Het kabinet zet de toon voor een uitzonderlijke voetbalavond, want binnen de regering leeft de uitgesproken verwachting dat Natio vandaag de laatste horde richting de wereldvoetbal eindronde zal nemen en daarmee een historisch moment voor Suriname zal afdwingen. In die sfeer van vertrouwen wordt achter de schermen al gewerkt aan een formeel besluit om bij plaatsing een nationale vrije dag uit te roepen, zodat het hele land het succes van de selectie gezamenlijk kan beleven en vieren.
Minister van Binnenlandse Zaken Marinus Bee geeft aan dat de overtuiging in de ploeg niet uit de lucht is komen vallen, omdat de regering de ontwikkeling van het nationale elftal nauwgezet volgt en ziet hoe sportief rendement en nationale trots steeds vaker hand in hand gaan. Hij schetst een beeld van een land dat vanavond massaal achter Natio staat, van huiskamers tot pleinen en van sportkantines tot dorpsverenigingen, waar de wedstrijd tegen Guatemala niet alleen als een wedstrijd maar als een mogelijke sprong in de voetbalgeschiedenis wordt gezien.
Volgens Bee is daarom besloten de juridische en administratieve voorbereiding voor een nationale vrije dag nu al in gang te zetten, zodat het besluit zonder vertraging kan worden afgekondigd zodra de kwalificatie een feit is. De vrije dag krijgt pas geldigheid wanneer de ploeg de klus tegen Guatemala daadwerkelijk klaart en Suriname officieel is toegevoegd aan de lijst van landen die zich hebben geplaatst voor de eindronde, een volgorde die moet waarborgen dat het gebaar past bij de prestaties op het veld.
De minister benadrukt dat een dergelijke stap niet alleen is bedoeld als beloning voor spelers en technische staf, maar ook als erkenning van de rol die voetbal speelt in het versterken van saamhorigheid in een periode waarin de samenleving ook met andere vraagstukken te maken heeft. Een gezamenlijke viering, zo is de gedachte binnen het kabinet, kan voor één dag de nadruk leggen op wat Surinamers met elkaar delen, namelijk de wens om hun vlag terug te zien op het hoogste mondiale podium en de trots om daar samen de schouders onder te zetten.
Binnen de sportwereld wordt al langer gezegd dat kwalificatie voor een wereldvoetbaltoernooi meer is dan een sportief doel en dat het ook kansen kan openen voor talentontwikkeling, infrastructuur en internationale zichtbaarheid. Een nationale vrije dag zou in dat kader een symbolisch startschot vormen voor een nieuwe fase waarin regering, bond en private partners gerichter kunnen nadenken over hoe de huidige golf van enthousiasme kan worden omgezet in duurzame groei van het Surinaamse voetbal.
Tot het laatste fluitsignaal blijft echter één voorwaarde overeind, namelijk dat de plannen voor een vrije dag pas werkelijkheid worden wanneer Natio op het veld bewijst dat verwachting en werkelijkheid samenvallen. Mocht dat lukken, dan krijgt de euforie van een overwinning meteen een extra lading, omdat de bevolking niet alleen een historische kwalificatie kan vieren, maar dat ook kan doen in de wetenschap dat de staat formeel erkent dat sommige sportmomenten groter zijn dan negentig minuten speeltijd.
