De Afdeling Open en Gesloten Rioleringen van het ministerie van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening is momenteel dag en nacht in de weer om trenzen en rioleringssystemen in verschillende wijken op te schonen. Het doel is helder en urgent, de doorstroming van regenwater verbeteren en de terugkerende wateroverlast tijdens zware regenval zoveel mogelijk beperken. Maar achter deze grootschalige inspanning gaat een hardnekkig probleem schuil dat niet enkel technisch van aard is, het is vooral een maatschappelijk vraagstuk. Tijdens de schoonmaakwerkzaamheden stuiten de teams op een schokkende hoeveelheid afval in de trenzen en rioleringen. Het gaat allang niet meer alleen om klein zwerfvuil. Medewerkers treffen onder andere petflessen, versleten matrassen en zelfs complete oude koelkasten aan.
Deze objecten blokkeren de waterafvoer en zorgen ervoor dat regenwater zich ophoopt in woonwijken. Het gevolg laat zich raden, ondergelopen straten, beschadigde eigendommen en toenemende frustratie bij bewoners. Wat bedoeld is als een systeem om wateroverlast te voorkomen, verandert zo in een bron van problemen. Hoewel de inzet van het ministerie bewonderenswaardig is, roept de situatie een bredere vraag op, hoe effectief kan structureel onderhoud zijn als het probleem bij de bron niet wordt aangepakt? Het voortdurend verwijderen van afval uit trenzen is in wezen symptoombestrijding. Zolang afval op grote schaal verkeerd wordt gedumpt, blijft de cyclus zich herhalen. De capaciteit van de overheid, hoe groot ook, kent grenzen, zeker wanneer burgers zelf bijdragen aan de verstopping van essentiële infrastructuur. Het ministerie doet daarom een dringend beroep op de samenleving: stop met het dumpen van afval op bermen, in trenzen en in lozingen. Maak gebruik van de daarvoor bestemde verzamelplekken.
Dit is geen vrijblijvende oproep, maar een noodzakelijke stap om de leefbaarheid in woonwijken te waarborgen. Een schoon en functionerend afwateringssysteem begint niet bij de schop van een arbeider, maar bij het gedrag van iedere burger. De strijd tegen wateroverlast is geen taak van de overheid alleen. Het is een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Zonder gedragsverandering blijft elk schoonmaakproject een tijdelijke oplossing voor een structureel probleem. Als Suriname werkelijk wil bouwen aan een schone, veilige en leefbare omgeving, dan moet de mentaliteit rond afvalbeheer veranderen. Bewustwording, verantwoordelijkheid en handhaving moeten hand in hand gaan. De inzet is duidelijk, een land waar regen geen ramp meer betekent, maar simpelweg een natuurlijk verschijnsel is. Dat doel is haalbaar, maar alleen als iedereen meedoet.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
