Het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) houdt het onderhoud van de zonne-energieprojecten in het binnenland nauwlettend in de gaten. Volgens directeur Energie Valerie Lalji wordt er wekelijks overleg gevoerd met de contractor die verantwoordelijk is voor de aanleg van de zonne-energieparken. Daarbij ligt de nadruk niet alleen op de technische staat van de installaties, maar ook op de voorbereiding van lokaal personeel dat de systemen in de toekomst zelfstandig moet beheren. De uitrol van zonne-energie in het binnenland geldt als een belangrijke stap in de verduurzaming van de elektriciteitsvoorziening. Tegelijkertijd brengt het beheer van de installaties aanzienlijke uitdagingen met zich mee. Lalji benadrukt dat het ministerie zich bewust is van de technische en logistieke eisen die gepaard gaan met de exploitatie van de zonneparken, zeker in afgelegen gebieden waar specialistische kennis niet altijd voorhanden is. Om de continuïteit van de energievoorziening te waarborgen, wordt volgens de NH-directeur vooruit gepland. Er is inmiddels een inventarisatie gemaakt van de reserveonderdelen die nodig zijn om storingen snel te kunnen verhelpen. Daarbij gaat het onder meer om reservebatterijen waarin de opgewekte zonne-energie wordt opgeslagen. Ook is rekening gehouden met de levensduur van de zonnepanelen, die na verloop van tijd vervangen moeten worden om de productiecapaciteit op peil te houden.
Naast de zonnepanelen maken ook dieselgeneratoren deel uit van het energiesysteem. Deze generatoren dienen als back-up wanneer de zonnepanelen onvoldoende elektriciteit produceren, bijvoorbeeld tijdens perioden met weinig zonlicht. Volgens Lalji maakt ook het onderhoud van deze generatoren integraal deel uit van de onderhoudsplanning. Dat hele plaatje wordt wel in kaart gebracht. Daarmee doelt zij op een onderhoudsstrategie waarin zowel preventief onderhoud als de beschikbaarheid van reserveonderdelen en technische ondersteuning zijn opgenomen. Een goed onderhoudsplan moet voorkomen dat dorpen langdurig zonder elektriciteit komen te zitten wanneer zich technische problemen voordoen. Een van de grootste uitdagingen blijft echter de beschikbaarheid van gekwalificeerd personeel in de lokale gemeenschappen. Voor het dagelijkse beheer en eenvoudige onderhoudswerkzaamheden wil het ministerie zoveel mogelijk mensen uit de dorpen zelf inzetten. Dat moet niet alleen de duurzaamheid van de projecten vergroten, maar ook de afhankelijkheid van technici uit Paramaribo verminderen. Volgens Lalji is voldoende technisch geschoold personeel echter nog niet overal beschikbaar. Daarom wordt geïnvesteerd in trainingen om bewoners op te leiden voor het beheer van de installaties. Die aanpak moet ervoor zorgen dat storingen sneller kunnen worden opgelost en dat de systemen op de lange termijn betrouwbaar blijven functioneren.Maar we zijn daarmee bezig en het ziet er goed uit, zegt Lalji over de opleidingsprogramma’s die momenteel worden uitgevoerd.
De verwachting is dat steeds meer bewoners de benodigde kennis en vaardigheden zullen opdoen om de zonne-energiesystemen zelfstandig te beheren. Hoewel zonne-energie op termijn goedkoper is dan elektriciteitsopwekking met fossiele brandstoffen, wijst de NH-directeur erop dat de aanleg van de installaties forse investeringen vergt. De aanschaf van zonnepanelen, batterijsystemen, omvormers, bekabeling en ondersteunende infrastructuur brengt hoge kosten met zich mee. Tot nu toe worden deze investeringen volledig door de overheid gedragen. De financiering vindt plaats via de staatsbegroting of met leningen die speciaal voor dergelijke projecten worden afgesloten. Volgens Lalji werkt het ministerie momenteel aan een nauwkeurige berekening van de totale investerings- en onderhoudskosten. Die analyse moet uiteindelijk ook duidelijk maken welk elektriciteitstarief redelijk is voor de bewoners van de betrokken dorpen. Het ministerie onderzoekt hoe de kosten op een verantwoorde manier kunnen worden doorberekend zonder dat elektriciteit voor de lokale bevolking onbetaalbaar wordt. Lalji plaatst de ontwikkeling van zonne-energie bovendien in een bredere context van de nationale energievoorziening. Volgens haar kennen zowel zonne-energie als waterkracht hun eigen beperkingen. Bij waterkracht is de elektriciteitsproductie sterk afhankelijk van de hoeveelheid neerslag. Tijdens droge perioden daalt het waterpeil in het stuwmeer van de Afobakadam, waardoor de waterkrachtcentrale minder elektriciteit kan produceren.
Wanneer de productie uit de waterkrachtcentrale terugloopt, moeten de dieselcentrales van de Energie Bedrijven Suriname (EBS) en Staatsolie Power Company Suriname (SPCS) worden ingezet. Dat leidt tot aanzienlijk hogere kosten voor de overheid vanwege het brandstofverbruik. Ook zonne-energie is afhankelijk van weersomstandigheden. Op dagen met weinig zon neemt de stroomproductie af. Juist daarom is gekozen voor een hybride energiesysteem, waarin zonnepanelen, batterijen en dieselgeneratoren elkaar aanvullen. De batterijen slaan overdag opgewekte energie op, terwijl de generatoren alleen worden ingezet wanneer dat noodzakelijk is. Volgens Lalji biedt deze combinatie de grootste zekerheid voor een stabiele elektriciteitsvoorziening in de afgelegen dorpen van het binnenland. Zij benadrukt dat geen enkele duurzame energiebron zonder uitdagingen is, maar dat beide technologieën een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan de verdere ontwikkeling van Suriname. Met een zorgvuldig onderhoudsprogramma, investeringen in reserveonderdelen en de opleiding van lokaal technisch personeel wil het ministerie ervoor zorgen dat de zonne-energieprojecten niet alleen vandaag functioneren, maar ook op de lange termijn een betrouwbare bron van elektriciteit blijven voor de bewoners van het binnenland.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
