisvoorzieningen nog altijd niet volledig op orde zijn. De toilettengroep verkeert in slechte staat en moet dringend worden aangepakt. Daarnaast zijn de twee nieuwe lokalen die door Staatsolie worden gebouwd nog niet voldoende om alle gevolgen van de brand volledig op te vangen.
Hoewel deze investeringen belangrijk zijn, onderstrepen zij tegelijkertijd hoeveel herstelwerk nog nodig is voordat de school weer normaal kan functioneren. Opvallend is ook dat een leerling aangeeft dat ICT momenteel nog niet eens op het lesrooster staat. Zijn enthousiasme over de geschonken apparatuur is begrijpelijk, maar zijn uitspraak laat vooral zien dat de schenking vooruitloopt op de praktische inrichting van het onderwijs. De verwachting is dat ICT-lessen nu sneller kunnen worden ingevoerd, maar daarvoor zijn meer voorwaarden nodig dan alleen computers. Er zullen ook docenten beschikbaar moeten zijn, geschikte lesruimten moeten worden ingericht en een structureel onderwijsprogramma moeten worden ontwikkeld. Het is positief dat president Simons heeft aangegeven samen met het bedrijfsleven te willen kijken naar verdere ondersteuning van de school. Publiek-private samenwerking kan een belangrijke bijdrage leveren aan het herstel van onderwijsinstellingen die door calamiteiten zijn getroffen. Tegelijkertijd mag de verantwoordelijkheid voor goed onderwijs niet afhankelijk worden van incidentele donaties of de bereidheid van bedrijven om bij te springen. De overheid blijft eindverantwoordelijk voor veilige schoolgebouwen, kwalitatief onderwijs en een duurzame leeromgeving.
De situatie bij Havo 4 staat bovendien niet op zichzelf. Op meerdere scholen in Suriname bestaan achterstanden op het gebied van onderhoud, sanitaire voorzieningen, leermiddelen en digitalisering. Daardoor roept deze schenking ook bredere vragen op over de verdeling van middelen binnen het onderwijs. Wanneer één school dankzij een calamiteit extra aandacht krijgt, is het van belang dat andere scholen met vergelijkbare knelpunten niet buiten beeld raken. Een duurzame onderwijsvisie vraagt om een evenwichtige aanpak waarin alle leerlingen gelijke kansen krijgen. De symbolische overdracht van de ICT-apparatuur verdient daarom waardering, maar mag niet worden gezien als het eindpunt van het herstelproces. Pas wanneer de school beschikt over voldoende leslokalen, goede sanitaire voorzieningen, een volledig ingericht ICT-lokaal, gekwalificeerde docenten en een structureel ICT-programma, zal de investering daadwerkelijk bijdragen aan beter onderwijs. Voor de leerlingen van Havo 4 is niet de symboliek van een overdracht het belangrijkst, maar de zekerheid dat zij weer onderwijs kunnen volgen in een veilige, moderne en goed uitgeruste school. Dat is uiteindelijk de maatstaf waaraan het succes van deze ondersteuning moet worden afgemeten.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
