India gebruikt zijn BRICS voorzitterschap in 2026 om zich steviger te positioneren als bruggenbouwer in een wereld die snel harder, instabieler en meer blokgericht wordt. Minister van Buitenlandse Zaken Subrahmanyam Jaishankar zei dat New Delhi tijdens dit voorzitterschap, vanuit een mensgerichte benadering, nauw met Rusland wil samenwerken om gedeelde uitdagingen op een evenwichtige en inclusieve manier aan te pakken. Dat past in de bredere lijn dat India in 2026 inderdaad de BRICS voorzitter is en tegelijk probeert te laveren tussen Rusland, China, het Westen en de belangen van de Global South.
Met die woorden bevestigt India dat de relatie met Moskou, ondanks oorlog, sanctiedruk en geopolitieke verschuivingen, nog altijd als strategisch waardevol wordt gezien. Jaishankar verwees daarbij naar het bezoek van president Vladimir Putin aan India in december 2025, dat volgens beide landen nieuwe terreinen van samenwerking heeft geopend. Tijdens dat bezoek werden afspraken verbreed richting arbeid, landbouw, gezondheidszorg, scheepvaart, kunstmest en economische samenwerking, naast de traditionele assen van energie en defensie.
De economische kern van deze relatie blijft zwaar wegen, omdat India en Rusland hun bilaterale handel willen optrekken van ongeveer 68,7 miljard dollar naar 100 miljard dollar in 2030. Diplomaten aan beide kanten stellen dat dit haalbaar is, maar erkennen tegelijk dat de handelsbalans scheef is gebleven door de enorme Indiase invoer van Russische olie. Daardoor groeit niet alleen de handel, maar ook de druk om nieuwe productgroepen, betalingskanalen en institutionele routes te vinden die de relatie minder eenzijdig maken.
In dat licht krijgt ook een vrijhandelsakkoord tussen India en de Euraziatische Economische Unie meer gewicht, omdat zo’n akkoord niet alleen tarieven raakt, maar ook niet tarifaire barrières, douaneprocedures en markttoegang. Jaishankar ziet daar samen met Moskou ruimte om regelgeving en logistieke knelpunten af te bouwen, zodat handel minder afhankelijk blijft van energie alleen. Russische en Indiase financiële instellingen zoeken tegelijk naar manieren om transacties vaker in roebels en roepies af te wikkelen, juist om sanctierisico’s en dollarafhankelijkheid te verkleinen.
De politieke betekenis van deze samenwerking reikt verder dan de bilaterale band, omdat India BRICS ook wil inzetten als platform voor hervorming van mondiale instellingen en voor een sterkere stem van opkomende economieën. Dat klinkt aantrekkelijk, maar het voorzitterschap is lastig, omdat India binnen BRICS tegelijk moet omgaan met de gevoeligheden van Rusland en China, met de spanningen in West Azië en met eigen banden met de Verenigde Staten en Europa. Analisten in India merken op dat New Delhi tijdens dit voorzitterschap een dunne lijn bewandelt tussen strategische autonomie en geopolitieke druk van meerdere kanten.
Jaishankar koppelt daar ook een culturele laag aan, met verwijzingen naar yoga, Ayurveda, kunst en spirituele uitwisseling tussen beide landen. Zulke formuleringen zijn diplomatiek niet onbelangrijk, omdat ze het partnerschap een beschavingslaag geven en het verhaal minder afhankelijk maken van olie, wapens en sancties. De opening van nieuwe Indiase consulaten in Jekaterinenburg en Kazan moet die economische, sociale en culturele verbinding bovendien verder verdiepen.
Suriname moet dit analyseren, omdat er in een multipolaire wereld een groot verschil bestaat tussen alleen meebewegen met internationale verschuivingen en zelf strategisch meedenken over de eigen positie. Caribische staten doen er verstandig aan hun buitenlandse economische relaties niet te smal op een partner of een sector te bouwen, maar tegelijk ook niet naïef te zijn over de politieke prijs van strategische samenwerking. Wie regionaal en mondiaal relevant wil blijven, moet handel, diplomatie, logistiek, energie en kennisbeleid als een geheel behandelen en vroeg kiezen waar nationale belangen liggen.
India en Rusland laten zien dat geopolitiek vandaag niet meer alleen draait om verklaringen, maar om handelsroutes, betalingssystemen, consulaire aanwezigheid, arbeidsmobiliteit en institutionele allianties. BRICS is voor New Delhi daardoor geen symbolisch clubje, maar een instrument om invloed uit te oefenen in een wereld waarin macht diffuser wordt en regels steeds vaker worden bevochten. De echte vraag is niet of India en Rusland hun band willen verdiepen, maar hoe ver zij daarin kunnen gaan zonder dat andere geopolitieke fronten die samenwerking duurder maken.
Volg de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal voor data, nieuws en inspiratie. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
